«پس از عاشقی» ادای دین به کیارستمی است/ فیلمی که جاده چالوس کاراکتر اصلی آن است

الهام از سینمای شاعرانه

محمدعلی صفورا شامگاه یکشنبه در نشست خبری فیلم «پس از عاشقی» اظهار داشت: «فیلمی که دیده می‌شود خودش را معرفی می‌کند. اما من نمی‌توانم ادای دینم را به عباس کیارستمی پنهان کنم. همیشه تلاش می‌کنم که از او الهام بگیرم و باعث افتخارم است اگر آثارم تماشاگر را به یاد کیارستمی بیاندازد.»

وی افزود که در این فیلم ارجاعات زیادی از آثار کیارستمی وجود داشته که بخشی از آن‌ها خودآگاه و بخش دیگر ناخودآگاه بوده است. صفورا همچنین از انتخاب پوستر جشنواره با عکس کیارستمی و رویکرد سینمای شاعرانه ابراز شعف کرد.

جاده چالوس، کاراکتر مهم فیلم

کارگردان «پس از عاشقی» درباره چگونگی تولید این اثر توضیح داد: «چند فیلمنامه داشتم که تعداد زیادی بازیگر و شرایط تولید سختی داشت. در نتیجه تصمیم گرفتم فیلم ساده‌تری بسازم، اما باز هم پیچیده شد. به مرور قصه‌ها و خرده‌پی‌رنگ‌های تازه و شخصیت‌های جدید وارد فیلم شدند.»

او با تأکید بر نقش محیط در داستان، افزود: «نکته مهم در فیلم این است که جاده چالوس یک کاراکتر مهم محسوب می‌شود. ایده اولیه فیلم ثبت جاده و بعد قصه پدر و پسر و ازدواج بود. تولید فیلم سه سال طول کشید و تمام روستاهای جاده چالوس دیده و عکس‌برداری شد.»

صفورا همچنین درباره انتخاب بازیگر نقش اصلی گفت: «من و محسن قصابیان همکلاس و هم‌دوره بودیم. از آن زمان در ذهن من بود که اگر فیلمی بسازم، محسن حتماً بازیگر آن باشد و خوشحالم که بالاخره توانستیم با هم همکاری داشته باشیم.»

سینمای تجربی و ساختار آکادمیک

این کارگردان با اشاره به ساخت فیلم شاعرانه و تجربی خود، رویکردش را این‌گونه تشریح کرد: «من در دانشگاه به شاگردانم می‌گویم که از همین ابتدا تصمیم بگیرید سینمای شما چیست؛ می‌خواهید فیلمی بسازید با تعداد معدودی مخاطب یا فیلمی که تماشاگر موقع تماشای آن پفک و چیپس بخورد. روحیه من کاملاً تجربه‌گرا است و فیلم بعدی من کاملاً پیچیده و با فرمی متفاوت خواهد بود.»

وی درباره چالش‌های فنی این اثر اضافه کرد:

• تلاش کردم کارگردانی و فرم به شکل آکادمیک و ساختارمند باشد.
• سادگی کارگردانی برای من خیلی سخت بود و دکوپاژ آن شش ماه طول کشید.
• اغلب ساختارهای فیلمنامه‌نویسی در آن وجود دارد.
• فیلم از دانشگاه بیرون آمده و چه در ساختار و چه در فرم چیزهایی دارد که در بار اول دیدن، پنهان است.

از دست رفتن حمایت دولتی و نیاز به صبر تماشاگر

حسن امجدی‌مقدم، تهیه‌کننده فیلم، در خصوص مراحل تولید اظهار داشت: «ما با آقای قصابیان هم‌دانشکده‌ای بودیم و یک سال منتظر ایشان بودیم تا فیلم را بسازیم و تجربه خوبی در کنار هم داشته باشیم.»

وی با اشاره به مشکلات مالی بیان کرد:

«در همه جای دنیا دولت از چنین فیلم‌هایی حمایت می‌کند، اما در دقیقه ۹۰ کمک دولتی را از دست دادیم و فیلم با سرمایه خصوصی تولید شد. کار در جاده و کنترل جاده کار را خیلی سخت کرد، اما این سختی در انتها به شیرینی تبدیل شد. بایرام فضلی تلاش بسیاری کرد که تصویر در خدمت فیلم باشد.»

محسن قصابیان، بازیگر فیلم، نیز با بیان اینکه «فیلم باید به مذاق تماشاگر خوش بیاید»، به ساختار متفاوت فیلم اشاره کرد: «در فیلم‌هایی که ساختار ایستا و خالی از تنش و شرایط پیچیده موقعیتی ندارند، نوع بازی و کارگردانی متفاوت است و تماشاگر خودش و صبر و تحمل خودش را می‌خواهد. به‌خصوص در دوره‌ای که خیلی حوصله نداریم و سرعت زندگی آنقدر بالا رفته است.»

چالش سادگی نقش برای بازیگران

اصغر خطیب‌زاده، دیگر بازیگر فیلم، نقش خود را دشوار توصیف کرد: «تلاش کردم آنچه را در چنته دارم، کوتاهی نکنم. معروف است که برای رسیدن به سادگی باید از پیچیدگی‌ها بگذریم. این نقش واقعاً برای من سخت بود چون به شدت ساده بود و خوشحالم که این تجربه را کنار دوستان داشتم.»

علی پیمان، بازیگر جوان فیلم که اولین تجربه سینمایی خود را پشت سر گذاشته، نیز بر دشواری اجرای نقش ساده تأکید کرد: «من سال‌ها تئاتر کار کردم و همیشه آرزو داشتم فیلم خوبی بازی کنم. برای من بازی در این نقش سخت بود. چون آدم پرجنب‌وجوشی هستم و این نقش ساده بود.»

وی در پایان از اعتماد کارگردان تقدیر کرد: «برای من که چهره نیستم، خیلی مهم بود که اکیپ تولید و بازیگران باسابقه‌ به یک جوان اعتماد کنند و نقش اصلی را به او بسپارند که ریسک بزرگی است. در آینده هر اتفاقی برای من بیافتد مدیون آقای صفورا و دیگر دوستان هستم.»