راه‌اندازی شبکه هوش مصنوعی غیرمتمرکز Cocoon تلگرام بر بستر TON

معرفی شبکه غیرمتمرکز Cocoon

Cocoon که مخفف عبارت Confidential Compute Open Network یا «شبکه باز رایانش محرمانه» است، یک پلتفرم کاملاً غیرمتمرکز برای اجرای مدل‌های هوش مصنوعی است که بر روی بلاکچین TON توسعه یافته است. این شبکه با عملکردی مشابه یک بازار آزاد، دو گروه اصلی را به یکدیگر متصل می‌کند:

• صاحبان سخت‌افزار (تأمین‌کنندگان قدرت پردازشی): افرادی که سرورهای قدرتمند مجهز به کارت گرافیک (GPU) دارند و مایل‌اند قدرت پردازشی مازاد خود را اجاره دهند.
• توسعه‌دهندگان (مصرف‌کنندگان قدرت پردازشی): کسانی که برای اجرای اپلیکیشن‌های هوش مصنوعی خود به قدرت پردازشی نیاز دارند اما نمی‌خواهند هزینه‌های گزاف سرویس‌های ابری سنتی را متحمل شوند.

تفاوت بنیادین Cocoon با رقبای متمرکز، در استفاده از تکنولوژی «محیط‌های اجرای قابل اطمینان» (TEE) است. این فناوری تضمین می‌کند که داده‌های حساس کاربر (مانند درخواست‌های ارسالی به چت‌بات‌ها) حتی برای صاحب فیزیکی سرور نیز قابل مشاهده نباشد و پردازش‌ها به صورت کاملاً رمزنگاری‌شده و محرمانه انجام شوند.

معماری فنی و اجزای کلیدی Cocoon

شبکه Cocoon برای تضمین امنیت و کارایی، از سه رکن اصلی تشکیل شده است که تمامی آن‌ها در محیط‌های حفاظت‌شده TEE اجرا می‌شوند:

۱. کلاینت (Client)

کلاینت یک کتابخانه نرم‌افزاری است که در سمت توسعه‌دهنده (برای مثال در زیرساخت بک‌اند تلگرام) اجرا می‌شود. وظیفه اصلی آن، ارسال درخواست‌های استنتاج هوش مصنوعی به شبکه و مدیریت پرداخت هزینه است. کلاینت پیش از ارسال داده‌های حساس، تأییدیه امنیتی پروکسی را بررسی می‌کند تا از اتصال به یک گره امن مطمئن شود.

۲. پروکسی (Proxy)

پروکسی‌ها نقش واسط هوشمند را ایفا می‌کنند و خودشان نیز در محیط امن (TEE) اجرا می‌شوند. آن‌ها درخواست را از کلاینت دریافت کرده و بر اساس نوع مدل هوش مصنوعی و ترافیک شبکه، آن را به مناسب‌ترین Worker ارسال می‌کنند. در حال حاضر، پروکسی‌ها توسط تیم Cocoon مدیریت می‌شوند، اما برنامه‌هایی برای غیرمتمرکزسازی این نقش در آینده وجود دارد.

۳. ورکر (Worker)

ورکرها یا کارگرها، قلب تپنده شبکه هستند. این‌ها همان سرورهای مجهز به کارت گرافیک (GPU) هستند که وظیفه پردازش واقعی مدل‌های هوش مصنوعی را بر عهده دارند. ورکرها مدل‌ها را در یک ماشین مجازی محافظت‌شده (TEE) اجرا می‌کنند. به لطف استفاده از فناوری Intel TDX، حتی میزبان فیزیکی سرور (Host) نیز نمی‌تواند به درخواست‌ها یا پاسخ‌های مدل هوش مصنوعی دسترسی پیدا کند.

فرایند تراکنش و امنیت در شبکه

در شبکه Cocoon، مدل پرداخت بر اساس بلاکچین و خارج از سیستم‌های بانکی سنتی است. هنگام ثبت درخواست، کلاینت باید هزینه انجام کار را به صورت ارز دیجیتال TON پرداخت کند. پروکسی این مبلغ را در حالت امانی نگه می‌دارد و تنها پس از تکمیل موفقیت‌آمیز پردازش توسط ورکر، آن را به صاحب سرور پرداخت می‌کند.

امنیت ارتباطات در Cocoon فراتر از رمزنگاری معمولی است. تمامی ارتباطات بین کلاینت، پروکسی و ورکر از طریق پروتکل RA-TLS انجام می‌شود. این پروتکل نیازمند آن است که هر طرف پیش از برقراری اتصال، با ارائه یک مدرک دیجیتال، ثابت کند که در حال اجرا در یک محیط امن سخت‌افزاری (TEE) است و نرم‌افزار آن دستکاری نشده است.

مزایا و کاربردهای Cocoon برای توسعه‌دهندگان و صاحبان سخت‌افزار

شبکه Cocoon فرصتی طلایی برای صاحبان دیتاسنترها و سرورهای قدرتمند فراهم می‌کند تا با تبدیل‌شدن به یک Worker، درآمد غیرفعال کسب کنند و در ازای هر پردازش، ارز دیجیتال TON دریافت نمایند. البته برای ورود به این شبکه، تجهیزات حرفه‌ای و به‌روز مورد نیاز است:

الزامات فنی برای تبدیل شدن به Worker

• سیستم‌عامل لینوکس با کرنل ۶.۱۶ به بالا (برای پشتیبانی کامل از TDX).
• پردازنده با قابلیت Intel TDX (برای ایجاد محیط قابل اطمینان پردازشی).
• کارت گرافیک انویدیا با قابلیت پردازشی محرمانه (مانند سری H100 به بالا).

از سوی دیگر، توسعه‌دهندگان اپلیکیشن‌های هوش مصنوعی دلایل محکمی برای ترجیح Cocoon بر سرویس‌های ابری سنتی مانند AWS و Azure دارند:

1. حفظ حریم خصوصی بی‌سابقه: Cocoon تنها پلتفرمی است که به توسعه‌دهندگان تضمین می‌دهد داده‌های حساس (پزشکی، مالی یا شخصی) کاربرانشان توسط هیچ‌کس، حتی صاحب سرور، دیده نمی‌شود.
2. کاهش چشمگیر هزینه‌ها: با حذف واسطه‌های متمرکز و ایجاد یک بازار رقابتی بین تأمین‌کنندگان GPU، هزینه‌های پردازش هوش مصنوعی به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌یابد.
3. پرداخت‌های سریع و خرد: استفاده از بلاکچین پرسرعت TON امکان پردازش و تسویه حساب میلیون‌ها درخواست خرد را به صورت آنی فراهم می‌کند.