استیو کروپر، گیتاریست افسانه‌ای «بوکر تی اند ام‌جی‌ز»، در ۸۴ سالگی درگذشت

نقش محوری در موسیقی سول و استکس رکوردز

گروه چهار نفره «بوکر تی اند ام‌جی‌ز»، که کروپر گیتاریست آن بود، به عنوان یکی از بهترین گروه‌های پشتیبان در تاریخ موسیقی سول شناخته می‌شود. این گروه، نوازندگان اصلی استودیوی بانفوذ استکس رکوردز (Stax Records) در ممفیس بودند و بیشتر با آهنگ موفق سال ۱۹۶۲ خود، «Green Onions»، به یاد آورده می‌شوند.

کروپر در طول دوران فعالیتش در استکس رکوردز، از پاییز ۱۹۶۱ تا پایان سال ۱۹۷۰، عملاً در تولید هر صفحه‌ای که توسط این لیبل منتشر شد، نقش داشت. او در سن ۲۰ سالگی کار خود را در این استودیو آغاز کرد.

«ما به معنای واقعی کلمه ۱۵ ساعت در روز را در استودیو می‌گذراندیم. فکر می‌کنم ۱۷ یا ۱۸ هنرمند در فهرست ما بودند، بنابراین برنامه بسیار شلوغی داشتیم.»

— استیو کروپر

اعضای اصلی گروه بوکر تی اند ام‌جی‌ز به شرح زیر بودند:

• بوکر تی جونز (نوازنده کیبورد)
• آل جکسون (درامر)
• لوی استاینبرگ (بیسیست، که در سال ۱۹۶۴ دونالد «داک» دان جایگزین او شد)
• استیو کروپر (گیتاریست)

این گروه در سال ۱۹۹۲ به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت.

ترانه‌سرایی و همکاری‌های برجسته

استیو کروپر علاوه بر نوازندگی، ترانه‌سرای پرکاری نیز بود. او در خلق برخی از بزرگترین آثار تاریخ موسیقی سول مشارکت داشت. مهم‌ترین آثار مشترک او عبارتند از:

• همکار در نوشتن و نوازندگی آهنگ «Sittin' On the Dock of the Bay» از اوتیس ردینگ.
• همکار در نوشتن و نوازندگی آهنگ «In the Midnight Hour» از ویلسون پیکت.
• همکار در نوشتن آهنگ «Knock on Wood» از ادی فلوید.

او همچنین در اواخر دهه ۱۹۷۰ به گروه کمدی-موسیقیایی «برادران بلوز» (The Blues Brothers) با بازی جان بلوشی و دن آیکروید پیوست و در کاور موفق آن‌ها از آهنگ «Soul Man» نوازندگی کرد.

میراث هنری و دیدگاه شخصی

مجله موسیقی بریتانیایی موجو (Mojo) در سال ۱۹۹۶، کروپر را به عنوان دومین گیتاریست برتر تاریخ معرفی کرد. با این حال، خود کروپر در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۲۱، دیدگاه متواضعانه‌ای نسبت به نقش خود داشت:

«من همیشه خودم را یک نوازنده ریتم می‌دانستم. از این واقعیت لذت می‌برم که می‌توانم یک چیز را بارها و بارها و بارها بنوازم، در حالی که دیگر گیتاریست‌ها حتی نمی‌خواهند در مورد آن بدانند. آن‌ها حتی حاضر نیستند یک ریف یا یک لیسک را دو بار بنوازند.»

یکی از همکاران کروپر، ادی گور، که روز سه‌شنبه با او در نشویل برای کار روی موسیقی جدید بود، درباره او گفت: «او انسان بسیار خوبی بود. مطمئناً از اینکه او را داشتیم، خوش‌شانس بودیم.»