دیدگاه کلویی ژائو درباره اصالت: چرا بازگشت به سنت‌ها از نوآوری مهم‌تر است؟

بازتعریف اصالت: از نوآوری تا ریشه‌ها

کلویی ژائو، کارگردان برنده اسکار، در یک چرخش فکری قابل توجه، مفهوم رایج «اصالت» در هنر را به چالش کشید. او معتقد است که خلاقیت واقعی لزوماً در خلق چیزهای نو نیست، بلکه در بازگشت آگاهانه به میراث گذشته و ابزارهای سنتی نهفته است. این دیدگاه متفاوت در جریان ساخت فیلم جدیدش، *Hamnet*، شکل گرفته است.

ژائو در پادکست Filmmaker Toolkit درباره نگاه خود به مفهوم «اصالت» سخن گفت. او توضیح داد که واژه لاتین «Original» در ریشه خود به معنای «آغاز» و «منبع» است، نه الزاماً «نو». او باور دارد که فرهنگ امروز بیش از حد بر تولید چیزهای تازه تأکید دارد و این امر باعث می‌شود هنرمندان از ارزش‌های گذشته و خرد نسل‌های پیشین غافل شوند.

انتخاب موسیقی و تجربه آیینی در «هملت» (Hamnet)

یکی از نمونه‌های بارز این رویکرد، در صحنه پایانی فیلم *Hamnet* رخ داد. ژائو روایت کرد که هنگام فیلم‌برداری این صحنه، موسیقی «This Bitter Earth» – نسخه کرال از قطعه مشهور «The Nature of Daylight» اثر مکس ریشتر – را بارها پخش کرده است. این در حالی بود که ریشتر آهنگ تازه‌ای برای پایان فیلم نوشته بود.

وقتی ریشتر به ژائو یادآوری کرد که این قطعه پیش‌تر در آثار بزرگی چون *Arrival* و *Shutter Island* استفاده شده است، ژائو با لبخند پاسخ داد که دغدغه‌اش «نو بودن» نیست، بلکه تأثیرگذاری و ایجاد تجربه‌ای آیینی برای مخاطب است.

به گفته ژائو، همان‌طور که جوامع سنتی با آیین‌ها، تکرار حرکات و موسیقی جمعی انسجام اجتماعی می‌آفریدند، سینما نیز می‌تواند با بهره‌گیری از این ابزارها حس یگانگی ایجاد کند.

تحول رویکرد پس از موفقیت‌های بزرگ

کلویی ژائو پس از موفقیت بین‌المللی با فیلم *Nomadland* که اسکار را برای او به ارمغان آورد و همچنین تجربه پرهزینه *Eternals*، به مدت چهار سال از کار فاصله گرفت. او این زمان را صرف مطالعه سنت‌ها و آیین‌های قدیمی کرد.

او می‌گوید انرژی‌اش از «جست‌وجوی افق‌های تازه» به «کاوش عمیق در لایه‌های گذشته» تغییر کرده است. این تغییر رویکرد، شیوه کار او با بازیگران، میزانسن و حتی انتخاب موسیقی را دگرگون کرده است. صحنه پایانی *Hamnet* که با حضور ۳۰۰ سیاهی‌لشکر و جسی باکلی در فضایی آیینی فیلم‌برداری شد، نمونه‌ای عملی از همین نگاه تازه او به شمار می‌رود.

مسئولیت سینما: وحدت اجتماعی از طریق داستان‌گویی

ژائو در پایان تأکید کرد که سینما امروز مسئولیت دارد همان نقشی را ایفا کند که شکسپیر در زمان خود بر عهده داشت: ایجاد وحدت اجتماعی از طریق داستان‌گویی. او باور دارد بازگرداندن «ابزارهای قدیمی» به فرایند فیلم‌سازی نه‌تنها اصالت را خدشه‌دار نمی‌کند، بلکه می‌تواند تجربه‌ای عمیق‌تر و انسانی‌تر برای مخاطبان خلق کند.