کشف «پلاستیک فضایی» و قندهای حیات در نمونه‌های سیارک بنو توسط ناسا

یافته‌های انقلابی فضاپیمای اسیریس-رکس

دانشمندان با بررسی دقیق مواد جمع‌آوری شده از سیارک بنو، به شواهدی دست یافته‌اند که فرضیه‌های دیرینه درباره چگونگی شکل‌گیری منظومه شمسی و انتقال مواد اولیه حیات به زمین را تأیید می‌کنند. این کشفیات به سه حوزه اصلی تقسیم می‌شوند که هر یک به تنهایی دارای اهمیت علمی فراوانی هستند.

کشف قندهای ضروری و فرضیه دنیای RNA

در میان ترکیبات شیمیایی بنو، قندهای حیاتی شناسایی شدند. پژوهشگران موفق به شناسایی قند پنج-کربنی ریبوز و برای نخستین بار در یک نمونه فرازمینی، گلوکز شش-کربنی شدند. این قندها، در کنار آمینواسیدها و نوکلئوبازهایی که پیش از این کشف شده بودند، به این معناست که اکنون تمام اجزای لازم برای تشکیل مولکول RNA در سیارک بنو وجود دارد.

این یافته‌ها به طور قاطع از فرضیه «دنیای RNA» پشتیبانی می‌کند؛ فرضیه‌ای که معتقد است RNA اولین مولکول حیات روی زمین بوده و پیش از DNA نقش ذخیره و انتقال اطلاعات ژنتیکی را بر عهده داشته است.

ماده‌ای آدامس‌مانند: راز «پلاستیک فضایی» باستانی

یکی از غیرمنتظره‌ترین کشفیات، وجود ماده‌ای چسبناک و آدامس‌مانند در نمونه‌های بنو است که تا کنون در هیچ سنگ فضایی دیگری مشاهده نشده بود. این ماده باستانی که توسط پژوهشگران «پلاستیک فضایی» نامیده شده، یک پلیمر غنی از نیتروژن و اکسیژن است.

این پلیمر احتمالاً در روزهای اولیه منظومه شمسی و پیش از آنکه سیارک مادر بنو آبکی شود، تشکیل شده است. این ماده که در گذشته نرم و انعطاف‌پذیر بوده و اکنون سخت شده، از پلیمریزه شدن ترکیبی به نام کاربامات به وجود آمده است. شباهت ساختار شیمیایی این ماده به پلی‌اورتان، باعث شده تا آن را نوعی «پلاستیک فضایی» بنامند.

دانشمندان حدس می‌زنند که این «پلاستیک فضایی» می‌تواند یک پیش‌ساز شیمیایی کلیدی برای حیات روی زمین بوده باشد و اطلاعات مهمی درباره فرآیندهای شیمیایی آغازین در فضا ارائه دهد.

غبار ستاره‌ای فراوان: نگاهی به تولد منظومه شمسی

تجزیه و تحلیل دانه‌های پیش‌خورشیدی (غباری که پیش از منظومه شمسی وجود داشته) نیز نتایج شگفت‌انگیزی را به همراه داشت. نمونه‌های سیارک بنو حاوی غبار حاصل از انفجارهای ابرنواختری هستند که میزان آن شش برابر بیشتر از هر ماده نجومی دیگری است که تا کنون مورد بررسی قرار گرفته است.

این داده‌ها نشان‌دهنده آن است که سیارک مادر بنو در منطقه‌ای خاص از دیسک پیش‌سیاره‌ای شکل گرفته که به شدت سرشار از غبار ستاره‌های در حال مرگ بوده است. این تمرکز بالای غبار ستاره‌ای، اطلاعات ارزشمندی درباره محیط شیمیایی و فیزیکی که منظومه شمسی ما در آن متولد شده، در اختیار دانشمندان قرار می‌دهد.