دکترین جدید ارتش آمریکا: آمادگی برای جنگ اقیانوس آرام و تمرکز بر پهپادها

تغییر استراتژیک به سوی اقیانوس آرام

میدان نبرد آینده با ویژگی‌هایی همچون جغرافیای باز، جزایر پراکنده و برتری احتمالی موشکی و صنعتی دشمن تعریف می‌شود. این شرایط، ادامه اتکای ارتش آمریکا به الگوهای سنتی جنگ را غیرممکن کرده و ضرورت تحول همه‌جانبه در دکترین‌های رزمی را برجسته ساخته است.

پهپادها؛ واقعیت جدید میدان نبرد

تمرکز بر تجهیزات سبک و ارزان

در جریان رزمایش‌های گسترده ارتش آمریکا در هاوایی، تمرکز اصلی بر به‌کارگیری تجهیزات سبک، ارزان و پرتحرک بوده است؛ تجهیزاتی که در رأس آن‌ها انواع پهپادهای شناسایی، تهاجمی و انتحاری قرار دارند. این پهپادها به‌صورت مستقل یا در قالب «گله‌ای» عملیات انجام می‌دهند و نقش محوری در شناسایی و انهدام اهداف ایفا می‌کنند.

این تغییر رویکرد نشان‌دهنده فاصله گرفتن ارتش آمریکا از سامانه‌های بسیار پیچیده و پرهزینه و حرکت به سمت ابزارهای ساده‌تر، منعطف‌تر و قابل‌مصرف است؛ الگویی که تجربه جنگ اوکراین نیز آن را به‌عنوان واقعیت جدید میدان نبرد تثبیت کرده است.

میدان نبرد با دید کامل (Total Visibility)

به گفته فرماندهان ارتش آمریکا، جنگ‌های آینده وارد مرحله‌ای شده‌اند که در آن «ساحل هوایی» به میدان اصلی درگیری تبدیل شده است؛ فضایی میان زمین و آسمان که پهپادها در آن همچون شکارچیانی دائمی، تحرک نیروها را زیر نظر دارند و فرصت پنهان‌کاری را به حداقل رسانده‌اند.

بر اساس این رویکرد، ارتش آمریکا نیروهای خود را برای نبردی آماده می‌کند که در آن استفاده از پهپاد و مقابله با آن به‌طور همزمان ضروری است و کوچک‌ترین ردپای بصری یا الکترونیکی می‌تواند به شناسایی و هدف‌گیری منجر شود؛ چرا که در جنگ‌های آینده، عملاً هیچ نیرویی از دید دشمن در امان نخواهد بود.

ژنرال جیمز بارثولومیز، فرمانده لشکر ۲۵ پیاده‌نظام آمریکا، تأکید کرد: «واقعیت میدان نبرد مدرن این است که همه قابل رؤیت هستند. نخستین برخورد با دشمن می‌تواند از آسمان یا از طریق طیف الکترومغناطیسی رخ دهد؛ عرصه‌ای که نبرد میان پهپادها، سامانه‌های اخلال و تجهیزات شناسایی در آن جریان دارد.»

تحول ساختاری و تقویت جنگ الکترونیک

تشکیل یگان‌های ترکیبی جدید

این تحولات شامل اعمال تغییرات ساختاری در ارتش آمریکا است؛ از جمله تشکیل یگان‌های ترکیبی جدید که نیروهای شناسایی، اپراتورهای پهپادی و متخصصان جنگ الکترونیک را در قالب یک ساختار عملیاتی واحد سامان‌دهی می‌کند. هدف از ایجاد این یگان‌ها، کشف، رهگیری و هدف‌گیری نیروهای دشمن از طریق شناسایی سیگنال‌ها و ردپاهای دیجیتال مرتبط با فعالیت‌های پهپادی عنوان شده است.

سامانه‌های ضدپهپاد پوشیدنی

همزمان با این تحولات، ارتش آمریکا به‌کارگیری تجهیزات نوین را نیز در دستور کار قرار داده است؛ از جمله یک سامانه پوشیدنی ضدپهپاد که از دو واحد کوچک تشکیل می‌شود و یکی مأمور شناسایی پهپادهای مهاجم و دیگری مسئول ایجاد اخلال یا از کار انداختن آن‌هاست. با این حال، کارشناسان نظامی هشدار می‌دهند که استفاده از چنین سامانه‌هایی می‌تواند به آشکار شدن موقعیت نیروها در میدان نبرد منجر شود.

چالش حیاتی تولید انبوه

با وجود شتاب فزاینده در به‌کارگیری فناوری‌های نوین، چالش اصلی ارتش آمریکا، نه نوآوری، بلکه تولید انبوه است. در حالی که روسیه و اوکراین سالانه میلیون‌ها پهپاد تولید می‌کنند و چین از ظرفیت صنعتی گسترده‌تری برخوردار است، برخی تحلیلگران هشدار می‌دهند که ارتش آمریکا ممکن است به توسعه نمونه‌های پیشرفته بسنده کند، بدون آنکه ذخایر کافی برای یک جنگ فرسایشی در اختیار داشته باشد.

بر همین اساس، ارتش آمریکا در حال تسریع روندهای زیر برای تأمین تجهیزات و فناوری‌های جدید است:

• تسریع روندهای خرید
• تقویت تولید داخلی
• واگذاری اختیارات بیشتر به فرماندهان میدانی برای تأمین تجهیزات