خبر کامل
آینده کشتیرانی جهانی؛ چالش برقیسازی و راهحل نوآورانه «کشتیهای باتریدار»

صنعت کشتیرانی و چالش کاهش آلایندگی
کشتیرانی بینالمللی بهعنوان یکی از ستونهای اصلی اقتصاد جهانی، مسئولیت جابهجایی ۹۰ درصد از تجارت جهانی را بر عهده دارد. با این حال، این صنعت حدود ۳ درصد از کل انتشار گازهای گلخانهای جهان را نیز تولید میکند. سالهاست که این بخش در کانون توجهات برای کاهش آلایندگی قرار دارد، اما مسیر دستیابی به «صفر خالص» با چالشهای فنی و اقتصادی متعددی روبهرو بوده است. پس از ناکامی مذاکرات اخیر برای استفاده از سوختهای پاکتر، توجهات بار دیگر به سمت برقیسازی کشتیها معطوف شده است؛ اما آیا این راهکار برای ناوگان غولپیکر کانتینری امکانپذیر است؟
چرا برقیسازی کشتیهای بزرگ دشوار است؟
کشتیهای کانتینری اقیانوسپیما برای هفتهها بدون توقف میان بنادر حرکت میکنند. برقیسازی این شناورها به دلایل زیر در حال حاضر با موانع جدی روبهرو است:
- چگالی انرژی: نفت کوره دارای چگالی انرژی بسیار بالایی است که امکان سفرهای طولانی (مانند مسیر چین تا اروپا) را بدون نیاز به سوختگیری مجدد فراهم میکند.
- وزن و هزینه باتری: باتریهایی که باید جایگزین سوخت شوند، وزن و هزینه بسیار بالایی دارند که این امر استفاده از آنها بهعنوان تنها منبع انرژی برای کشتیهای اقیانوسپیما را عملاً غیرممکن میسازد.
بررسی دو راهکار پیشنهادی برای برقیسازی
مطالعات اخیر دو گزینه اصلی را برای ادغام نیروی محرکه الکتریکی در صنعت کشتیرانی مطرح کردهاند که هر کدام چالشها و مزایای خاص خود را دارند:
۱. نصب باتریهای ثابت در داخل کشتی
این روش، مشابه برقیسازی خودروها، شامل نصب یک بسته باتری بزرگ در داخل کشتی است که در بنادر یا در صورت امکان در دریا شارژ میشود. با این حال، این راهکار از نظر اقتصادی و عملیاتی با مشکلات بزرگی همراه است:
به عنوان مثال، نصب یک باتری ۶۰۰ مگاواتساعتی در یک کشتی پاناماکس، حدود ۱۵۰ میلیون دلار استرالیا هزینه دارد. این باتری در بهترین حالت تنها میتواند انرژی لازم برای ۲۴ ساعت حرکت یا حدود ۷۰۰ کیلومتر را تأمین کند. با توجه به اینکه کشتیها روزانه بیش از ۱۰۰ تن سوخت مصرف میکنند، این میزان انرژی ناچیز است و در مسیرهای طولانی، شارژ منظم تقریباً ناممکن خواهد بود.
وزن سنگین باتریها نیز ظرفیت حمل بار کشتی را به شدت کاهش میدهد.
۲. استفاده از ناوگان کشتیهای کوچکتر باتریدار (راهحل نوآورانه)
این ایده، انعطافپذیرتر و مقرونبهصرفهتر تلقی میشود. در این روش، کشتی کانتینری بزرگ توسط چند کشتی کوچکتر که صرفاً حامل باتری هستند، همراهی میشود. این «کشتیهای باتریدار» به شناور اصلی متصل شده و انرژی مورد نیاز برای حرکت را تأمین میکنند. پس از تخلیه باتری، از کشتی اصلی جدا شده و برای شارژ مجدد به بندر بازمیگردند. اجرای این ایده در مقیاس جهانی نیازمند توسعه یک ناوگان کاملاً جدید از این کشتیهای پشتیبان است.
مدلسازی مسیر حیاتی چین تا اروپا
نتایج مدلسازی مسیر طولانی چین تا شمال اروپا، که یک مسیر حیاتی تجاری است، نشان میدهد که استفاده از کشتیهای باتریدار در تمام طول مسیر امکانپذیر نیست و باید بهصورت ترکیبی عمل کرد:
- در مسیر چین تا سنگاپور، امکان استفاده از کشتیهای باتریدار وجود دارد.
- از سنگاپور تا شاخ آفریقا، به دلیل کمبود نقاط استقرار و فاصله زیاد، کشتی باید از سوخت معمولی استفاده کند.
- در منطقه شاخ آفریقا تا اروپای شمالی، کشتیهای باتریدار میتوانند دوباره وارد عمل شوند و از انرژی خورشیدی ارزان منطقه برای شارژ استفاده کنند.
طبق این مدلسازی، برای تکمیل کل مسیر چین تا شمال اروپا، حدود ۳۳ کشتی باتریدار لازم است. این روش تنها زمانی از نظر اقتصادی مقرونبهصرفه خواهد شد که قیمت باتریهای دریایی به زیر ۱۰۰ دلار استرالیا برای هر کیلووات ساعت برسد.
تحلیل اقتصادی و عوامل تأثیرگذار بر آینده صنعت
تحلیلهای اقتصادی تأیید میکنند که مدل نصب باتریهای ثابت از نظر مالی توجیهپذیر نیست، اما مدل «کشتی باتریدار خارجی» انعطافپذیری و قابلیت گسترش بیشتری دارد. همچنین میتوان ابتدا این روش را در مسیرهای کوتاهتر یا مناطقی که دسترسی به انرژی تجدیدپذیر ارزان دارند، به کار گرفت.
| عامل | توضیح |
|---|---|
| اصلاح موتور | موتورهای کنونی برای اتصال به نیروی محرکه الکتریکی نیاز به اصلاح دارند. |
| کارایی سوخت | اصلاح موتورها کارایی سوخت را حدود ۵ تا ۱۰ درصد کاهش میدهد. |
| افزایش سرعت | استفاده از نیروی محرکه الکتریکی میتواند سرعت کشتیها را تا ۵۰ درصد افزایش دهد. |
کاهش مستمر قیمت باتریها و انرژیهای تجدیدپذیر، در کنار اجرای سیاستهای قیمتگذاری کربن توسط کشورهای بیشتر، معادله اقتصادی را به نفع برقیسازی تغییر خواهد داد. افزایش هزینه سوخت فسیلی، خطوط کشتیرانی را به سمت فناوریهای برقی سوق میدهد و برقیسازی جزئی میتواند بهسرعت مورد استقبال قرار گیرد.
نتیجهگیری: راهحل میانه برای کاهش کربن
کشتیهای کانتینری اقیانوسپیما در آینده نزدیک کاملاً برقی نخواهند شد. با این حال، ایده کشتیهای باتریدار یک راهحل میانه، قابل اجرا و آیندهدار است که بدون نیاز به تغییر کامل و پرهزینه در ناوگان جهانی، امکان کاهش انتشار کربن را فراهم میکند. این مدل با کاهش قیمت باتریها و گسترش انرژیهای پاک، پتانسیل تبدیل شدن به یکی از بخشهای جدی صنعت حملونقل دریایی را دارد.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۱۵:۳۰ - ۱۴۰۴/۰۹/۱۲