دروازه‌بان سابق رم: از دروازه المپیکو تا ساخت ۳۰۰۰ خانه در آمریکا

الکساندر دونی، دروازه‌بان برزیلی و خاطره‌ساز سال‌های طلایی آاس رم، سال‌هاست که دور از هیاهوی فوتبال در فلوریدای آمریکا زندگی می‌کند. چشمان او هنوز با یادآوری نام باشگاه سابقش برق می‌زند، اما دونی دیگر صرفاً یک فوتبالیست بازنشسته نیست؛ او اکنون یک کارآفرین بزرگ و موفق است که امپراتوری اقتصادی خود را بنا نهاده است.

امپراتوری اقتصادی دونی در فلوریدا

دونی پس از آویختن دستکش‌هایش از فوتبال، وارد دنیای تجارت شد و یک امپراتوری اقتصادی متنوع را پایه‌گذاری کرد. فعالیت‌های تجاری او شامل موارد زیر است:

• شرکت ساختمانی
• مجموعه ورزشی و باشگاه بدنسازی
• آکادمی وابسته به باشگاه رم
• حتی یک شهربازی

خود او تأکید می‌کند که شرکت ساختمانی‌اش تا به امروز موفق به ساخت بیش از «سه هزار خانه» شده است، رقمی که نشان از وسعت فعالیت‌های او دارد.

خاطرات هیجان‌انگیز از المپیکو

با وجود موفقیت‌های تجاری، وقتی صحبت از فوتبال می‌شود، دونی بلافاصله به دروازه‌بان هیجان‌زده سال‌های اوج گلادیاتورها در استادیوم المپیکو تبدیل می‌شود. او در طول شش فصل حضورش در رم، در مجموع ۱۵۰ بار پیراهن این تیم را بر تن کرد.

اولین دربی و ۱۵۰ بازی برای رم

اولین حضور دونی در سری آ، یک اتفاق به یادماندنی بود: دربی حساس سال ۲۰۰۵ مقابل لاتزیو. او با یادآوری آن شب می‌گوید:

«۲۶ ساله بودم، اولین بازی لیگم در همان دربی بود؛ الان که پرسیدید تمام مسیر زندگی‌ام از جلوی چشمم رد شد.»

ستایش از اسپالتی نابغه

دونی از میان مربیانی که با آن‌ها کار کرده، با احترام ویژه‌ای از لوچانو اسپالتی نام می‌برد و او را یک «نابغه» توصیف می‌کند. او در وصف اسپالتی می‌گوید:

• رک و صادق بود.
• بدون شیله پیله.
• «وقتی عصبانی می‌شد، دیوارهای تریگوریا (محل تمرین رم) می‌لرزید.»

شوخی‌های رختکن؛ قصه معروف توتی

دونی با خنده از رختکن پر از شوخی رم و دوستی عمیقش با اسطوره‌هایی چون فرانچسکو توتی و دانیله ده روسی یاد می‌کند. یکی از خاطرات مشهور او مربوط به توتی است: شبی که توتی به یک گارسون هزار یورو داد تا با لباس زیر داخل استخر بپرد، فریاد بزند و مانند تارزان به سینه بکوبد.

روزهای تاریک و شایعات بی‌رحم

حضور در رم تنها با خنده و موفقیت همراه نبود. دونی از فشار سنگین رسانه‌ها، شایعه‌سازی‌های مکرر و رادیوهای بی‌رحم شهر رم سخن می‌گوید. او بارها به ناحق متهم به حاشیه‌سازی، کم‌انضباطی و بی‌تعهدی شد، اما تنها دلگرمی‌اش در آن روزها، حمایت بی‌دریغ هم‌تیمی‌هایش بود.

نیمکت‌نشینی در دوران رانیری

دوره حضور کلودیو رانیری به عنوان سرمربی، تاریک‌ترین فصل دوران بازی دونی بود. او بدون هیچ توضیحی از ترکیب اصلی کنار گذاشته شد و حتی پس از دعوت به تیم ملی برزیل، عملاً به چهارمین دروازه‌بان تیم تبدیل شد. او در این باره می‌گوید: «چهارمین دروازه‌بان شدم. بدون هیچ توضیحی.»

فرصت‌های از دست رفته و پایان تلخ

دونی فاش کرد که در دوران اوج خود، دو بار در آستانه پیوستن به یوونتوس قرار گرفته بود. همچنین یک بار پیشنهاد رسمی از بارسلونا را در زمانی که ساموئل اتوئو و لیونل مسی در این تیم حضور داشتند، دریافت کرد. با این حال، او همیشه «بازی کردن» را بر هر چیز دیگری ترجیح می‌داد و در رم احساس آرامش می‌کرد.

خداحافظی اجباری به دلیل ایست قلبی

پایان دوران فوتبال دونی تلخ بود. او دچار ایست قلبی شد و پس از یک بازگشت کوتاه مدت با بوتافوگو، مجبور به خداحافظی اجباری شد. این اتفاق چنان تأثیر روانی بر او گذاشت که مدتی حتی تحمل تماشای فوتبال از تلویزیون را نداشت. با این حال، یک چیز در وجود او تغییر نکرده است: «من همیشه هوادار رم می‌مانم.»