آغاز سرشماری زمستانه پستانداران شاخص در همدان؛ تاکید بر ایمنی تیم‌ها در سرمای شدید

سرشماری زمستانه پستانداران شاخص استان همدان با هدف ارزیابی وضعیت جمعیتی گونه‌ها و تدوین برنامه‌ریزی‌های حفاظتی، در منطقه حفاظت شده خانگرمز آغاز شد. شهرام احمدی فارسانی، کارشناس محیط زیست، در کارگاه عملی و آموزشی «مشارکت علمی و میدانی در سرشماری پستانداران شاخص استان همدان» که روز دوشنبه ۲۴ آذر برگزار شد، اظهار داشت که دقت در جمع‌آوری داده‌ها، نقشی تعیین‌کننده در مدیریت علمی زیستگاه‌ها دارد.

اهمیت داده‌های میدانی در مدیریت زیستگاه‌ها

احمدی فارسانی تصریح کرد که سرشماری زمستانه یکی از ابزارهای اصلی برای ارزیابی وضعیت جمعیتی گونه‌های شاخص و برنامه‌ریزی حفاظتی است. وی افزود: اجرای دقیق این برنامه‌ریزی میدانی، زمینه‌ساز سرشماری دقیق‌تر، افزایش کیفیت داده‌ها و تقویت اقدامات حفاظتی در زیستگاه‌های استان خواهد بود.

هشدارها و اولویت ایمنی در شرایط جوی سخت

با توجه به شرایط جوی حاکم بر منطقه، از جمله سرمای شدید و بارش برف، رعایت کامل نکات ایمنی توسط تیم‌های سرشماری ضروری اعلام شد. احمدی فارسانی تأکید کرد که سلامت نیروها در اولویت قرار دارد و همه گروه‌ها باید با تجهیزات کامل و هماهنگی لازم وارد مناطق تحت مدیریت شوند.

به دلیل سرمای شدید، بارش برف و سختی مسیرهای کوهستانی در سطح مناطق تحت مدیریت، رعایت کامل نکات ایمنی توسط تیم‌های سرشماری ضروری بوده و سلامت نیروها در اولویت قرار دارد.

معرفی منطقه حفاظت شده خانگرمز و تنوع زیستی همدان

استان همدان دارای تنوع زیستی قابل توجهی است. آمار مناطق تحت مدیریت و گونه‌های جانوری استان به شرح زیر است:

• ۶ منطقه حفاظت شده
• ۱۳ منطقه شکار ممنوع
• ۳۰۷ گونه جانوری

منطقه حفاظت شده «خانگرمز» که این کارگاه در آن برگزار شد، منطقه‌ای با اکوسیستم کوهستانی است که به عنوان مهمترین زیستگاه کل و بُز وحشی، قوچ و میش استان همدان شناخته می‌شود و در حال حاضر مأمن پازن‌ها (کل‌ها) است.

ویژگی‌های زیستی منطقه خانگرمز

این منطقه از لحاظ پوشش گیاهی و تنوع گونه‌های مرتعی و منابع تغذیه‌ای وحوش بسیار غنی است. پوشش گیاهی آن عمدتاً از نوع گون و بله گوش است. منابع آبی کافی نیز در این منطقه فراهم است:

• ۶ رشته چشمه دائمی
• یک سراب در دل کوه

این منابع آب خانگرمز و آب شرب وحوش را برای احداث آبشخور فراهم کرده است. شرایط مناسب زیستی این منطقه، از جمله دور بودن از مسیر جاده اصلی، محصور بودن جبهه شمالی توسط رشته کوه الوند و منابع آب کافی، باعث شده است که جمعیت جانوری قابل توجهی را در خود جای دهد.