کاناوارو: جام جهانی برای ازبکستان فرصت یادگیری است؛ هدف اصلی، فتح آسیا است

چرا کاناوارو هدایت ازبکستان را پذیرفت؟

کاناوارو درباره تصمیم خود برای پذیرش هدایت تیمی که تازه در حال برداشتن نخستین گام‌هایش در سطح اول جهان است، توضیح داد. او معتقد است بعد از یک دوره پرنوسان در فوتبال باشگاهی، این فرصت برایش ارزش ویژه‌ای داشته است.

«من پیشنهادهای دیگری هم از تیم‌های آسیایی داشتم، اما هیچ‌وقت جدی‌شان نگرفتم. ازبکستان فرق داشت. با یک تیم ملی جوان و مستعد روبه‌رو هستیم. فدراسیون روی آکادمی‌ها سرمایه‌گذاری جدی کرده و خروجی‌ها فوق‌العاده بوده‌اند. تیم‌های زیر ۱۷، زیر ۱۹ و زیر ۲۳ ساله‌هایشان تقریبا در آسیا همیشه مدعی‌اند. همین، برای من تعیین‌کننده بود.»

سرمربی ایتالیایی برای شناخت عمیق از فوتبال ازبکستان، شروعی فشرده را تجربه کرده است. او نخستین هفته‌های حضورش در تاشکند را این‌طور روایت می‌کند:

• ما در طول یک ماه، روزی یک یا دو بازی تماشا می‌کردیم.
• مربیان خارجی قبلی چند مسابقه می‌دیدند و می‌رفتند، اما ما ۴۰ روز کامل آنجا ماندیم.
• سفر کردیم و از نزدیک همه‌چیز را دیدیم تا بلافاصله وارد پروژه شویم.

جام جهانی: تورنمنتی برای یادگیری، نه شگفتی فوری

کاناوارو هدف‌گذاری خود را با احتیاط و واقع‌بینی بیان می‌کند. او صراحتاً اعلام کرد که تمرکز اصلی تیمش بر روی جام جهانی نیست، بلکه بر روی رقابت‌های قاره‌ای است.

«جام جهانی برای ما تورنمنتی است برای یاد گرفتن. شش ماه بعد از آن، جام ملت‌های آسیا را داریم و آنجاست که می‌فهمیم واقعا در چه سطحی قرار داریم. هدف من این است که همان مسیر صعود به جام جهانی را با کمی فرهنگ فوتبالی اروپایی ارتقا بدهم تا آسیا را شگفت‌زده کرده و حتی شاید قهرمان شویم.»

او در عین حال تاکید می‌کند که هنوز فاصله زیادی تا رسیدن ازبکستان به سطح جام جهانی وجود دارد:

• شدت و سطح لیگ ازبکستان با آنچه در جام جهانی با آن روبه‌رو می‌شویم قابل مقایسه نیست.
• برای بازیکنان داخلی اردوهای اضافه خواهیم داشت و فقط عملکردشان در مسابقه را نمی‌بینیم، بلکه تمریناتشان را هم زیر نظر داریم.

ویژگی‌های بازیکنان ازبک و فرصت جام جهانی ۴۸ تیمی

سرمربی جدید ازبکستان به توان بالقوه و روحیه تیمش اشاره می‌کند. او بازیکنان ازبک را از نظر فیزیکی ضعیف‌تر از اروپایی‌ها می‌داند، اما سرسختی آنها را ستایش می‌کند.

روحیه‌ای جنگنده و تسلیم‌ناپذیر

کاناوارو تیمش را جوان و سرسخت توصیف می‌کند:

«چند بازیکن داریم که می‌توانند در جام جهانی دیده شوند. تیم ما جوان است. از نظر فیزیکی هنوز با اروپایی‌ها قابل مقایسه نیستند، اما ازبک‌ها سرسخت‌اند. مردمی جنگنده که هرگز تسلیم نمی‌شوند. بازی کردن مقابل آنها واقعا دردسرساز است.»

او برای توضیح این روحیه به تقابل اخیر با اروگوئه اشاره کرد: «مقابل اروگوئه ۹ بازیکن مصدوم داشتیم. تیم در بهترین شرایطش نبود، اما بازیکنانم جنگیدند. باخت ۲-۱ نتیجه آن بازی بود و ما قبول داریم که باختیم. شکست خوردیم، اما بردن ما برای اروگوئه اصلا آسان نبود.»

فرصت واقعی در فرمت جدید

سرمربی ایتالیایی از فرمت جدید جام جهانی که با حضور ۴۸ تیم برگزار می‌شود، استقبال کرد:

«الان همه چیز در فوتبال بزرگ‌تر شده. من این را دوست دارم، چون به کشورهایی مثل ازبکستان فرصت می‌دهد؛ چیزی که ۳۰ سال پیش غیرقابل تصور بود. شاید در شروع تورنمنت چند بازی یک‌طرفه یا کم‌هیجان ببینید، اما این یک شانس واقعی برای همه کشورهاست.»

تصویری از تاشکند و چالش‌های لیگ داخلی

کاناوارو در مورد زندگی در ازبکستان و شرایط کلی فوتبال این کشور نیز صحبت کرد.

زندگی در تاشکند

او تصویر مثبتی از محل زندگی‌اش ترسیم می‌کند: «در تاشکند زندگی می‌کنیم؛ شهری بین‌المللی که در حال رشد است، با بخش قدیمی و بخش جدید. مردم مهربان و بسیار صمیمی‌اند. ما خیلی خوب جا افتاده‌ایم. تنها نکته منفی جدی آلودگی بالای هواست، اما شرایط کاری‌مان عالی است. فدراسیون یک کمپ ورزشی جدید و مجهز در اختیار ما گذاشته.»

نیاز به پیشرفت در لیگ

کاناوارو درباره سطح لیگ ازبکستان صریح حرف می‌زند: «لیگ داخلی نیاز به پیشرفت دارد. سرمایه‌گذاری‌ها بزرگ نیست و زیرساخت‌ها جای رشد زیادی دارند. این لیگ باید در چند جنبه مهم ارتقا پیدا کند.» او در پایان افزود که شگفتی‌سازی در جام جهانی «نتیجه کار، فداکاری، دانش و اطمینان است» و خود به خود به وجود نمی‌آید.