مادر اردکانی که با چهل عروسک پارچه‌ای، تنهایی دشت را به شهرت جهانی رساند

تولد چهل فرزند از جنس پارچه و چوب

راهکار خدیجه خانم برای پر کردن خلأ تنهایی، ابتدا ساختن مترسک‌هایی برای مزرعه بود. این تلاش به زودی به خلق عروسک‌های کوچک برای اتاقش تبدیل شد. با گذشت زمان، این عروسک‌ها بزرگتر و شخصیت‌دار شدند؛ هر کدام داستانی مجزا یافتند: از عروس و دامادی با لباس‌های محلی گرفته تا پدر و پسری با نگاه‌های امیدوار و مادر و دختری با دست‌های گره‌خورده.

این بانوی هنرمند برای هر یک از این ۴۰ عروسک، قصه‌ای مادرانه در سینه دارد. او در این باره می‌گوید:

«این عروسک‌ها آفریننده داستان‌هایی هستند که برای هر شنونده‌ای جذاب است. من برای هر کسی که به مزرعه ما می‌آید، داستان‌های مختلفی تعریف می‌کنم تا هم خودم به آرامش برسم و هم اوقات تنهایی‌ام را پر کنم.»

هنر خودآموخته و فلسفه آفرینش

نکته قابل توجه در کار خدیجه عباسی، خلق این آثار بدون هیچ‌گونه آموزش آکادمیک است. او با استفاده از مواد به ظاهر دورریز و بی‌ارزش، شامل لباس‌های کهنه، پارچه‌های بی‌مصرف، قطعات فلزی و چوب، دنیایی پر از زندگی آفریده است. این تلاش هنرمندانه در واقع اثباتی است بر این باور که مادر بودن تنها به دنیا آوردن محدود نمی‌شود، بلکه به «آفریدن» است؛ و او از هیچ، جهانی ساخته است.

شهرت جهانی و امید به ثبت میراث

مزرعه عروسک‌های خدیجه خانم به تدریج شهرتی فراتر از مرزهای اردکان پیدا کرده است. «نادر پیری اردکانی»، دبیر انجمن حامیان میراث کهن اردکان، ابراز امیدواری کرده است که مسئولان و گردشگران بیشتری از این مزرعه دیدن کنند تا زمینه ثبت جهانی این مادرانه هنری و جذب گردشگر به منطقه فراهم شود.

به گفته وی، در طول سال‌هایی که خدیجه خانم مزرعه عروسک‌ها را با عشق بنا کرده، گردشگران بی‌شماری نه تنها از سراسر ایران، بلکه از کشورهای مختلف دنیا نیز آوازه آن را شنیده و به این دیار سفر کرده‌اند.

همچنین، «سید مصطفی فخاری»، هنرمند جوان یزدی، اولین تجربه کارگردانی خود را با مستندسازی روایت زندگی خدیجه خانم کلید زده است.

حمایت خانواده واقعی

در نهایت، داستان خدیجه عباسی در روز مادر یادآور می‌شود که مادر بودن در هر شرایطی ممکن است؛ حتی در تنهایی یک مزرعه دورافتاده، با تکه‌پارچه‌هایی که به فرزندانی خیالی جان می‌بخشند. لازم به ذکر است که خدیجه عباسی دارای یک پسر و شش دختر واقعی است که در کنار پدر خود، مشوق مادر خلاقشان هستند و در میزبانی از مسافران و گردشگران، این مادر سالخورده را یاری می‌رسانند.