سرقت مدال‌های ایران در نایروبی؛ رسوایی امنیتی و سازمانی میزبان جهانی تکواندو

رسوایی امنیتی و ضعف سازمانی میزبان

میزبانی کنیا از این رویداد جهانی که میزبان ۴۵۲ تکواندوکار از ۷۵ کشور بود، از همان ابتدا با انتقادات جدی مواجه بود. سالن «موی» در مجموعه ورزشی «کاسارانی» نایروبی که محل برگزاری رقابت‌ها بود، از لحاظ سخت‌افزاری و امنیتی در وضعیت نامناسبی قرار داشت:

• نظارت ضعیف: سالن فاقد گیت‌های مناسب بود و هیچ نظارتی بر ورود و خروج افراد صورت نمی‌گرفت، که این امر امکان ورود آسان افراد متفرقه و خارج از چارچوب مسابقات را فراهم می‌کرد.
• فضای نامناسب گرم کردن: برای هر تیم تنها فضای شش متری جهت گرم کردن در نظر گرفته شده بود که عملاً آماده‌سازی و مرور تمرینات را برای ورزشکاران دشوار می‌ساخت.

حذف ناعادلانه به دلیل نقص فنی

ضعف‌های زیرساختی سالن، مستقیماً بر نتایج ورزشی نیز تأثیر منفی گذاشت. به دلیل عدم فیلمبرداری و همچنین خرابی سیستم ویدئوچک، امیرعباس رهنما، دیگر تکواندوکار ایرانی، به شکلی ناعادلانه از دور رقابت‌ها کنار رفت و از کسب مدال بازماند.

ماجرای تکان‌دهنده ربوده شدن ورزشکار اردنی

شدیدترین و تکان‌دهنده‌ترین اتفاق این مسابقات در روز دوم رخ داد. در آن روز، یک ورزشکار اردنی ربوده شد و پس از سرقت تمام اموالش، گزارش‌ها حاکی از آن بود که پلیس کنیا برای پیدا کردن او درخواست پول کرده است.

این حجم از ضعف مدیریتی و امنیتی در یک رویداد جهانی، سوالی بزرگ را متوجه فدراسیون جهانی تکواندو می‌کند که چرا میزبانی چنین مسابقاتی به کنیا واگذار شد؟