پیوند دانشگاه و صنعت فولاد: دانشجویان دانشگاه تهران در کوره‌های ذوب‌آهن و فولاد مبارکه

در روزهایی که تلاش برای ایجاد پیوندی واقعی میان دانشگاه و صنعت بیش از پیش احساس می‌شود، دانشجویان دانشگاه تهران با بازدید از مجموعه‌های صنعتی بزرگ مانند ذوب‌آهن اصفهان و فولاد مبارکه، تجربه‌ای عملی و میان‌رشته‌ای را در مسیر توسعه ملی رقم زدند. این حرکت که به همت انجمن علمی سیاست‌گذاری عمومی و مرکز تخصصی فولاد دانشگاه تهران برگزار شد، نمادی از امید و مسئولیت‌پذیری نسل جوان دانشگاهی برای تبدیل دانش نظری به عمل است.

بازگشت امید به تعامل دو سویه علم و صنعت

امیررضا قیامی‌آزاد، دانشیار دانشگاه تهران و رئیس مرکز تخصصی صنعت فولاد، این رویداد را نه فقط یک بازدید ساده، بلکه نشانه‌ای از بازگشت امید به مسیر تعامل دو سویه میان علم و صنعت دانست. او تأکید کرد که هم‌زمانی این برنامه با روز دانشجو، حامل معنایی عمیق برای گفتمان دانشگاهی کشور است و صنعت فولاد در حال گشودن پنجره‌ای به روی نسل تازه‌ای است که قرار است تصمیم‌گیر و پژوهشگر این عرصه باشند.

نقش محوری دانشجو در آینده صنعت فولاد

قیامی‌آزاد با صراحت اعلام کرد که هدف این برنامه‌ها نه حضور مقام‌های رسمی، بلکه نفس حضور دانشجو است، زیرا دانشجویان مخاطبان مستقیم آینده صنعت‌اند. او دانشگاه را نهادی صرفاً علمی ندانست، بلکه مجموعه‌ای اجتماعی که باید نقش تاریخی خود را در پیوند با صنعت و توسعه کشور ایفا کند. وی در ادامه افزود:

• هیچ کلاس درسی، جای ایستادن کنار کوره‌های فولاد و شنیدن صدای صنعت را نمی‌گیرد.
• بسیاری از این حرکت‌ها نه از بالا، بلکه از دلِ مطالبه‌گری دانشجویان شکل گرفته است.
• ابراز امیدواری شد که مدیران و متخصصان صنعت نیز پای به دانشگاه بگذارند تا زنجیره ارتباط به چرخه‌ای دوطرفه تبدیل شود.

دانشگاه و چشم‌انداز ۶۰ میلیون تنی فولاد

دانشجویان شرکت‌کننده در این بازدید، بر اهمیت عملیاتی کردن دانش برای تحقق اهداف ملی تأکید کردند.

تحول صنعت با پیوند دانش نظری و عمل

امین نثاری، دانشجوی کارشناسی‌ارشد سازه، این بازدید را فرصتی برای دیدن چشم‌اندازی واقعی از امکان پیشرفت ملی دانست و گفت: «اگر دانشگاه بتواند دانش نظری را با نیازهای صنعت پیوند دهد، راه رسیدن به دستاوردهای مهم ملی بسیار هموار خواهد شد.»

پوریا پروانه، دبیر سیاست‌گذاری عمومی دانشگاه تهران، نیز به هدف بزرگ ملی در قانون پنج‌ساله هفتم توسعه اشاره کرد:

«در قانون پنج‌ساله هفتم توسعه، ظرفیت ۶۰ میلیون تنی برای «سند فولاد» پیش‌بینی شده است. این هدف بزرگ ملی بدون مشارکت فعال دانشگاهیان، دانشجویان و نیروی انسانی متخصص، فقط عددی روی کاغذ می‌ماند.»

او این بازدید را نقطه‌ی شروعی برای شناسایی و تحلیل موانع موجود در مسیر رسیدن به هدف ۶۰ میلیون تن دانست.

تجربه‌های عملی؛ از ریخته‌گری تا آینده شغلی

محمدحسن ملا‌حسینی، دانشجوی کارشناسی‌ارشد سیاست‌گذاری عمومی، این حضور را تجربه‌ای «به‌شدت جذاب» توصیف کرد که بستری برای لمس واقعیت‌های اقتصادی و صنعتی کشور و روبه‌رو شدن با چالش‌ها فراهم می‌کند. او تأکید کرد که استمرار این برنامه‌ها می‌تواند به رشد علمی دانشجویان کمک کرده و آینده شغلی آنان را معنا ببخشد.

دانشجویان رشته‌های مهندسی عمران و معماری نیز از نزدیک با قلب تپنده‌ی فرآیند تولید فولاد، از بخش تصفیه آب تا سالن ریخته‌گری مداوم و سالن ۹۰ گرمی فولاد مبارکه، آشنا شدند.

نقش دانشجو در توسعه صنعتی کشور

دانشجوی مهندسی معماری دانشگاه تهران تأکید کرد: «وقتی پا در میدان صنعت می‌گذاریم، می‌آموزیم چگونه دانش نظری‌مان می‌تواند در خدمت نیازهای واقعی کشور قرار گیرد.» این دانشجویان معتقدند که ارتباط قوی میان دانشگاه و صنعت می‌تواند دانشجویان را به نیرویی موثر در توسعه صنعتی کشور تبدیل کند.

نسل نوآور؛ فراتر از یک بازدید نمادین

مهدی گل‌محمدی، دانشجوی کارشناسی‌ارشد سیاست‌گذاری عمومی، حضور دانشجو در صنعت را «پلی برای کارآموزی‌های بیشتر» و شکل‌گیری حس مفید بودن دانست. او با اشاره به اهمیت استراتژیک ذوب‌آهن اصفهان در اقتصاد ملی، پیشنهاد کرد که این بازدیدها به جذب دانشجویان مستعد و فراهم شدن فرصت‌های کارآموزی بینجامد.

امیرحسین مهرآور، دانشجوی کارشناسی‌ارشد سیاست‌گذاری عمومی، نیز این بازدید را نماد عمل‌گرایی دانشگاه توصیف کرد و گفت:

«دانشجو یعنی صبر، یعنی تلاش، یعنی امید و اراده.»

او معتقد است دانش زمانی ارزش پیدا می‌کند که در میدان عمل آزموده شود و نگاه تحلیلی دانشجو با لمس مسائل واقعی پیوند بخورد.

جمع‌بندی: مسیر پایدار میان دانشگاه و صنعت

بازدیدهای علمی دانشجویان دانشگاه تهران از مراکز مهم صنعت فولاد کشور، فرصتی برای تجربه عملی، هم‌افزایی میان رشته‌ها و شناخت واقعی از چالش‌ها و ظرفیت‌های صنعت به شمار می‌روند. استمرار چنین برنامه‌هایی، علاوه بر افزایش انگیزه دانشجویان، به کاهش رخوت و ناامیدی نسبت به بازار کار کمک کرده و نقش دانشگاه را در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور پررنگ‌تر می‌سازد.