آیکون خبر

خبر کامل

صورت‌حساب ۳.۶ میلیون پوندی برای صاحبان ۱۶۰ آپارتمان ناایمن در بریتانیا

صورت‌حساب ۳.۶ میلیون پوندی برای ساکنان بی‌خانمان

ساکنان ۱۶۰ واحد مسکونی در مرسی‌ساید بریتانیا که به دلیل مشکلات جدی ایمنی در برابر آتش‌سوزی مجبور به ترک خانه‌های خود شدند، اکنون با یک صورت‌حساب ۳.۶ میلیون پوندی برای تعمیر و نگهداری ساختمان‌هایی مواجه‌اند که زندگی در آن‌ها ممنوع اعلام شده است. مالکان این ۱۶۰ آپارتمان در مجتمع‌های «بیچ رایز» و «ویلو رایز» در کرکبی، مرسی‌ساید، که از ماه ژوئیه مجبور به تخلیه شده‌اند، اکنون باید هر کدام حدود ۱۰ هزار پوند بابت هزینه‌های خدمات و تعمیرات بپردازند، در حالی که اجازه سکونت در خانه‌های خود را ندارند.

مالکان این واحدها می‌گویند به دلیل قراردادهایی که آن‌ها را تقریباً مسئول تمام مشکلات پیش‌آمده می‌داند، احساس می‌کنند «به دام افتاده‌اند». در مقابل، موجر ساختمان‌ها اعلام کرده است که شرکت مدیریت ساکنان، که برخی از اجاره‌داران نیز در آن عضویت داشته‌اند، «بدهی‌های قابل توجهی انباشته کرده است» و اکنون در حال بررسی اقدامات قانونی علیه این شرکت است.

سال‌ها غفلت و مشکلات ساختاری

این ساختمان‌ها که قبلاً بلوک‌های متعلق به شورای شهر بودند، در سال ۲۰۰۶ توسط شرکت توسعه‌دهنده LPC Living بازسازی و به عنوان آپارتمان‌های «زندگی لوکس» با قیمت‌هایی تا ۱۰۰ هزار پوند به فروش رسیدند. طی ۱۴ سال پس از آن، مالکان مجبور شدند در مجموع صدها هزار پوند برای رفع مشکلات ساختمان‌ها هزینه کنند.

  • رطوبت و کپک‌زدگی
  • مشکلات برقی ناشی از آسیب آب
  • آسانسورهای خراب که باعث شد یک مستأجر بیمار مجبور شود در ماشین خود بخوابد زیرا نمی‌توانست از پله‌ها بالا برود.

دیو همینگز ۷۲ ساله، که پس از تعطیلی ساختمان توسط سازمان آتش‌نشانی در ماه ژوئیه مجبور به ترک خانه‌اش شد و اکنون در یک خانه اجاره‌ای زندگی می‌کند، می‌گوید به دلیل نشت آب در ساختمان، چندین ماه فاقد آب و گرمایش بوده است. وی با اشاره به اینکه تمام پس‌انداز بازنشستگی خود را صرف خرید آپارتمان کرده، تأکید کرد که توان پرداخت سهم ۱۰ هزار پوندی مورد انتظار را ندارد.

ساختار اجاره‌نامه‌های سه‌جانبه و مسئولیت نامتوازن

مایکل جونز، یکی از مالکان، که در سال ۲۰۰۷ آپارتمان خود را به قیمت ۹۵ هزار پوند خریداری کرده است، می‌گوید که او و دیگر مالکان به واسطه قراردادهایی که امضا کرده‌اند، موظف به پرداخت تمام هزینه‌های تعمیر و نگهداری، از جمله مناطق مشترک، دیوارهای سازه‌ای، سقف‌ها، کف‌ها و آسانسورها هستند.

«شرکت‌هایی که بالاتر از ما قرار گرفته‌اند تا موجر ما شوند، طبق این اجاره‌نامه‌ها، به نظر نمی‌رسد مسئول پرداخت هیچ چیزی باشند. ما بارها و بارها برای کارهایی که اکنون دوباره باید انجام شوند، مبالغ هنگفتی پرداخت کرده‌ایم، اما به نظر می‌رسد هیچ‌کس دیگری جز ما وظیفه‌ای جز کسب درآمد ندارد.»

آقای جونز افزود: «این اجاره‌نامه‌ها برای ما طراحی نشده‌اند؛ آن‌ها برای میلیونرهایی طراحی شده‌اند که مسئولیت این املاک را بر عهده دارند.»

ساختار مدیریتی این ساختمان‌ها به صورت «سه‌جانبه» است که شامل مالکان انفرادی، یک شرکت مدیریت مسکونی (RMC) و سپس موجر اصلی (Head Lessor) در بالای آن‌ها می‌شود. شرکت مدیریت ساکنان، با نام «پارکلندز کرکبی»، مسئول تعیین شرکت‌ها برای مدیریت و نگهداری ساختمان‌ها و جمع‌آوری هزینه‌های خدمات بوده است.

ردپای مالکیت‌های خارجی و میلیاردرها

در سال ۲۰۱۱، توسعه‌دهنده اصلی (LPC Living) اجاره‌نامه اصلی ساختمان‌ها را به شرکتی تحت مدیریت مایکل گابای فروخت. گابای که دارای مجموعه‌ای از صدها مالکیت آزاد و اجاره‌ای در بریتانیا است، شرکت‌های متعددی را در جزایر ویرجین بریتانیا ثبت کرده است.

آقای جونز می‌گوید در این دوره، زمانی که بیش از ۳۰۰ هزار پوند برای درهای ضدحریق و سایر کارهای ایمنی جمع‌آوری شد، هزاران پوند نیز به عنوان هزینه‌های مدیریت حرفه‌ای اضافه شد. با این حال، به گفته وی، کارها با کیفیت پایین و ناتمام ماند و ساختمان رو به زوال رفت.

از سال ۲۰۲۱، اجاره‌نامه اصلی در اختیار شرکتی قرار گرفته است که در جزایر ویرجین بریتانیا ثبت شده و متعلق به رابرت و وینسنت چنگیز، سرمایه‌داران بزرگ املاک، است که هزاران مالکیت اجاره‌ای و آزاد در انگلستان دارند.

هزینه‌های تعمیر و نگهداری مورد نیاز

صورت‌حساب ارسال شده برای مالکان در این ماه شامل سهمی از هزینه‌های مورد انتظار برای تعمیرات اساسی است:

مورد تعمیرهزینه تخمینی (پوند)
جایگزینی آسانسورهای خراب۶۰۰,۰۰۰
کارهای ایمنی آتش‌سوزی (درهای ضدحریق و موانع آتش)۲۲۰,۰۰۰
اصلاح سیستم اعلام حریق (با وجود دریافت کمک ۴۰ هزار پوندی دولتی در ۲۰۲۱)۱۰۰,۰۰۰

واکنش‌ها و درخواست مداخله دولت

شورای شهر ناوزلی، پیش از تعطیلی ساختمان‌ها در ماه ژوئیه، تا سقف ۱ میلیون پوند برای گشت‌های ایمنی هزینه کرده بود تا ساکنان مجبور به ترک خانه‌های خود نشوند. با این حال، در تابستان امسال، سازمان آتش‌نشانی ساختمان را همچنان ناامن تشخیص داد و به دلیل «عدم وجود برنامه‌های مناسب برای اصلاح کمبودهای ایمنی آتش‌سوزی» دستور تعطیلی آن را صادر کرد.

گراهام مورگان، رهبر شورای شهر ناوزلی، این وضعیت را «کاملاً ناعادلانه» خواند و گفت: «این ناعادلانه است که از ساکنانی که هزینه‌های خدمات خود را به‌روز پرداخت کرده‌اند و نمی‌خواستند نقل مکان کنند، خواسته شود دوباره پول بپردازند، آن هم برای ساختمانی که دیگر در آن سکونت ندارند.»

وی مالکان را تشویق کرد که به دنبال مشاوره حقوقی باشند و افزود: «شورا از ساکنان حمایت می‌کند و به آن‌ها می‌پیوندد تا از دولت بخواهند مداخله کند، مسئولین عدم تعمیر و نگهداری را شناسایی کند و اطمینان حاصل کند که هزینه‌های تعمیرات لازم توسط کسانی که واقعاً مسئول هستند، تأمین شود.»

سخنگوی شرکت «استیتس اند منیجمنت» (E&M)، نماینده موجر اصلی، وضعیت را «مأیوس‌کننده» خواند و گفت که این شرکت «چاره‌ای جز در دست گرفتن مدیریت ساختمان» از شرکت مدیریت ساکنان (پارکلندز کرکبی) نداشته است، زیرا این شرکت «بدهی‌های قابل توجهی به تأمین‌کنندگان انباشته کرده و هزینه‌های خدمات را از تعداد زیادی از مالکان جمع‌آوری نکرده است.» آن‌ها همچنین احتمال اقدام قانونی علیه شرکت مدیریت ساکنان را بررسی می‌کنند.

سخنگوی شرکت «لمبرت اسمیت همپتون»، شرکت مدیریت جدید منصوب شده، نیز اعلام کرد که هرگونه هزینه قبل از اعمال بر اجاره‌داران، در برابر «معافیت‌های ناشی از قانون ایمنی ساختمان ۲۰۲۲» بررسی خواهد شد.

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗