نقد فیلم «پنج شب در فردی ۲»: دنباله‌ای ضعیف، سطحی و صرفاً در خدمت گیمرها

فیلم «پنج شب در فردی ۲»، دنباله‌ای بر اثر موفقیت‌آمیز دو سال پیش، با بازگشت ماسکات‌های انیماترونیک خود، یک تجربه اسلشر ماوراء طبیعی ارائه می‌دهد که منتقدان آن را از لحاظ سادگی و خامی شگفت‌آور توصیف کرده‌اند. با این حال، این فیلم نه تنها سرگرم‌کننده یا لذت‌بخش نیست، بلکه طبق گزارش‌ها، حتی از قسمت اول نیز ضعیف‌تر عمل کرده و بیشتر به یک سرگرمی سطحی و سرسری برای مخاطبان نوجوان تبدیل شده است.

بازگشت هیولاهای انیماترونیک و ضعف در اجرا

«هیولاها» در نگاه اول جذاب و سرگرم‌کننده‌اند، حداقل برای چند دقیقه: آن‌ها ماسکات‌های انیماترونیک ده‌فوتی هستند که با صدای زنگ و کوبیده شدن فلز حرکت می‌کنند و از خرابه‌های کثیف رستوران متروکه «فردی فازبیرز پیتزا» فرار می‌کنند. این موجودات می‌توانند با ظاهر تهدیدآمیز خود ترس ایجاد کنند، اما در واقع وحشتناک نیستند. کارگردان فیلم، اِما تامی، که از فیلم اول نیز بازگشته است، خشونت را طوری صحنه‌آرایی کرده که گویی مخاطب در حال تماشای یک نسخه سانسورشده از یک فیلم ترسناک تلویزیونی است، جایی که قسمت‌های جذاب و هیجان‌انگیز حذف شده‌اند.

استراتژی PG-13 و جذب مخاطب میلیونی

یکی از دلایل موفقیت عظیم فیلم اول «پنج شب در فردی» در دو سال پیش، تعریف دقیق آن از یک فیلم ترسناک مناسب برای رده سنی PG-13 بود. این فیلم نه به اندازه کافی هیجان‌انگیز بود و نه ترسناک، اما به دلیل جذابیت برند و مفهوم خود، توانست میلیون‌ها نوجوان علاقه‌مند به بازی‌های ویدیویی را به سالن‌های سینما بکشاند. این دنباله نیز همان مسیر را دنبال کرده و هدف اصلی آن، خدمت به گیمرها و کسب درآمد بالا است.

در یکی از صحنه‌های فیلم، چیکا، مرغ عروسکی غول‌آسا که صدایش توسط مگان فاکس اجرا شده، یک معلم دبیرستانی را تعقیب می‌کند. این صحنه که در آن چیکا قصد فشردن مغز معلم را دارد، به شکلی مبهم و غیرصریح به نمایش درآمده و کاملاً انتزاعی باقی می‌ماند:

«می‌خواهم بدانم چه چیزی در سرت می‌گذرد.»

پس از آن، چیکا می‌گوید: «همان چیزی که فکر می‌کردم؛ هیچ چیزی در آنجا نیست!» و واقعیت این است که فیلم نیز از نظر محتوا مغز ندارد. این صرفاً شوخی‌ها و ترس‌های سطحی برای کودکان است، اما مشکل اصلی آن، درگیر شدن بیش از حد در یک داستان پیچیده و پرپیچ‌وخم است که باعث سردرگمی بیننده می‌گردد.

داستان پیچیده و فاقد محتوا

بخش عمده‌ای از سردرگمی فیلم از فلش‌بکی به سال ۱۹۸۲ نشأت می‌گیرد؛ بیست سال قبل از زمان وقوع داستان اصلی. در این صحنه، در رستوران فردی، دختری به نام شارلوت شاهد برده شدن پسربچه‌ای توسط فردی (ماسکات خرسی) است. نحوه صحنه‌پردازی این بخش چنان غیرواقعی است که فیلم را به سمت یک اثر سطحی و ضعیف سوق می‌دهد.

در ادامه، مشخص می‌شود که فردی در واقع یک قاتل سریالی در لباس ماسکات است که در فیلم اول نیز با بازی متیو لیلارد معرفی شده بود. شارلوت پسربچه را نجات می‌دهد اما کشته می‌شود و روح او با «ماریونت»، ماسکات انیماترونیکی شبیه به نسخه کابوکی شخصیت جیگساو، پیوند می‌خورد. این شیطان متحد شده، محرک تمام اتفاقات فیلم است.

بازیگران اصلی و خطوط داستانی فرعی

بازیگران اصلی فیلم بازگشته‌اند تا خطوط داستانی را پیش ببرند:

• جاش هاتچرسون: در نقش مایک، نگهبان سابق فردی، که بخش زیادی از فیلم را صرف خیره شدن به صفحه کامپیوتر می‌کند.
• پایپر روبیو: در نقش آببی، خواهر کوچک مایک، که قبلاً با ماسکات‌ها دوست شده و تمایل او به برقراری ارتباط دوباره با ارواح کودکان درون این ماسکات‌ها، خط اصلی داستان را پیش می‌برد.
• الیزابت لیل: در نقش ونسا، دختر قاتل سریالی، که شاید درگیر یک رابطه عاشقانه‌ای با مایک شود.

تمامی این اتفاقات صرفاً به این دلیل رخ می‌دهد که فیلم، نوشته شده توسط اسکات کورتورن، خالق امپراتوری بازی‌های فردی، نیاز دارد میان حملات ضعیف ماسکات‌ها، اتفاقی بیفتد. اما مخاطب علاقه‌ای به آن ندارد و همه چیز به شکل صحنه‌های درجه ب پیش می‌رود.

مقایسه با «ویلّی ووندرلند» و انتقاد نهایی

منتقدان، «پنج شب در فردی ۲» را با فیلم مستقل ترسناک طنزی به نام «ویلّی ووندرلند» مقایسه می‌کنند که در سال ۲۰۲۱، دو سال پیش از اکران نسخه سینمایی «پنج شب در فردی» و کاملاً تقلیدی از مفهوم آن، ساخته شد. در آن فیلم، نیکلاس کیج نقش مردی سرگردان را بازی می‌کرد که مجبور بود از غروب تا سپیده‌دم، محل عنوان فیلم را تمیز کند.

حملات ماسکات‌های انیماترونیک در «ویلّی ووندرلند» واقعاً خشونت‌آمیز و ده برابر خلاقانه‌تر از نمونه‌های موجود در فیلم‌های «فردی» بودند و نیکلاس کیج، با وجود اینکه در تمام فیلم حتی یک کلمه دیالوگ هم نمی‌گفت، حضوری قدرتمند داشت. «ویلّی ووندرلند» با وجود درآمد کلی ۴۵۰ هزار دلاری، یک اثر جذاب و سرگرم‌کننده ترسناک بود. در مقابل، «پنج شب در فردی ۲»، که احتمالاً در هفته اول ۸۰ میلیون دلار خواهد فروخت، محصولی سرسری و ضعیف است که تنها قانون آن، خدمت به گیمرهاست و هرگز نمی‌داند دقیقاً چه هدفی را دنبال می‌کند.