آیکون خبر

خبر کامل

کشف اختروش‌های رادیویی غول‌پیکر؛ فواره‌هایی به طول ۷.۲ میلیون سال نوری

کشف اختروش‌های رادیویی غول‌پیکر؛ فواره‌هایی به طول ۷.۲ میلیون سال نوری

کشف ساختارهای کیهانی عظیم: فواره‌هایی فراتر از تصور

ستاره‌شناسان هندی موفق به کشف مجموعه‌ای از اجرام فضایی عظیم شده‌اند که «اختروش‌های رادیویی غول‌پیکر» (Giant Radio Quasars) نامیده می‌شوند. این ساختارها دارای فواره‌هایی هستند که وسعت آن‌ها تا ۷.۲ میلیون سال نوری می‌رسد؛ مقیاسی که حدود ۵۰ برابر عرض کل کهکشان راه شیری ما است و درک ما از ابعاد پدیده‌های کیهانی را دگرگون می‌سازد.

جزئیات اکتشاف ۳۶۹ اختروش غول‌پیکر

این اجرام فضایی عظیم بخشی از ۳۶۹ اختروش رادیویی هستند که اخیراً در داده‌های جمع‌آوری شده از تلسکوپ GMRT کشف شده‌اند. این تلسکوپ که مجموعه‌ای از ۳۰ بشقاب سهمی شکل است، در نزدیکی پونا در هندوستان مستقر بوده و بخشی از پروژه بررسی آسمان TGSS است.

  • تعداد اکتشاف: ۳۶۹ اختروش رادیویی جدید.
  • ابزار رصد: تلسکوپ GMRT (آرایه‌ای از ۳۰ بشقاب سهمی شکل).
  • مکان: نزدیکی پونا، هندوستان.
  • پوشش پروژه TGSS: رصد ۹۰ درصد آسمان بالای زمین.

پوشش وسیع و حساسیت بالای تلسکوپ GMRT آن را به ابزاری ایده‌آل برای رصد ساختارهای منتشرکننده امواج رادیویی عظیم و دوردست مانند همین اختروش‌های رادیویی غول‌پیکر تبدیل کرده است.

مقیاس جت‌های رادیویی در مقایسه با راه شیری

سوویک مانیک، یکی از اعضای تیم پژوهش، در خصوص ابعاد این پدیده اظهار داشت که مقایسه اندازه این جت‌های رادیویی با آنچه در منظومه شمسی یا حتی کهکشان ما وجود دارد، امکان‌پذیر نیست.

ما درباره جت‌هایی با قطر ۲۰ تا ۵۰ برابر کهکشان راه شیری صحبت می‌کنیم که در کنار یکدیگر قرار دارند. این ابعاد فراتر از تصورات قبلی ما از ساختارهای کیهانی است.

این جت‌ها و لوب‌ها با انتشار امواج رادیویی قوی همراه هستند که آن‌ها را برای ستاره‌شناسان قابل مشاهده می‌سازد.

نحوه عملکرد و تغذیه اختروش‌ها

اختروش‌ها هسته‌های فعال کهکشانی (AGN) بسیار قدرتمندی هستند که توسط ابرسیاه‌چاله‌هایی با جرمی از چند میلیون تا چند میلیارد برابر خورشید، که در قلب کهکشان‌های بزرگ قرار دارند، تغذیه می‌شوند.

نقش دیسک‌های برافزایشی

برای تغذیه یک اختروش، ابرسیاه‌چاله باید توسط انبوهی از گاز و غبار احاطه شده باشد. این ماده در ساختارهای ابری مسطح به نام دیسک‌های برافزایشی به دور سیاه‌چاله‌های ابر پرجرم می‌چرخد. تأثیر گرانشی عظیم سیاه‌چاله‌ها، نیروهای جزر و مدی قدرتمندی را در این دیسک‌ها ایجاد و ماده را به شدت گرم می‌کند، که نتیجه آن انتشار تابش درخشانی در طیف الکترومغناطیسی است.

تولد جت‌های قدرتمند

سیاه‌چاله‌ها تمامی ماده موجود در قرص‌های برافزایشی را نمی‌بلعند. میدان‌های مغناطیسی قوی، گاز بسیار یونیزه شده یا پلاسما را به قطب‌های ابرسیاه‌چاله هدایت می‌کنند. در آنجا، این پلاسما شتاب گرفته و سرعت آن به سرعت نور نزدیک می‌شود و در جهت‌های مخالف به صورت جت‌های دوقلوی قدرتمند به بیرون پرتاب می‌گردد.

این جت‌ها با گذشت زمان، در فواصل چندین سال نوری از منبع خود، به صورت توده‌ها یا لوب‌های وسیعی در بالا و پایین صفحه کهکشانی که از آن بیرون می‌آیند، پخش می‌شوند.

ارزش علمی این اکتشاف

این اختروش‌ها و جت‌های رادیویی عظیم آن‌ها، برای درک مراحل پایانی تکامل اختروش‌ها و محیط بین کهکشانی که در آن گسترش می‌یابند، بسیار ارزشمند هستند. این محیط شامل گاز رقیقی است که لوب‌های رادیویی آن‌ها را میلیون‌ها سال نوری از سیاه‌چاله مرکزی محصور می‌کند.

یافتن چنین غول‌هایی در فضای کیهانی کار آسانی نیست و این کشف جدید، داده‌های حیاتی را برای مدل‌سازی پویایی‌های عظیم در کیهان فراهم می‌کند.

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗