حامد کاویانپور؛ از ستاره جوان پرسپولیس با شماره ۱۰ تا انتقال نافرجام به اروپا

مسیر پرفراز و نشیب حامد کاویانپور، ستاره دهه هفتاد و هشتاد فوتبال ایران، همواره برای هواداران پرسپولیس جذاب بوده است. هافبکی جنگنده و خلاق که در سن ۱۸ سالگی به جمع سرخ‌پوشان پیوست و با درخشش خود، لقب «پل گاسکوئین» ایران را از آن خود کرد.

ظهور یک استعداد در پرسپولیس و تیم ملی

در اواسط دهه ۷۰ شمسی، پس از تغییرات گسترده در کادر فنی پرسپولیس، ستارگان جوان و با استعدادی با نظر حمید درخشان و پیگیری امیر عابدینی به این تیم راه یافتند. بازیکنانی که بعدها هسته اصلی تیم ملی را تشکیل دادند و افتخارات زیادی را برای پرسپولیس به ارمغان آوردند.

حامد کاویانپور، در سال ۱۳۷۵ در سن ۱۸ سالگی وارد پرسپولیس شد و فصول درخشانی را در این باشگاه تجربه کرد. اگرچه اولین فصل حضور او با کناره‌گیری پرسپولیس از لیگ همراه بود، اما با بازگشت علی پروین در سال ۱۳۷۷، شاهد رشد و شکوفایی این بازیکن بودیم. با وجود تردیدهای اولیه پروین در ماه‌های نخست، از ابتدای سال ۱۳۷۸ کاویانپور به یکی از مهره‌های اصلی و حیاتی پرسپولیس تبدیل شد.

نقش کلیدی کاویانپور در خط میانی

کاویانپور در ۲۱ سالگی به قدری در ترکیب پرسپولیس عملکرد برجسته‌ای داشت که مهم‌ترین عضو خط هافبک تیم شد. او مسئولیت‌هایی چون نواختن ضربات ایستگاهی و کرنرها و حتی هدایت خط هافبک را بر عهده داشت. او یک هافبک به معنای واقعی کلمه "باکس تو باکس" بود که:

• قابلیت بازی در پست هافبک دفاعی را داشت.
• بازیکنی درگیر، تکل‌زن و جنگنده بود.
• در پست هافبک هجومی نیز موفق عمل کرده و با گلزنی و پاس گل، تیم را یاری می‌کرد.

حامد کاویانپور از سال ۱۳۷۶ به تیم ملی دعوت شد و به سرعت جایگاه خود را در ترکیب ثابت تیم ایران تثبیت کرد.

اوج درخشش با شماره ۱۰ و قهرمانی دراماتیک

اوج درخشش این ستاره در سال ۱۳۸۰ رقم خورد؛ جایی که او با پیراهن شماره ۱۰ در میانه میدان برای پرسپولیس هنرنمایی می‌کرد. تبدیل شدن به عضو ثابت تیم ملی و کسب عنوان بهترین بازیکن سال ایران در سال ۱۳۸۱، مصادف با قهرمانی هیجان‌انگیز پرسپولیس در اولین دوره لیگ برتر بود.

ماجرای انتقال نافرجام به لیگ برتر انگلیس

تابستان سال ۱۳۸۰ نقطه عطفی در مسیر ورزشی کاویانپور بود. این ستاره ۲۳ ساله با چندین پیشنهاد از لیگ برتر انگلیس مواجه شد، اما همزمانی این پیشنهادات با آغاز مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲، شرایط را پیچیده کرد. در نهایت، باشگاه پرسپولیس با جدایی او موافقت نکرد. این تصمیم نه تنها فرصت حضور در فوتبال اروپا را از او گرفت، بلکه رابطه وی با میرو بلاژوویچ، سرمربی وقت تیم ملی، نیز به دلیل سفر او به انگلیس، تیره شد.

با وجود اینکه کاویانپور یکی از نفرات ثابت تیم ملی در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ بود، آن تیم پرستاره نتوانست جواز صعود به جام جهانی را کسب کند. شکست در صعود به جام جهانی، تحت تأثیر قرعه‌کشی عجیب کنفدراسیون فوتبال آسیا و قرار گرفتن ایران و عربستان در یک گروه، برای فوتبال ایران بسیار تلخ بود.

پایان دوران پرسپولیس و افت محسوس

پس از آن، حامد کاویانپور یک انتقال ناموفق به الوصل امارات را تجربه کرد. با بازگشت به پرسپولیس، شرایط دوران طلایی گذشته تکرار نشد. پرسپولیس در سال‌های ابتدایی دهه ۸۰ به تیمی متوسط و کم‌ستاره تبدیل شده بود و به موازات آن، فوتبال کاویانپور نیز دچار افت شد.

در نهایت، در اوایل سال ۱۳۸۴، محمدحسن انصاری‌فرد، مدیرعامل وقت، در تصمیمی بحث‌برانگیز حکم اخراج چند ستاره محبوب پرسپولیس از جمله بهروز رهبری‌فرد، علی انصاریان و حامد کاویانپور را صادر کرد. بدین ترتیب، دوران حدوداً یک دهه‌ای این بازیکن در پرسپولیس در سن ۲۷ سالگی به پایان رسید. او در ادامه در تیم‌هایی مانند قیصریه اسپور ترکیه و استیل‌آذین بازی کرد، اما دیگر فرصت درخشش مجدد را پیدا نکرد.

لحظات ماندگار و میراث کاویانپور

با وجود فراز و نشیب‌ها، لحظات درخشان فراوانی از حامد کاویانپور در ذهن هواداران پرسپولیس باقی مانده است. مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

• به ثمر رساندن یک گل فراموش‌نشدنی و تاریخی برابر محمد الدعایه و الهلال عربستان در اسفند سال ۱۳۷۹.
• باز کردن دروازه استقلال در بهمن سال ۱۳۸۲ با یک ضربه تماشایی و ثبت نام خود در فهرست گلزنان دربی.

سه بار قهرمانی با پرسپولیس در لیگ، یک قهرمانی در جام حذفی، رسیدن به رکورد ۵۰ بازی ملی قبل از ۲۵ سالگی و البته کسب عنوان بهترین بازیکن سال ایران در سال ۱۳۸۱.

حامد کاویانپور، بازیکنی خوش‌تیپ، محبوب و جذاب بود که هواداران پرسپولیس علاقه زیادی به او داشتند و لقب «پل گاسکوئین» را به او داده بودند. او در سال‌های اخیر فعالیت خود را در رده‌های پایه آغاز کرده و آرزوهای زیادی در عرصه مربیگری در سر دارد.