هیولاهای فورد: کمیاب‌ترین خودروهای عضلانی دهه ۶۰ آمریکا

کمیاب‌ترینِ کمیاب‌ها: ۱۹۶۴ فورد فِرلین تاندربولت

کمیاب‌ترین خودروی عضلانی فورد از دهه ۶۰ میلادی، مدل ۱۹۶۴ فورد فِرلین تاندربولت (1964 Ford Fairlane Thunderbolt) است که تنها حدود ۱۰۰ دستگاه از آن تولید شد. هدف اصلی از ساخت این خودروها، شرکت در مسابقات NHRA Super Stock بود؛ به عبارت دیگر، فورد یک خودروی قهرمانی مسابقه‌ای را برای استفاده عمومی به فروش رساند.

زیر کاپوت تاندربولت، یک موتور غول‌پیکر ۴۲۷ اینچ مکعبی V8 با کاربراتورهای دوگانه هالی (Holley) جای گرفته بود. قدرت رسمی اعلام شده برای این موتور ۴۲۵ اسب‌بخار بود، اما برآوردها نشان می‌دهد که خروجی واقعی آن به مراتب بیشتر از این عدد محافظه‌کارانه بوده است.

ویژگی‌های فنی تاندربولت

برای کاهش وزن و به حداکثر رساندن سرعت در پیست، فورد از اجزای سبک‌وزن در این مدل استفاده کرد:

• استفاده از اجزای فایبرگلاس در بدنه
• پنجره‌های پلکسی‌گلاس
• ورودی هوای رم‌اِیر (Ram-Air)
• سیستم تعلیق سنگین
• دیفرانسیل عقب قفل‌شونده و پمپ سوخت برقی
• تایرهای مخصوص درگ ریسینگ (گودیر یا میکی تامپسون)

۱۹۶۹ مرکوری سایکلون جی‌تی سی‌جی درگ پَک: دومین مدل کمیاب

بخش مرکوری فورد، مدل سایکلون (Cyclone) را در اواخر دهه ۶۰ معرفی کرد. کمیاب‌ترین نمونه این خانواده، مدل جی‌تی سی‌جی درگ پَک (GT CJ Drag Pack) بود که تنها ۳۵۸ دستگاه از آن به تولید رسید. این نسخه شامل ارتقاهای سوپر کبرا جت (Super Cobra Jet) برای موتور ۴۲۸ اینچ مکعبی V8 بود که خنک‌کننده روغن خارجی و شاتون‌های سبک «لمانز» را در بر می‌گرفت.

با وجود آنکه قدرت رسمی این مدل ۳۳۵ اسب‌بخار اعلام شده بود، خروجی واقعی موتور با ارتقاهای Super Cobra Jet به راحتی به حدود ۴۰۰ اسب‌بخار می‌رسید.

۱۹۶۸ مرکوری کوگار جی‌تی-ای: لوکس و قدرتمند

مرکوری کوگار (Mercury Cougar) که در سال ۱۹۶۷ به عنوان جایگزینی لوکس‌تر برای موستانگ معرفی شد، در سال ۱۹۶۸ با مدل جی‌تی-ای (GT-E) به یک خودروی عضلانی قدرتمند تبدیل شد. این مدل با تولید تنها ۳۹۴ دستگاه، یک گوهر فوق‌العاده کمیاب محسوب می‌شود.

خریداران کوگار GT-E می‌توانستند موتورهای ۴۲۷ یا ۴۲۸ اینچ مکعبی V8 را انتخاب کنند. این خودرو توانایی رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت را در حدود شش ثانیه داشت که برای آن دوران عملکردی بسیار چشمگیر بود.

۱۹۶۹ فورد تورینو تالادگا: قهرمان آیرودینامیک نسکار

فورد تورینو تالادگا (1969 Ford Torino Talladega) که تنها برای چند هفته در اوایل سال ۱۹۶۹ تولید شد، به افتخار پیست مشهور تالادگا سوپراسپیدوی در آلاباما نام‌گذاری شد. تولید این مدل صرفاً برای رعایت قوانین همولوگیشن (Homologation) نسکار صورت گرفت که سازندگان را ملزم به ساخت حداقل ۵۰۰ خودروی جاده‌ای در کنار مدل‌های مسابقه‌ای می‌کرد. در مجموع، ۷۵۴ دستگاه از این خودرو تولید شد.

این مدل دو در، دارای نمای جلویی تغییر یافته و بدنه‌ای بازنگری شده برای بهبود آیرودینامیک بود. سپر جلو برای افزایش جریان هوا به محفظه موتور تغییر شکل داده شد و پانل‌های کناری نیز برای کاهش ارتفاع سواری و دستیابی به سرعت نهایی بالاتر، به‌روزرسانی شدند.