یادمان آرش کوردسالی و شهرام میراب اقدم در «سینماحقیقت»؛ وعده همسر برای اتمام پروژه‌ها

حسرت فقدان در آستانه اوج

محمد حمیدی‌مقدم، در این مراسم با اشاره به سال سختی که بر جامعه مستندسازان گذشته است، اظهار داشت: «سال سختی داشتیم و عزیزانی را از دست دادیم؛ فیلمسازانی همچون این دو که در حوزه کاری خود در آستانه اوج بودند. این حسرت برای ما ماند که در این جشنواره کنار ما نیستند.»

وی ضمن تأکید بر آثار متعدد این دو هنرمند که شایسته یادآوری در رویدادهای مختلف هستند، افزود: «بر خانواده‌های هر دو فیلمساز بسیار سخت گذشت و دوره صبوری را گذراندند. هر دو در یک مسیر بودند و خانواده آرش در مسیر ساخت یک فیلم بودند که در جشنواره امسال هم حضور دارد.»

ادای دین دوستان و همکاران

سایر حاضران نیز به بیان خاطرات و دغدغه‌های خود پرداختند:

• رضا سیادت، نویسنده و دوست آرش کوردسالی، آرزو کرد: «آرزو می‌کنم هیچ مستندسازی در کشور مجبور نباشد ناخواسته یا ناخواسته مستندسازی را انتخاب کند.»
• رضا تیموری، تصویربردار سینمای مستند، با ابراز دلتنگی گفت: «آرش هم مانند همه ما انسان بود و خاکستری. دلم برای آرش تنگ می‌شود.»

وعده همسر کوردسالی: اتمام پروژه‌های ناتمام

سپیده سپهی، همسر زنده‌یاد آرش کوردسالی، به پروژه‌های نیمه‌تمام همسرش اشاره کرد و گفت: «آرش، هشت سال پیش پروژه «کاوش» را کار می‌کرد که آن را به دلیل این که سرمایه‌گذاری نداشت، نیمه تمام گذاشت.»

وی که مستند نیمه بلند «کوروش» را برای جشنواره امسال آورده است، ادامه داد: ««کوروش» را هم آرش نیمه تمام رها کرد که با هر شرایطی آن را تمام کردم و به آرش قول می‌دهم پروژه «کاوش» را هم تمام کنم.»

مروری بر کارنامه هنری

آرش کوردسالی

زنده‌یاد آرش کوردسالی عضو انجمن سینمای جوان اهواز، کانون سینماگران جوان و عضو انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند بود. آثار مستند او عبارتند از:

• «نفت» (۱۳۸۱)
• «دیوار» (۱۳۸۲)
• «تهران ۹۹۵» (۱۳۸۷)
• «نفت، «آتش، خاک» (۱۳۹۰)
• «کاوش» (نیمه‌تمام)

شهرام میراب اقدم

زنده‌یاد شهرام میراب اقدم، مستندساز، تدوینگر و کارگردان، در تاریخ ۳۰ دی ۱۴۰۳ به دلیل ایست قلبی درگذشت. او دانش‌آموخته انجمن سینمای جوانان ایران و عضو انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند و انجمن فیلم کوتاه ایران بود. برخی از آثار او به شرح زیر است:

«یک شب مهمانی» (۱۳۸۴)، «دماغ ایرانی» (۱۳۸۴)، «مصائب مشدی» (۱۳۸۵)، «مثل آن شب» (۱۳۸۷)، «ده کیلومتر دورتر» (۱۳۸۸)، «روایت شش مستندساز انقلاب – حلقه آخر» (۱۳۸۸)، «مادر جبهه‌ها» (۱۳۸۹)، «بارگاه» (۱۳۹۰)، «گرمابان» (۱۳۹۱)، «آرامستان» (۱۳۹۳)، «روزی روزگاری سینما» (۱۳۹۴)، «من یک گوش الفی هستم» (۱۳۹۵)، «خیابان شاعر» (۱۳۹۶)، «وادی خاموشان» (۱۳۹۶) و «خوره» (۱۳۹۹).