خبر کامل
تحلیل نقش دوگانه روسیه در بحرانهای گازی و استفاده ابزاری از انرژی برای اهداف ژئوپلیتیک
اهمیت ژئوپلیتیک انرژی در سیاست خارجی روسیه
نقش دوگانه روسیه در بازار انرژی، به ویژه در بخش گاز، ابزاری کلیدی برای اعمال فشار سیاسی، تنبیه مخالفان، ایجاد شکاف در اتحادیه اروپا و پیشبرد اهداف ژئوپلیتیک مسکو بوده است. این الگوی رفتاری را میتوان به وضوح در سه بحران مهم دهههای اخیر مشاهده کرد: بحران گازی سال ۲۰۰۹ با اروپا، بحران گازی سال ۲۰۱۴ و جنگ اوکراین.
وابستگی بخش گاز به زیرساختهای ثابت خطوط لوله، برخلاف نفت، کشورهای مصرفکننده را در یک «الگوی وابستگی قفل شده» قرار میدهد. روسیه از این اهرم قدرت، به ویژه در قبال همسایگان خود در فضای پساشوروی، بهره میبرد. این کشور به طور همزمان نقش تولیدکننده، صادرکننده، واردکننده، مصرفکننده و ترانزیتکننده انرژی را ایفا میکند و سیاست خارجی انرژی آن تحت تأثیر عوامل پیچیده جهانی و منطقهای قرار دارد.
اهرمهای اقتصادی و ابزارهای فشار کرملین
بر اساس نظریههای نفوذ اقتصادی، برتری اقتصادی روسیه نسبت به کشور هدف و همچنین نامتقارن بودن وابستگی متقابل تجاری، به مسکو اجازه میدهد تا از قدرت اقتصادی خود علیه دیگران استفاده کند. با وجود استقلال کشورهای مشترکالمنافع (CIS) پس از فروپاشی شوروی، این کشورها همچنان در حوزه نفوذ مسکو قرار دارند.
پس از یک دوره افول در دهه ۱۹۹۰، روسیه در دوران ریاستجمهوری پوتین و با افزایش قیمت جهانی انرژی، به ویژه نفت، دوباره به عنوان یک بازیگر فعال در عرصه جهانی ظاهر شد. این قدرت انحصاری، که ناشی از وابستگی زیرساختهای انرژی شرکای تجاری به نفت و گاز روسیه است، شامل استفاده از دو ابزار عینی بوده است:
- هویج نفتی: اعطای قیمتهای یارانهای به متحدان (مانند بلاروس یا ارمنستان).
- چماق نفتی: قطع عرضه یا افزایش قیمت برای کشورهای مخالف (مانند گرجستان یا اوکراین پس از انقلاب نارنجی).
با این حال، این رابطه دوطرفه است؛ درآمد حاصل از نفت و گاز برای خود روسیه نیز حیاتی است. این امر به ویژه در دوران کاهش قیمتهای جهانی، به کشورهای هدف اجازه میدهد تا حدی در برابر فشار روسیه مقاومت کنند.
بررسی تطبیقی سه بحران گازی
بحران گازی ۲۰۰۹: توقف عرضه به اوکراین
بحران گازی سال ۲۰۰۹ با شکست در توافق بر سر قیمت و تحویل گاز آغاز شد. در اول ژانویه ۲۰۰۹، صادرات روزانه ۹۰ میلیون مترمکعب گاز طبیعی به اوکراین بهطور کامل متوقف شد، در حالی که صادرات به اتحادیه اروپا با حجم ۳۰۰ میلیون مترمکعب در روز ادامه یافت.
این اقدام بلافاصله منجر به کاهش فشار در خطوط لوله کشورهای اروپایی شد:
- مجارستان، رومانی و لهستان کاهش فشار را گزارش کردند.
- بلغارستان از کاهش عرضه خبر داد که بر تحویل گاز به ترکیه، یونان و مقدونیه شمالی تأثیر گذاشت.
در نهایت، اختلاف بر سر هزینه ترانزیت با اوکراین حل و فصل شد و شرکت نفتوگاز اوکراین تأیید کرد که روسیه با ۳۰ درصد افزایش هزینههای ترانزیت از قلمرو اوکراین موافقت کرده است.
بحران گازی ۲۰۱۴: ریشههای سیاسی در کریمه
در آوریل ۲۰۱۴، ولادیمیر پوتین هشدار داد که در صورت عدم پرداخت بدهی تقریباً دو میلیارد دلاری اوکراین، اروپا با خطر کمبود گاز مواجه خواهد شد. در ژوئن همان سال، شرکت گازپروم جریان گاز طبیعی به اوکراین را قطع کرد.
نخستوزیر اوکراین، آرسنی یاتسنیوک، این اقدام را نه یک اختلاف تجاری، بلکه بخشی از یک طرح کلی برای نابودی اوکراین و مرتبط با الحاق کریمه و تهاجم نظامی روسیه دانست.
این مناقشه که تا اکتبر ۲۰۱۴ و فرارسیدن زمستان حل نشد، عمدتاً ریشه در مسائل سیاسی و به ویژه بحران شبهجزیره کریمه داشت.
جنگ اوکراین (۲۰۲۲): تشدید مناقشه و اختلال در نورد استریم
پس از تهاجم روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، مناقشه گازی با اتحادیه اروپا بار دیگر در مارس ۲۰۲۲ شعلهور شد. موضوع اصلی، اختلاف بر سر نحوه پرداخت بهای گاز صادراتی گازپروم به اروپا بود.
- روسیه در ژوئن ۲۰۲۲، جریان گاز به آلمان را بیش از نصف کاهش داد و در سپتامبر آن را بهطور کامل قطع کرد.
- در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، خطوط لوله نورد استریم ۱ و ۲ دچار آسیبهای جدی شدند که شواهدی از خرابکاری در مورد آنها وجود داشت.
با وجود کاهش شدید حجم گاز ترانزیتی از اوکراین، روسیه تا آگوست ۲۰۲۳ صادرات گاز خط لولهای خود به اروپا را از طریق مسیرهای جایگزین ادامه داد. این گاز از طریق اوکراین به اسلواکی، اتریش، ایتالیا و مولداوی و از طریق خط لوله ترک استریم به یونان، مجارستان، کرواسی و چندین کشور دیگر اروپایی میرسید.
جالب توجه است که اروپا در سال ۲۰۲۲ رکورد واردات گاز طبیعی مایع شده (LNG) از روسیه را شکست و اسپانیا یکی از واردکنندگان اصلی بود. روسیه از همین عامل در ابتدای جنگ اوکراین بهره برد تا بتواند به اهداف ژئوپلیتیک خود برای الحاق مناطق مدنظر در اوکراین دست یابد.
آینده کوتاهمدت انرژی و سیاست
سه رخداد بررسی شده نشان میدهد که روسیه در طول تاریخ از انرژی به عنوان ابزاری برای رسیدن به اهداف سیاسی خود بهره گرفته است. اگرچه جنگ اخیر اوکراین سبب شد کشورهای اروپایی تلاش خود برای متنوعسازی مسیر واردات انرژی و گذار به انرژیهای تجدیدپذیر را آغاز کنند، اما در کوتاهمدت به نظر نمیرسد که گذار انرژی با سرعت قابل توجهی انجام شود و شاهد کمرنگ شدن سوختهای فسیلی در جهان باشیم.
این موضوع نشان میدهد که حداقل در کوتاهمدت، کشورهای تولیدکننده انرژی مانند روسیه همچنان از منابع انرژی برای پیشبرد اهداف سیاسی خود استفاده خواهند کرد.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۰۵:۳۵ - ۱۴۰۴/۰۹/۰۸