ایده جنجالی برای «زوتوپیا ۳»: حضور کیانو ریوز در نقش یک «لامای قاتل»

در پی موفقیت خیره‌کننده «زوتوپیا ۲» در گیشه جهانی که رکوردهای تاریخ انیمیشن را شکست، سازندگان این فرنچایز پرطرفدار دیزنی افکار جسورانه‌ای برای قسمت سوم در سر می‌پرورانند؛ ایده‌ای که می‌تواند کیانو ریوز، ستاره فیلم‌های اکشن، را در نقشی کاملاً غیرمنتظره به دنیای حیوانات زوتوپیا بیاورد. «زوتوپیا» همواره مرزهای میان سرگرمی کودکانه و دغدغه‌های جدی بزرگسالانه را درنوردیده و با داستانی به‌ظاهر ساده درباره یک خرگوش پلیس و یک روباه مکار، به رساله‌ای هوشمندانه درباره پیش‌داوری، تعصب و فساد اجتماعی تبدیل شده است. اکنون، خبرهای تازه از استودیوهای دیزنی حاکی از تحولی غافلگیرکننده‌تر در این شهر رنگارنگ است: احتمال حضور یک قاتل افسانه‌ای.

ایده جسورانه برای «زوتوپیا ۳»: «بابا لاما»ی جان ویک‌وار

بر اساس گزارشی که نخست منتشر شد، جرد بوش و بایرون هاوارد، کارگردانان، و ایوت مرینو، تهیه‌کننده، آشکارا درباره ایده‌هایی برای «زوتوپیا ۳» صحبت کرده‌اند. نکته‌ای که بیش از همه توجه را جلب کرد، اشاره تقریباً شوخی‌گونه جرد بوش به درخواست پسرش بود: حضور کیانو ریوز، اما در نقشی شبیه به شخصیت نمادین او، جان ویک، به نام «بابا لاما».

این ایده در نگاه اول ممکن است عجیب به نظر برسد، اما با توجه به زیرلایه‌های تاریک‌تر و وام‌گیری‌های ژانری «زوتوپیا» از فیلم‌های نوآر و جنایی، معرفی یک شخصیت متعلق به ژانر خشن نئو-نوآر (مانند دنیای جان ویک) اما در قالب یک حیوان، می‌تواند راهی هوشمندانه برای کاوش در جنبه‌های تاریک‌تر جامعه حیوانی باشد. تصور یک لامای مسن، آرام، اما به‌طرز مرگباری کارآمد، که از دنیای زیرین زوتوپیا سر بر می‌آورد، استعاره‌ای بامزه و هوشمندانه از جنایت سازمان‌یافته خواهد بود.

موفقیت رکوردشکن «زوتوپیا ۲» در گیشه جهانی

بستر این گفت‌وگوهای جسورانه، موفقیت خیره‌کننده «زوتوپیا ۲» است که پس از نزدیک به یک دهه انتظار، نه‌تنها محبوبیت دیرینه خود را احیا کرد، بلکه آن را به ابعادی جدید گسترش داد.

ارقام خیره‌کننده گیشه

گزارش‌ها حاکی از شکسته شدن رکوردهای گیشه است. «زوتوپیا ۲» با درآمد کلی ۵۵۶ میلیون دلار در اولین آخر هفته اکران، طوفانی جهانی به‌پا کرد. این رقم شامل ۲۷۲ میلیون دلار تنها از چین بود.

• این فیلم به بهترین آغاز جهانی یک فیلم انیمیشن در تمام دوران تبدیل شد.
• «زوتوپیا ۲» چهارمین آغاز قوی تاریخ سینما را رقم زد (پس از «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست»، «انتقام‌جویان: جنگ ابدیت» و «انتقام‌جویان: پایان بازی»).
• درآمد جهانی این فیلم در آخر هفته اول، از درآمد کلی فیلم «شرور: بخش دوم» پیشی گرفت.

توسعه جهان فیلم و حضور ستارگان

موفقیت این دنباله صرفاً مالی نبود. «زوتوپیا ۲» هسته اخلاقی و طنز اجتماعی قسمت اول را حفظ کرد و دنیای فیلم را با معرفی شخصیت‌های جدید و صداپیشه‌های ستاره گسترش داد. بازگشت بازیگران اصلی مانند جیسون بیتمن و جنیفر گودوین، همراه با حضور چهره‌هایی نظیر کی هوی کوان و اد شیران، نشان داد که این فرنچایز به یک نهاد فرهنگی جذاب برای بازیگران تبدیل شده است. فیلمنامه این دنباله همچنین مملو از اشاره‌های هوشمندانه به آثار بزرگ تاریخ سینما بود، از جمله:

«وقتی هری سالی را دید» (۱۹۸۹)، «راتاتویی» (۲۰۰۷)، «پدرخوانده» (۱۹۷۲)، «سکوت بره‌ها» (۱۹۹۱) و «درخشش» (۱۹۸۰).

اهمیت طنز چندلایه و گسترش جغرافیای فیلم

ایده «بابا لاما» با حال‌وهوای جان ویک، یک طنز چندلایه ایجاد می‌کند. لایه اول، طنز ظاهری تقابل تصویر یک لامای پشمالو با هاله ترس یک قاتل افسانه‌ای است. لایه عمیق‌تر، طنز ژانری است که ژانر مادر فیلم‌های نوآر/جنایی را به‌صورت متا و خودآگاهانه به متن فیلم دعوت می‌کند. این همان عاملی است که آثار موفقی مانند «شرک» را برای همه‌سنین جذاب کرده است.

کاوش در «جزیره‌ها» و فرهنگ‌های جدید

بایرون هاوارد، کارگردان، همچنین به تمایل سازندگان برای گسترش جغرافیای دنیای فیلم و کاوش در «جزیره‌ها» و معرفی گونه‌هایی مانند «کانگورو» اشاره کرده است. این رویکرد بستری غنی برای ادامه تم‌های اجتماعی فیلم مانند مهاجرت یا برخورد تمدن‌ها فراهم می‌کند.

شاید «بابا لاما» یک مهاجر مرموز با گذشته‌ای تاریک باشد که از این «جزایر» دوردست آمده است. او می‌تواند نگهبان اسرار یا مجری قوانین عرفی در آن مناطق ناشناخته باشد که سفرش به زوتوپیا، نظم ازدست‌رفته را بازگرداند. این ارتباط جغرافیا و شخصیت، داستان را از محدوده یک شهر مدرن فراتر برده و به یک افسانه‌گستری جذاب تبدیل می‌کند.

چالش حفظ تعادل ظریف زوتوپیا

بزرگ‌ترین سؤال این است که آیا حضور شخصیتی با انرژی سینمایی کیانو ریوز/جان ویک، تعادل ظریف دنیای زوتوپیا را برهم نمی‌زند؟ موفقیت این ایده کاملاً به لحن فیلم بستگی دارد. اگر کارگردانان بتوانند این شخصیت را با همان هوشمندی و ظرافتی که در ساختن دنیای اصلی به کار بردند، پرداخت کنند، نتیجه می‌تواند درخشان باشد.

کلید کار، حفظ روحیه فیلم است: اینکه خشونت، هرچقدر هم که فانتزی باشد، بیشتر به شکل مضحک و اغراق‌آمیز ارائه شود، نه واقع‌گرایانه و هراس‌انگیز. این ایده، صرف نظر از پذیرش نهایی کیانو ریوز، بیانیه نگرش سازندگان است که نشان می‌دهد برای «زوتوپیا ۳» به دنبال نوآوری و آمیختن امضاهای سینمایی متضاد هستند. ترکیب یک خرگوش پلیس خوش‌بین و یک لامای قاتل بدخلق، دقیقاً همان چیزی است که سینمای انیمیشن امروز برای غافلگیر کردن مخاطب به آن نیاز دارد.