شش بازی بدون گل؛ علیپور در آستانه فرسایش و نیاز مبرم پرسپولیس به مهاجم

تنهایی یک مهاجم: ۱۴ بازی فیکس بدون استراحت

در فصل جاری، علیپور عملاً تنها مهاجم تخصصی پرسپولیس بوده و بدون داشتن رقیب جدی، مجبور به حضور در تمامی مسابقات شده است. او ۱۴ بازی متوالی را به عنوان بازیکن فیکس به میدان رفته که این فشار دائمی و نبود گزینه جایگزین مناسب، به تدریج بر کیفیت فنی او تأثیر منفی گذاشته است.

نسخه‌ای که این روزها از مهاجم باتجربه پرسپولیس دیده می‌شود، فاصله زیادی با انتظارات دارد. اگرچه او با دوندگی بالا، پرس از جلو و حتی ثبت دو پاس گل تلاش کرده تا مؤثر باشد، اما وظیفه اصلی و حیاتی یک مهاجم شماره ۹، یعنی گلزنی، از بازی‌های او فراری شده است.

نیاز مبرم به رقابت برای بازگشت به فرم ایده‌آل

آمار نگران‌کننده شش بازی متوالی بدون گل برای مهاجم اصلی یک تیم مدعی قهرمانی، بیش از هر چیز نشان‌دهنده نیاز مبرم خط حمله پرسپولیس به رقابت واقعی است. این رقابت می‌تواند دو کارکرد حیاتی داشته باشد:

• تقسیم فشار: کاهش فشار دائمی بازی کردن روی علیپور و جلوگیری از فرسایش او.
• ایجاد انگیزه: ایجاد انگیزه بیشتر برای بازگشت او به فرم ایده‌آل گلزنی و افزایش کارایی.

با این حال، بازی‌های حساس و پرفشار، مانند دیدار حذفی مقابل تراکتور، اغلب نقش احیاکننده برای مهاجمان بزرگ را ایفا کرده‌اند. این امیدواری وجود دارد که هیجان و فشار مضاعف این مسابقه، نقطه بازگشت علیپور باشد و او بتواند ششمین گل فصلش را به ثمر برساند.

تصمیم قطعی در نقل‌وانتقالات: جذب مهاجم جدید

با توجه به شرایط موجود و وضعیت فرسایشی علیپور، تقویت خط حمله در نقل‌وانتقالات پیش‌رو اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد. پرسپولیس باید یکی از جای‌های خالی لیست خود را حتماً به جذب یک مهاجم تخصصی جدید اختصاص دهد.

این تصمیم نه تنها خط حمله تیم را تقویت خواهد کرد، بلکه علیپور را نیز از این وضعیت تک‌قطبی و فشارزا خارج می‌کند. رقابت، عنصری است که هم پرسپولیس برای پایداری در اوج و هم مهاجم اولش برای بازیابی توانایی‌های فردی، به آن نیاز مبرم دارند.