تحلیل لیلا حاتمی از نقش مادرانه در فیلم «زمانی در ابدیت»

نکته جالب فیلم «زمانی در ابدیت» از نگاه لیلا حاتمی

لیلا حاتمی، بازیگر سرشناس سینمای ایران، در یک ارتباط تلفنی در نشست خبری فیلم «زمانی در ابدیت» که در جریان جشنواره جهانی فیلم فجر برگزار شد، به تحلیل نقش خود و چالش‌های این تجربه سینمایی پرداخت.

او تمرکز خود در این فیلم را بر روی حالت مادر نسبت به فرزندش عنوان کرد و نکته‌ای جالب توجه را مطرح ساخت:

ممکن است فوکوسی که من در بازیگری داشتم با فوکوس فیلم فرق کند، اما تمرکز من روی حالت مادر نسبت به فرزندش بود. این احساس شاید نوعی خیانت به بچه باشد، وقتی که حواس مادر جای دیگری است؛ در واقع حواسش به رابطه با پدر این بچه بود. این نکته برای من در فیلم جالب بود.

تجربه‌ای منحصر به فرد و پرچالش

حاتمی در ادامه صحبت‌هایش، فیلم «زمانی در ابدیت» را یک تجربه خاص و منحصر به فرد دانست که پیش از این با آن مواجه نشده بود. او دلیل خاص بودن این اثر را در تضاد میان بستر رویداد و ماهیت آن جستجو کرد:

• این فیلم، علی‌رغم ماهیت غیرطبیعی، در یک بستر کاملاً طبیعی و روزمره رخ می‌داد.
• پیدا کردن لحن مناسب برای اجرای چنین نقشی، سخت و چالش‌برانگیز بود.

ریسک بازی در بستر روزمره

این بازیگر برجسته در خصوص فرآیند اجرا و نتیجه نهایی فیلم اظهار داشت که نگرانی بابت اجرای نقش نداشته، زیرا عناصر کمکی در اجرا شرایط را بهبود می‌بخشیدند. با این حال، تجسم محصول نهایی فیلم برای او دشوار بوده است.

حاتمی در این باره توضیح داد که معمولاً فیلم‌هایی با مضامین مشابه، در فضایی غیرطبیعی و فانتزی روایت می‌شوند؛ اما بستر کاملاً روزمره فیلم «زمانی در ابدیت» برای او یک ریسک محسوب می‌شده است:

«معمولاً فیلم‌های این‌چنینی در فضایی غیرطبیعی رخ می‌دهند، اما این فیلم بستر کاملاً روزمره داشت و از این نظر برای من ریسکی بود که در آن موقعیت قرار بگیرم؛ تجربه‌ای که قبلاً نداشتم.»