سرهنگ جوانبخت: ۱۶۲ تصادف در تهران ناشی از نقص راه بود/ ۳۲ درصد به دلیل عدم کنترل خودرو

آمار و علل اصلی تصادفات پایتخت در سال ۱۴۰۴

رئیس مرکز جامع برخط پلیس راهور تهران بزرگ با اعلام آماری نگران‌کننده از سوانح رانندگی در پایتخت، نقص راه و خطای انسانی را به عنوان مهم‌ترین عوامل تصادفات از ابتدای سال ۱۴۰۴ تاکنون معرفی کرد و بر ضرورت توجه به ابعاد مهندسی راه، آمادگی رانندگان و وضعیت فنی خودروها تأکید نمود.

سرهنگ رابعه جوانبخت، با اشاره به بررسی‌های صورت گرفته، علل اصلی تصادفات رخ داده در تهران از ابتدای سال جاری را تشریح کرد. بر اساس گزارش‌ها، نقص راه به تنهایی عامل ۱۶۲ فقره تصادف در این مدت بوده است.

علاوه بر این، سهم عوامل انسانی و تخلفات رانندگی در بروز سوانح به شرح زیر است:

• عدم کنترل در وسیله نقلیه: ۳۲ درصد از تصادفات، که شامل تصمیمات لحظه‌ای و تجاوز از سرعت مجاز می‌شود.
• تغییر مسیر ناگهانی: ۶ درصد از سوانح (که به عنوان رتبه سوم علل تصادفات ذکر شده است).
• عدم رعایت حق تقدم: ۴ درصد از تصادفات (که در رتبه چهارم قرار دارد).
• سایر علل: ۱۶ درصد، از جمله استفاده نادرست از دنده عقب.

راهکارها برای پیشگیری از سوانح رانندگی

این مقام مسئول تأکید کرد که پیشگیری از سوانح رانندگی نیازمند یک رویکرد چندوجهی است که شامل سه عامل اصلی: راه، انسان و وسیله نقلیه می‌شود.

۱. ایمنی و استانداردسازی مهندسی راه

جوانبخت خاطرنشان کرد که ایمنی راه‌ها صرفاً با احداث مسیرهای جدید محقق نمی‌شود، بلکه نیازمند یک برنامه جامع و مستمر است. اقدامات ضروری در این زمینه شامل موارد زیر است:

• نگهداری هوشمند و مستمر زیرساخت‌ها.
• اصلاح نقاط پر تصادف با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین.
• طراحی و ایمنی مهندسی راه و استانداردسازی هندسی معابر.
• نصب تجهیزات ایمنی و هشداردهنده مناسب.
• نظارت و کنترل هوشمند معابر و بروزرسانی زیرساخت‌ها.

۲. نقش کلیدی راننده: آمادگی ذهنی و جسمی

نقش عامل انسانی در پیشگیری از تصادفات، متأثر از خودآگاهی، مسئولیت‌پذیری و آمادگی کامل ذهنی و جسمی است. یک راننده باید بتواند تصمیمات خود را مدیریت کند:

اگر تصمیم‌های یک راننده را بخواهیم مورد بررسی قرار دهیم، خود آگاهی داشتن نسبت به کاری که انجام می‌دهد به همراه مسئولیت پذیری وی، می‌تواند تصمیمات خود را مدیریت نماید؛ به عبارتی از آمادگی ذهنی و روانی کاملی برخوردار باشد، خشم و استرس نداشته تا بتواند تصمیمات خوبی در پشت فرمان خودرو بگیرد.

از نظر جسمی، راننده باید از وضعیت بینایی مناسبی برخوردار بوده و با هوشیاری کامل رانندگی کند. اجتناب از مصرف هرگونه داروی خواب‌آور، مواد مخدر و دیگر موادی که بر سلامت جسمی تأثیرگذارند، امری حیاتی است.

۳. آمادگی فنی خودرو و آموزش رانندگی

آمادگی فنی خودرو قبل از شروع حرکت نیز بخش مهمی از ایمنی است. این آمادگی‌ها شامل برطرف کردن نقص فنی، تنظیم صندلی، و بررسی شرایط ترمز و لاستیک خودرو می‌شود.

در نهایت، کسب مهارت کافی و آموزش صحیح در رانندگی مورد تأکید قرار گرفت. هر راننده باید برای وسیله نقلیه خود گواهینامه متناسب را اخذ کند، چرا که این امر مستلزم فراگیری قوانین و مهارت‌های لازم برای ظاهر شدن به عنوان یک راننده مسلط است.