تحقیقات جدید: چرا ۷۸ دقیقه زمان ثابت سفر روزانه، تقاضای انرژی جهانی را افزایش می‌دهد؟

بودجه زمانی ثابت برای سفر: ۷۸ دقیقه در روز

با وجود تفاوت‌های فاحش در فرهنگ، درآمد، و نوع وسایل نقلیه، یک الگوی عمیق و ثابت در زیر شلوغی‌های شهری نهفته است: بیشتر مردم روزانه حدود ۷۸ دقیقه را صرف جابه‌جایی می‌کنند. این عدد نه با افزایش درآمد تغییر می‌کند و نه با استفاده از وسایل نقلیه سریع‌تر کاهش می‌یابد. فردی که با قطار سریع‌السیر سفر می‌کند، در نهایت زمان مشابهی را به حرکت اختصاص می‌دهد که فردی در حال قدم زدن در یک روستا است.

سرعت بیشتر، مسافت طولانی‌تر

فناوری حمل‌ونقل، موتورهای کارآمدتر و خودروهای برقی پاک‌تر را به ارمغان آورده است. با این حال، انتشار گازهای گلخانه‌ای حمل‌ونقل جهانی همچنان در حال افزایش است. نتایج این تحقیق دلیل این پدیده را کشف کرده است: وقتی سفر سریع‌تر می‌شود، مردم دورتر سفر می‌کنند. در واقع، زمان ثابت می‌ماند اما مسافت افزایش می‌یابد.

مهم‌ترین یافته این است که وقتی سرعت یا کارایی افزایش می‌یابد، مردم کمتر سفر نمی‌کنند، در عوض، آنان دورتر سفر می‌کنند. زمان ثابت می‌ماند اما مسافت افزایش می‌یابد.

این اصل در مورد تمام انواع سفرها صادق است؛ از سفرهای شخصی گرفته تا سفرهای پولی مانند کارگران تحویل، خلبانان، رانندگان اتوبوس و ملوانان، همگی در این چارچوب زمانی یکسان قرار می‌گیرند.

پیامدهای انرژی و نقش خودروهای خودران

عدد کلیدی در این معادله، انرژی مصرفی در هر ساعت است، نه در هر کیلومتر. اگر این زمان سفر جهانی حتی کمی افزایش یابد، تقاضای انرژی به صورت تصاعدی بالا خواهد رفت. محققان به دو عامل اصلی در افزایش تقاضای انرژی اشاره می‌کنند:

• افزایش زمان سفر: افزایش از ۱.۳ ساعت به ۱.۶ ساعت در روز می‌تواند افزایش چشمگیری در مصرف انرژی حمل‌ونقل جهانی ایجاد کند.
• وابستگی به خودروهای بنزینی: وابستگی گسترده به خودروهای بنزینی با تعداد سرنشین کم می‌تواند به تنهایی مصرف انرژی جهان را دو برابر کند.

همچنین، خودروهای خودران ممکن است این الگوها را تغییر دهند. مسافری که بتواند در طول سفر مطالعه یا کار کند، ممکن است سفر طولانی‌تری را بدون احساس خستگی بپذیرد. این «سفر بدون برنامه‌ریزی دقیق، سریع‌تر و آسان‌تر» می‌تواند بی‌سروصدا تقاضا را سریع‌تر از افزایش بهره‌وری افزایش دهد.

طراحی شهری، کلید کاهش مصرف انرژی

برنامه‌ریزان شهری نمی‌توانند بازه زمانی ثابت سفر روزانه را کوچک کنند، اما می‌توانند آنچه این بازه زمانی را پر می‌کند، شکل دهند. قدرت واقعی در طراحی شهری نهفته است که مصرف انرژی ساعتی را پایین نگه می‌دارد:

• طرح‌های مناسب برای پیاده‌روی.
• مسیرهای دوچرخه‌سواری ایمن.
• حمل‌ونقل عمومی برقی.

در مقابل، خیابان‌هایی که برای وسایل نقلیه تک سرنشین و پرسرعت طراحی شده‌اند، مصرف انرژی را در جهت مخالف سوق می‌دهند. نتایج این تحقیق که در مجله «نامه‌های تحقیقات زیست‌محیطی» منتشر شده، نشان می‌دهد که جهان نمی‌تواند تنها به موتورهای سریع‌تر یا خودروهای پاک‌تر تکیه کند. کلید مدیریت انرژی در کاهش مصرف انرژی در هر ساعت سفر نهفته است.