مدیرعامل AdHoc: انتشار اپیزودی Dispatch ضریب موفقیت بازی بود، نه تضمین آن

تصمیم جنجالی AdHoc و مقاومت در برابر هشدارها

انتخاب مدل انتشار اپیزودی برای بازی Dispatch، حرکتی نبود که به‌سادگی و بدون مخالفت صورت گرفته باشد. مایکل چونگ (Michael Choung)، تهیه‌کننده اجرایی و مدیرعامل استودیوی AdHoc، در مصاحبه‌ای اذعان کرد که این تصمیم از نظر بسیاری از افراد یک «حرکت کاملاً دیوانه‌وار» تلقی می‌شد و اکثریت مطلق به تیم توصیه می‌کردند که از آن صرف‌نظر کنند.

با این حال، تیم AdHoc که متشکل از استعدادهای باتجربه و سابق استودیوی Telltale Games است، با وجود تمام هشدارها، عقب‌نشینی نکرد. اطمینان مطلق این تیم به کیفیت داستان خود، آن‌ها را متقاعد کرد که مدل اپیزودی را حفظ کنند.

ستون فقرات موفقیت: خلاقیت، نه مدل انتشار

چونگ تأکید می‌کند که مدل انتشار به‌تنهایی نمی‌تواند موفقیت یک اثر را تضمین کند. او هسته اصلی هر پروژه موفق را خلاقیت و کیفیت داستان می‌داند.

از هر نظر و بر اساس هر متر و معیاری، هیچ‌کس نباید چنین کاری انجام دهد. اگر فکر می‌کنید تنها انتشار اپیزودی می‌تواند موفقیت شما را تضمین کند، پس برایتان آرزوی موفقیت می‌کنم! ستون فقرات تمام این ماجرا خلاقیت است. اگر بخش خلاقانه اثر قدرتمند باشد، می‌توانید آن را هر طور که خواستید تقسیم کنید و احتمالاً حتی اگر تصمیم اشتباهی بگیرید، باز هم آن اثر می‌تواند خودش را نجات دهد.

مدیرعامل AdHoc موفقیت چشمگیر Dispatch را مستقیماً به مدل انتشار هفتگی آن نسبت می‌دهد و معتقد است که اگر بازی به‌صورت یک‌جا منتشر می‌شد، احتمالاً تنها عملکردی قابل قبول و متوسط را ثبت می‌کرد.

مدل اپیزودی؛ ضریب موفقیت یا شکست؟

به باور چونگ، مدل اپیزودی مانند یک ضریب عمل می‌کند که تأثیر داستان را دوچندان می‌سازد. این مدل می‌تواند داستان خوب را بهتر کند، اما داستان ضعیف را به‌شدت در معرض دید قرار داده و به شکست می‌کشاند.

اگر بازی به صورت یک‌جا منتشر می‌گردید، احتمالاً هرگز به اندازه الان موفق نمی‌شد. اگر با یک داستان نه‌چندان خوب سراغ مدل اپیزودی بروید، در واقع دارید با مخاطبانی بازی می‌کنید که از ابتدا هم جذب کار شما نمی‌شوند. می‌توان گفت که این مدل مانند یک ضریب عمل می‌کند: اگر داستان خوب باشد، بهتر هم جواب می‌دهد. اگر داستان خوب نباشد، هیچ چیزی نجاتتان نمی‌دهد و حتی ممکن است اوضاع بدتر هم بشود. اگر دیگران هم تصمیم بگیرند که این مسیر را امتحان کنند و نتیجه بدهد، ما واقعاً خوشحال و هیجان‌زده می‌شویم.

این مدل انتشار همچنین باعث می‌شود طرفداران هر هفته گرد هم آیند و درباره نظریه‌های عجیب و غریب و تصمیمات خود بحث کنند و بدین ترتیب، یک جامعه فعال و پویا حول محور بازی شکل بگیرد.