سید عباس صالحی: غزل با آثار حسین منزوی همچنان پویا و بالنده است

پیام سید عباس صالحی، وزیر پیشین فرهنگ و ارشاد اسلامی، شامگاه پنجشنبه در آیین اختتامیه «سومین دوسالانه جایزه ملی غزل حسین منزوی» در زنجان قرائت شد. صالحی در این پیام، شعر را به‌عنوان جلوه‌گاه زیبایی و معنویت در تاریخ ایران ستود و بر نقش بی‌بدیل غزل در بیان احساسات انسانی تأکید کرد.

ستایش شعر و غزل در پیام وزیر پیشین فرهنگ

سید عباس صالحی در بخشی از پیام خود به پیشینه هزارساله شعر فارسی اشاره کرد و تصریح نمود که این گنجینه سرشار از قصاید، مثنوی‌ها و منظومه‌هایی است که حامل حکمت و اندیشه بوده‌اند. او به‌طور خاص، قالب غزل را ستایش کرد و اظهار داشت که این قالب شعری با «دلربایی و شورانگیزی» توانسته است «ترنم عشق، شادی و اندوه انسان‌ها را به زبان موسیقی و خیال بیان کند.»

پویایی غزل در عصر معاصر

صالحی با اشاره به نوآوری‌های شاعران معاصر، یادآور شد که غزل هرگز اصالت و رنگ خود را از دست نداده است. او آثار بزرگانی چون حسین منزوی را گواهی محکم بر پویایی و حیات مستمر این قالب شعری دانست.

وی همچنین حضور پررنگ غزل‌سرایان نسل جدید در این همایش دوسالانه و نوآوری‌های زبانی و بیانی آنان را نشانه‌ای روشن از تجدید حیات و بالندگی روزافزون غزل برشمرد و برای تمامی دوستداران فرهنگ و ادب، به‌ویژه مردم زنجان، آرزوی توفیق و سرافرازی کرد.

حسین منزوی؛ غزل‌سرای برجسته معاصر

حسین منزوی، یکی از برجسته‌ترین غزل‌سرایان معاصر ایران، متولد سال ۱۳۲۵ در زنجان بود. او سرودن شعر را از دوره جوانی آغاز کرد و در سال ۱۳۴۶ به‌عنوان یک شاعر مطرح شناخته شد. غزل‌های او از همان ابتدا مورد توجه ویژه جامعه ادبی و دیگر غزل‌سرایان قرار گرفت.

آثار ماندگار حسین منزوی

از این شاعر فقید، آثار متعددی به یادگار مانده است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

• «با عشق در حوالی فاجعه»
• «از شوکران و شکر»
• «با عشق تاب می‌آورم»
• «حنجره زخمی تغزل»
• گزیده اشعار «از ترمه و تغزل»

حسین منزوی پس از سال‌ها تحمل رنج بیماری قلبی، سرانجام در سال ۱۳۸۳ در بیمارستان شهید رجایی تهران چشم از جهان فروبست.