چالش برچسب‌های هشداردهنده سلامت در ایرلند؛ آیا می‌توان فرهنگ نوشیدن الکل را تغییر داد؟

فرهنگ نوشیدن و جایگاه آن در زندگی ایرلندی

جک که در شهرستان گالوی بزرگ شده، می‌گوید جوانان اغلب از سنین ۱۴ یا ۱۵ سالگی نوشیدن را شروع می‌کنند. او اضافه می‌کند: «وقتی ۱۷ ساله می‌شوی، پدرت تو را به میخانه می‌برد، یک پاینت گینس برایت می‌خرد و اینجاست که عادت شکل می‌گیرد.»

در ایرلند، الکل و فعالیت‌های اجتماعی به شکلی ناگسستنی به هم پیوند خورده‌اند. میخانه‌ها معمولاً کانون اجتماع هستند، اغلب با موسیقی زنده، و بسیاری از ترانه‌های سنتی، یا نوشیدن را ستایش می‌کنند یا به مضرات زیاده‌روی در آن می‌پردازند. برندهای عظیمی مانند گینس (Guinness) و جیمسون (Jamesons) از صادرات اصلی این کشور به شمار می‌روند.

پس از نقل مکان جک به دوبلین در سال ۲۰۱۵ برای تحصیل، او واقعاً با زندگی شبانه پایتخت آشنا شد. او می‌گوید: «دوبلین مکان فوق‌العاده‌ای است زیرا همیشه نوشیدن در آن خودجوش است و به همین دلیل مشهور است. این شهر بسیار میخانه‌محور و الکل‌محور است.»

با وجود مصرف قابل توجه، جک که در تبلیغات کار می‌کند، اصرار دارد که حد خود را می‌داند و احساس سلامتی می‌کند:

«من فردی نسبتاً متناسب هستم، یک سال پیش ماراتن دویدم. من حد و مرزهایم را می‌شناسم. تا زمانی که بدانید حد شما کجاست، فکر می‌کنم از نظر سلامتی مشکلی نیست.»

قانون جدید و تعویق بحث‌برانگیز برچسب‌های هشداردهنده

از سال ۲۰۲۰، سوپرمارکت‌ها و فروشگاه‌های کوچک در سراسر کشور موظف شده‌اند موانع فیزیکی بین بخش‌های فروش نوشیدنی‌های الکلی و سایر محصولات ایجاد کنند. علاوه بر این، برخی از بطری‌ها و قوطی‌های الکل در حال حاضر یکی از قوی‌ترین برچسب‌های هشداردهنده در جهان را دارند.

این برچسب‌های جدید که در سال ۲۰۲۳ به قانون ایرلند تبدیل شدند، صراحتاً بیان می‌کنند که نوشیدن الکل باعث بیماری کبد می‌شود و با سرطان‌های کشنده مرتبط است. این محصولات هم‌اکنون در میخانه‌ها و سوپرمارکت‌ها در دسترس هستند.

با این حال، دولت ایرلند اجرای اجباری این برچسب‌ها را تا سال ۲۰۲۸ به تعویق انداخته است. این اقدام با محکومیت مدافعان سلامت عمومی روبرو شده است، زیرا برخی معتقدند این تأخیر نتیجه لابی‌گری صنعت نوشیدنی است.

گروه «نوشیدنی‌های ایرلند» (Drinks Ireland) که نماینده این صنعت است، تأیید کرد که از دولت خواسته است تا «فضای تنفسی» در مورد برچسب‌های هشداردهنده سلامتی فراهم کند و معتقد است که چنین قوانینی باید در سطح اتحادیه اروپا مورد توافق قرار گیرند.

جزئیات قانون برچسب‌های الکل

• محتوای برچسب‌ها: الکل باعث بیماری کبد می‌شود و با سرطان‌های کشنده مرتبط است.
• زمان تصویب قانون: ۲۰۲۳
• زمان اجرای اجباری: تا سال ۲۰۲۸ به تعویق افتاده است.

آمار مصرف و عادت‌های پرخطر در میان جوانان

سه چهارم جمعیت ایرلند مشروب می‌نوشند و جشن‌ها، از تولد تا عروسی، اغلب با الکل همراه است. طبق آمار، مصرف الکل در ۲۵ سال گذشته حدود یک سوم کاهش یافته است. همچنین، میانگین سنی شروع نوشیدن در جوانان اکنون ۱۷ سال است که دو سال بالاتر از ۲۰ سال پیش است.

اما پس از شروع، میزان مصرف و پرخوری الکلی (Binge Drinking) در میان جوانان ایرلندی همچنان در بالاترین سطوح اروپا قرار دارد. گزارش گروه مدافع سلامت عمومی «اقدام الکل ایرلند» نشان داد:

• نسبت جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله که الکل مصرف می‌کنند، از ۶۶٪ در سال ۲۰۱۸ به ۷۵٪ در سال ۲۰۲۴ افزایش یافته است.
• دو سوم جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله به طور منظم پرخوری الکلی می‌کنند.

تردیدها در اثربخشی برچسب‌های هشداردهنده

آماندا، ۲۳ ساله، که برچسب‌ها را دیده است، به اثربخشی آن‌ها تردید دارد. او می‌گوید: «به آن نگاه می‌کنی و می‌گویی، 'اوه، من همین الان این را نوشیدم. آیا باید یکی دیگر بنوشم؟'»

او فکر نمی‌کند مردم به هشدارهای سلامتی توجه زیادی کنند و حتی معتقد است که ممکن است برخی را بیشتر به نوشیدن ترغیب کند. آماندا می‌گوید:

«فکر نمی‌کنم برایشان مهم باشد. من دوست ندارم با یک لیوان شراب یا گینس از خودم عکس بگیرم. نمی‌خواهی در موقعیت‌های نامناسب باشی، نمی‌خواهی مردم یک تصویر منفی از تو داشته باشند.»

شان، ۲۱ ساله، نیز می‌گوید: «همه می‌دانند که [الکل] برای شما مضر است، اما به هر حال این کار را انجام می‌دهیم.» او و دوستش مارک، برچسب‌های هشداردهنده سیگار را «بسیار گرافیکی‌تر» می‌دانند. ایرلند از سال ۲۰۰۴ در محدود کردن سیگار پیشرو بوده و استعمال دخانیات در محل کار، رستوران‌ها و میخانه‌ها ممنوع است.

نبود گزینه‌های اجتماعی جایگزین

شان اشاره می‌کند که برخلاف سایر نقاط اروپا، اگر بخواهید عصرها در دوبلین معاشرت کنید، گزینه‌های زیادی جز رفتن به میخانه وجود ندارد. او توضیح می‌دهد:

«بعد از یک ساعت خاص، مثلاً شش یا هفت، شهر تقریباً تعطیل می‌شود. گاهی اوقات با خودت می‌گویی 'واقعاً حال و حوصله پاینت ندارم، اما می‌خواهم جایی بنشینم و دوستانم را ببینم' – بنابراین مجبور می‌شوی یک پاینت سفارش دهی.»

گرایش رو به رشد به پرهیز از الکل

حتی پیش از معرفی برچسب‌های جدید، برخی از جوانان ایرلندی در دهه ۲۰ زندگی خود دریافته‌اند که بدون الکل زندگی بهتری دارند.

مارک، ۲۱ ساله، به ندرت مشروب می‌نوشد. او می‌گوید: «یکی برای تولدم، یکی برای کریسمس.» بخشی از دلیل او گران بودن الکل است. او می‌گوید: «من طعم آن را واقعاً دوست ندارم. گینس شاید تنها چیزی باشد که می‌خورم، اما هزینه آن هم هست – با انتخاب یک نوشیدنی دیگر، پول زیادی پس‌انداز می‌کنم.»

هلن، ۲۷ ساله، نیز می‌گوید آخرین بار در ماه فوریه نوشیده است. او کاملاً ترک نکرده، اما می‌گوید می‌تواند تا حد زیادی بدون آن زندگی کند. او توضیح می‌دهد: «کم‌کم به جایی رسید که تقریباً هوشیار هستم، اما خودم را به این عنوان معرفی نمی‌کنم، چون ممکن است دوباره بنوشم – یا شاید هم نه.»

ترک کامل و چالش‌های اجتماعی آن

سام، دوست هلن، یک گام فراتر رفته است. او که از ۱۶ یا ۱۷ سالگی شروع به نوشیدن کرده بود، می‌گوید: «در کالج مصرف الکل بالا گرفت. یک روز متوجه شدم که زیاده‌روی کرده‌ام. پدرم به من گفت: 'با زندگی‌ات چه می‌کنی؟ واقعاً باید آن را کنار بگذاری.'»

سام در سال ۲۰۲۱ در یک دوره یک‌ساله ترک شرکت کرد و سپس الکل را به طور کامل کنار گذاشت. او اکنون سه سال است که ننوشیده است. با این حال، او می‌گوید گاهی اوقات برای مردم دشوار است که بپذیرند او پرهیزکار است:

«افراد عجیبی هستند که با آن‌ها ملاقات می‌کنی و وقتی می‌گویی مشروب نمی‌خوری، به نوعی چپ‌چپ نگاهت می‌کنند.»

جک، برخلاف سام، علاقه‌ای به نوشیدنی‌های بدون الکل ندارد و فکر می‌کند آن‌ها «وقت تلف کردن هستند، چون قیمتشان با یک پاینت معمولی یکی است.» او می‌گوید ترک الکل در ایرلند بسیار دشوار است، زیرا با فرهنگ این کشور آمیخته شده است.

توضیح دولت درباره تعویق اجرای قانون

دولت ایرلند در پاسخ به دلیل به تعویق انداختن اجرای اجباری برچسب‌های هشداردهنده الکل تا سال ۲۰۲۸، اعلام کرد که این تصمیم پس از نگرانی‌های مطرح شده در مورد تأثیر اجرای آن‌ها در محیط تجارت جهانی فعلی اتخاذ شده است.