ابَرپروژه ریلی چابهار-زاهدان؛ پیشرفت ۸۴ درصدی و نقش استراتژیک در تجارت جهانی

اهمیت بی‌سابقه ابرپروژه ریلی چابهار-زاهدان

در میان ده‌ها پروژه ریلی در دست مطالعه و اجرا در کشور، کریدور ریلی چابهار - زاهدان به اتفاق آرا در تمامی اسناد بالادستی و گزارش‌های کارشناسی، به عنوان پراهمیت‌ترین و استراتژیک‌ترین پروژه ریلی تاریخ معاصر ایران شناخته می‌شود.

این خط آهن ۶۰۰ کیلومتری، وظیفه اتصال «بندر شهید بهشتی چابهار» را که تنها بندر اقیانوسی کشور با دسترسی مستقیم به اقیانوس هند است، به ایستگاه راه‌آهن زاهدان و شبکه سراسری بر عهده دارد. کارشناس حوزه حمل و نقل و ترانزیت تاکید کرده است که اگر بندر چابهار به خطوط ریلی متصل نباشد، ارزش اقتصادی و استراتژیک آن بالفعل نخواهد شد؛ بنابراین، بهره‌برداری از مزیت‌های این بندر، شدیداً به تکمیل خط ریلی زاهدان نیازمند است.

نقش کلیدی در کریدور ترانزیتی شمال-جنوب

خط آهن چابهار-زاهدان فراتر از توسعه شرق کشور، نقش ترانزیتی ایران را تا حد زیادی ارتقا خواهد داد. این مسیر می‌تواند یک راه مستقیم از بندر چابهار به سمت زاهدان، مشهد، سرخس، آسیای میانه و روسیه ایجاد کند.

این مسیر برای کشور هند از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است و تکمیل کننده کریدور استراتژیک شمال-جنوب محسوب می‌شود. تکمیل این پروژه عاملی مهم برای توسعه شرق کشور و ارتقاء جایگاه ایران در تجارت جهانی خواهد بود.

پیشرفت فیزیکی ۸۴ درصدی و جزئیات فنی

پروژه چابهار-زاهدان به دلیل عبور از مناطق کوهستانی سخت‌گذر و مناطق کویری با توفان شن، دارای پیچیدگی‌های فنی بالایی است. طبق آخرین برآوردها، این پروژه حدود ۸۴ درصد پیشرفت فیزیکی داشته و اعلام شده است که عملیات ریل‌گذاری آن تا پایان سال جاری تکمیل خواهد شد.

مشخصات فنی مسیر:

• طول مسیر: ۶۰۰ کیلومتر
• ارزش‌گذاری: حدود ۱.۵ میلیارد دلار
• تعداد تونل‌های مورد نیاز: ۴۰ تونل در مجموع به طول ۱۷ کیلومتر
• طول پل‌های مورد نیاز: ۲۰ کیلومتر

چشم‌انداز ایران؛ از «گزینه» تا «چهارراه اجتناب‌ناپذیر»

ایران برای فعال‌سازی مسیرهای عبوری و تبدیل شدن به هاب ترانزیت منطقه‌ای، دو بال پرواز ترانزیتی تعریف کرده است:

• بال جنوبی-شمالی: ابرپروژه «چابهار-زاهدان» که با پیشرفت ۸۴ درصدی، در آستانه اتصال اقیانوس هند به آسیای میانه و قفقاز قرار دارد.
• بال شرقی-غربی: پروژه «سرخس-چشمه ثریا» که با تکنولوژی قطار برقی، به دنبال تسخیر بازار ترانزیت چین به اروپا است.

تکمیل همزمان این دو محور، ایران را از یک «گزینه ترانزیتی» به یک «چهارراه اجتناب‌ناپذیر» در تجارت جهانی تبدیل خواهد کرد. این تحول، علاوه بر خنثی‌سازی تحریم‌ها، امنیت ملی پایداری را از طریق همبستگی متقابل اقتصادی برای نسل‌های آینده تضمین خواهد کرد.