«هرجا، هر وقت» در فجر؛ روایت میلاد تنگشیر از ترس مهاجران و دوچرخه دزدیده شده

ریشه‌های داستان و انگیزه کارگردان

تنگشیر که حدود ۱۵ سال است در ایتالیا اقامت دارد و در آنجا به تحصیل سینما پرداخته، انگیزه خود از ساخت این اثر را به تصویر کشیدن «ترس از دست دادن» عنوان کرد. او اشاره کرد که بیشتر موقعیت‌های فیلم برای خودش اتفاق افتاده و این اثر اولین فیلم داستانی بلند او محسوب می‌شود.

تحقیقات گسترده و انتخاب بازیگر

این کارگردان برای خلق فضایی واقعی، تحقیقات گسترده‌ای انجام داده است:

• با بیش از ۲۰۰ دوچرخه‌سوار پیک (کوریِر) در ایتالیا گفتگو کرده است.
• یک پسر سنگالی که شغل واقعی‌اش پیک دوچرخه بود، برای نقش اصلی انتخاب شد.

تنگشیر تاکید کرد که استفاده از نابازیگر نه به دلیل محدودیت بودجه، بلکه برای ایجاد حس واقعی‌تر برای بیننده بوده است.

دوچرخه: نماد حیات و مهاجرت

موضوع اصلی فیلم «هرجا، هر وقت» بر اهمیت یک شیء به ظاهر ساده، یعنی دوچرخه، متمرکز است. کارگردان توضیح داد که چگونه همین دوچرخه، زندگی بسیاری از مردم در ایتالیا، به ویژه مهاجران، را تامین می‌کند؛ واقعیتی که به گفته او، برای شهروندان ایتالیایی اغلب «نامرئی» است و به راحتی از کنار آن می‌گذرند.

«این دوچرخه وسیله حیات او بود؛ هدفم از ساخت این فیلم بیان احساساتم به عنوان یک مهاجر در کشور خارجی و نشان دادن مشکلات بود.»

داستان فیلم، سرگذشت یک مهاجر آفریقایی را روایت می‌کند که در ایتالیا با مشکلات متعددی دست و پنجه نرم می‌کند. او کار خود را به عنوان پیک دوچرخه آغاز می‌کند، اما پس از دزدیده شدن دوچرخه‌اش، یک اودیسه (سفر پرماجرا) برای یافتن آن آغاز می‌شود.

ادای دین به سینمای ایران

کارگردان این فیلم با وجود امکان نمایش اثرش در جشنواره‌های مختلف بین‌المللی، ترجیح داد آن را به جشنواره جهانی فیلم فجر بیاورد. او دلیل این انتخاب را عشق عمیق خود به سینمای ایران دانست.

فیلم «هرجا، هر وقت» محصول کشور ایتالیا، در بخش چشم‌انداز جشنواره جهانی فیلم فجر به نمایش درآمده است. نشست‌های نقد و بررسی این فیلم و سایر آثار در سالن گفت‌وگوی هنرشهر آفتاب شیراز برگزار شده است.