مطالعه ۲۰ ساله: دورکاری سلامت روان زنان را بیشتر از مردان تقویت می‌کند

دورکاری و سلامت روان؛ تأثیرات متفاوت کار از خانه بر زنان و مردان

دورکاری یا کار کردن از خانه که به ویژه پس از شیوع کرونا به بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ کاری بسیاری از کشورهای دنیا تبدیل شده است، تأثیرات پیچیده‌ای بر سلامت روان افراد دارد. محققان به دنبال پاسخ به این پرسش‌ها بودند که آیا کار از خانه می‌تواند سلامت روان را تقویت کند، بهترین تعداد روز برای دورکاری چقدر است و چه کسانی بیشترین سود را می‌برند؟

جان کاباتک و فردی بوتا، پژوهشگران مؤسسه تحقیقات اقتصادی و اجتماعی کاربردی دانشگاه ملبورن، در مطالعه جدید خود بر اساس داده‌های نظرسنجی طولانی‌مدت از بیش از ۱۶ هزار کارمند استرالیایی به این پرسش‌ها پاسخ داده‌اند.

تحلیل ۲۰ ساله بر ۱۶ هزار کارمند استرالیایی

پژوهشگران ۲۰ سال داده‌های نظرسنجی ملی خانوار، درآمد و پویایی کار در استرالیا را تجزیه و تحلیل کردند. این داده‌ها امکان پیگیری کار و سلامت روان بیش از ۱۶ هزار کارمند را در طول زمان فراهم آورد. لازم به ذکر است که دو سال از همه‌گیری کووید (۲۰۲۰ و ۲۰۲۱) از تحلیل حذف شد تا اطمینان حاصل شود که نتایج تحت تأثیر عوامل غیرمرتبط با کار از خانه قرار نگرفته‌اند.

مدل‌های آماری به‌کارگرفته‌شده، هرگونه تغییر ناشی از رویدادهای مهم زندگی مانند جابجایی شغلی یا تولد فرزند را حذف کردند تا تمرکز صرفاً بر تأثیر «زمان رفت و آمد» و «کار از خانه» بر سلامت روان باشد.

تأثیر متفاوت رفت و آمد بر سلامت روان

یافته‌های این مطالعه نشان داد که تأثیر رفت و آمد بر سلامت روان زنان و مردان متفاوت است:

• برای زنان، زمان رفت و آمد هیچ تأثیر قابل تشخیصی بر سلامت روان نداشت.
• برای مردان، رفت و آمدهای طولانی‌تر با سلامت روان ضعیف‌تر مرتبط بود، به ویژه برای کسانی که از قبل سلامت روان ضعیفی داشتند.

این تأثیر برای مردان متوسط بود؛ به عنوان مثال، اضافه کردن نیم ساعت به زمان رفت و آمد یک طرفه، سلامت روان گزارش‌شده را تقریباً به همان اندازه کاهش ۲ درصدی درآمد خانوار کاهش داد.

کار ترکیبی؛ بهترین نسخه برای زنان

نتایج حاکی از آن است که کار از خانه تأثیر مثبت زیادی بر سلامت روان زنان داشت، اما این تأثیر فقط در شرایط خاص مشاهده شد. بزرگترین دستاوردها زمانی ثبت شد که زنان عمدتاً از خانه کار می‌کردند و در عین حال هر هفته مدتی (یک تا دو روز) را در دفتر یا محل کار می‌گذراندند.

برای زنانی که سلامت روان ضعیفی داشتند، این مدل کار ترکیبی منجر به سلامت روان بهتری نسبت به کار منحصراً در محل کار شد. این دستاوردها با دستاوردهای حاصل از افزایش ۱۵ درصدی درآمد خانوار قابل مقایسه بود.

مزایای سلامت روان برای زنان فقط نتیجه صرفه‌جویی در زمان رفت و آمد نبود؛ بلکه منعکس‌کننده جنبه‌های مثبت دیگر دورکاری مانند استرس کاری کمتر یا کمک به آنها برای مدیریت بهتر کار و زندگی خانوادگی است. کار سبک یا گاه به گاه از خانه هیچ تأثیر واضحی بر سلامت روان زنان نداشت.

در مقابل، برای مردان، کار از خانه هیچ تأثیر آماری قابل توجهی، چه مثبت و چه منفی، بر سلامت روان نداشت. محققان این موضوع را احتمالاً ناشی از توزیع جنسیتی وظایف در خانوارهای استرالیایی و همچنین تمایل بیشتر شبکه‌های اجتماعی و دوستی مردان به محیط کار می‌دانند.

پیامدهای کلیدی و توصیه‌های محققان

یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که کارمندانی که سلامت روان ضعیف‌تری دارند، نسبت به رفت و آمدهای طولانی حساس‌تر هستند و بیشترین بهره را از ترتیبات کار از خانه می‌برند. این امر تا حدی به دلیل ظرفیت محدودتر این افراد برای مقابله با رویدادهای استرس‌زاست.

توصیه‌ها برای کارمندان

محققان توصیه می‌کنند که کارمندان به جای فرض یک رویکرد واحد، بررسی کنند که الگوهای مختلف کار چگونه بر سلامت آنها تأثیر می‌گذارد. اگر سلامت روان ضعیفی دارید، سخت‌ترین وظایف خود را برای روزهایی برنامه‌ریزی کنید که در محیطی کار می‌کنید که در آن احساس راحتی بیشتری دارید.

توصیه‌ها برای کارفرمایان

کارفرمایان باید ترتیبات انعطاف‌پذیر کار از خانه را، به ویژه برای کارمندانی که با مشکلات سلامت روان دست و پنجه نرم می‌کنند، ارائه دهند. مدل‌های ترکیبی که شامل گذراندن زمان در خانه و محل کار هستند، مفیدترین به نظر می‌رسند. همچنین، زمان رفت و آمد باید به عنوان عاملی در بحث‌های مربوط به حجم کار و رفاه در نظر گرفته شود و از اعمال سیاست‌های یکسان برای بازگشت به محل کار برای همه خودداری شود.

توصیه‌ها برای سیاست‌گذاران

سیاست‌گذاران باید روی کاهش ازدحام و بهبود ظرفیت حمل و نقل عمومی سرمایه‌گذاری کنند و چارچوب‌هایی را تقویت کنند که ترتیبات کاری انعطاف‌پذیر را تشویق می‌کنند. علاوه بر این، حمایت از دسترسی به خدمات سلامت روان نیز ضروری است.