نقد منتقدان: تأخیر در تولید، بازیگران Stranger Things را از ریتم طبیعی خارج کرد

تحلیل وضعیت بازیگران: از دست رفتن «حالت جریان»

رابرت اسکوچی، نویسنده مقاله، توضیح می‌دهد که مسئله اصلی تنها بزرگ‌شدن بازیگران نوجوان نیست، بلکه همه اعضای گروه بازیگری تحت‌تأثیر فاصله زمانی طولانی میان فصل‌ها قرار گرفته‌اند. او این وضعیت را خروج از «حالت جریان» یا همان (Flow State) می‌نامد.

حالت جریان وضعیتی است که در آن بازیگران کاملاً در نقش‌هایشان غوطه‌ور شده و اجرای طبیعی و روانی ارائه می‌دهند.

اسکوچی با اشاره به سریال‌هایی مانند «برکینگ بد» (Breaking Bad) که توانستند با تولید منظم طی پنج سال، ریتم بازیگران را حفظ کنند، متذکر می‌شود که در عصر پخش آنلاین، فاصله‌های چندساله باعث می‌شود بازیگران در پروژه‌های دیگر مشغول شوند و ارتباطشان با شخصیت‌های اصلی از بین برود.

نمونه‌های بارز: اُل، هاپر و استثنای موری

این تغییرات به‌وضوح در بازیگران اصلی دیده می‌شود:

• میلی بابی براون (اِل): پس از فصل چهارم، او در چندین فیلم بزرگ از جمله (Enola Holmes 2) و (Damsel) بازی کرده و تغییرات زیادی در زندگی شخصی‌اش رخ داده است. بازگشت او به نقش «اِل» پس از این تغییرات، به‌گفته نویسنده، همان حس طبیعی و غوطه‌وری گذشته را منتقل نمی‌کند.
• دیوید هاربر (هاپر): او نیز در فاصله میان فصل‌ها در پروژه‌های متعددی حضور داشته و دیگر تمرکز کامل و سابق بر شخصیت «هاپر» را ندارد.

تنها بازیگری که همچنان توانسته انسجام خود را حفظ کند، برت گلمن در نقش «موری باومن» است؛ زیرا او به‌عنوان یک بازیگر شخصیت‌محور، انرژی ثابت و قابل‌انتقالی را ارائه می‌دهد.

نتیجه‌گیری: جادوی اولیه از دست رفته است

در نهایت، مقاله نتیجه می‌گیرد که «چیزهای عجیب» در فصل نخست توانست انرژی لازم را داشته باشد، اما با گذشت زمان و فاصله‌های طولانی، این جادوی اولیه از دست رفته و بازگرداندن آن در فصل پایانی تقریباً ناممکن به نظر می‌رسد.