فهرست ۱۰ فیلم شاهکار قرن ۲۱ از دیدگاه کوئنتین تارانتینو: «سقوط شاهین سیاه» صدرنشین

کوئنتین تارانتینو، فیلم‌ساز برجسته و خالق آثاری چون «داستان عامه‌پسند»، در یک اقدام جنجالی فهرست شخصی خود از ده فیلمی را که آن‌ها را «شاهکارهای واقعی قرن ۲۱» می‌داند، منتشر کرد؛ مجموعه‌ای که به‌گفته‌ او نمایانگر اوج خلاقیت و دگرگونی زبان سینما در عصر جدید است. این فهرست که در گفت‌وگو با پادکست «برت ایستون الیس» اعلام شد، به‌خوبی گرایش سینمایی و ذوق منحصربه‌فرد کارگردان ۶۲ ساله را بازتاب می‌دهد و شامل آثار غیرمنتظره‌ای از درام‌های روان‌شناختی تا اکشن‌های پرتحرک است.

فهرست ۱۰ فیلم برتر قرن ۲۱ از دیدگاه کوئنتین تارانتینو

تارانتینو تأکید کرده که این آثار نه‌تنها در فرم کارگردانی و ساختار روایی بی‌نقص‌ هستند، بلکه توانسته‌اند احساس و هیجان را در بالاترین سطح سینمایی ممکن به نمایش بگذارند. در اینجا نگاهی به سه انتخاب برتر و سایر آثار این فهرست داریم:

۱. سقوط شاهین سیاه (Black Hawk Down – ۲۰۰۱)

در صدر فهرست تارانتینو، فیلم جنگی «سقوط شاهین سیاه» اثر ریدلی اسکات قرار دارد. تارانتینو با شور و تحسینی آشکار از این فیلم یاد کرده و آن را یکی از درخشان‌ترین نمونه‌های سینمای جنگ در تاریخ معاصر می‌داند. او این اثر را تجربه‌ای سرشار از شدت، تمرکز، مهارت بصری و واقع‌گرایی نفس‌گیر می‌خواند.

«سقوط شاهین سیاه» تنها فیلمی است که توانسته همان فضای پراضطراب و آشوب‌زده‌ «اینک آخرالزمان» فرانسیس فورد کوپولا را دوباره زنده کند. ضرباهنگ فیلم برای نزدیک به سه ساعت بدون کوچک‌ترین افت ادامه دارد.

تارانتینو اعتراف می‌کند که در بازبینی اخیر فیلم، تا لحظه‌ آخر نتوانست آرام بنشیند و ضربان قلبش یک لحظه هم پایین نیامده است، که نشان‌دهنده حفظ موشکافانه‌ی انرژی و تنش میدان نبرد توسط اسکات است.

۲. داستان اسباب‌بازی ۳ (Toy Story 3 – ۲۰۱۰) و ۳. گمشده در ترجمه (Lost in Translation – ۲۰۰۳)

قرار گرفتن «داستان اسباب‌بازی ۳» ساخته‌ لی آنکریچ در جایگاه دوم، شاید برای بسیاری تعجب‌آور باشد، اما تارانتینو این انیمیشن را فیلمی بی‌نقص از هر نظر می‌خواند. او معتقد است این اثر در لایه‌ احساسی‌ خود به سطحی از کمال می‌رسد که در میان آثار غیرانیمیشن نیز کم‌نظیر است. لحظه‌ وداع و بلوغ شخصیت‌ها در این فیلم، برای تارانتینو امتداد مضمون اصلی سینماست.

«پنج دقیقه‌ی آخر قلبم را از جا کند، حتی حرف زدن درباره‌اش گریه‌ام می‌اندازد.»

در رتبه‌ سوم، فیلم شاعرانه و درون‌گرای «گمشده در ترجمه» اثر سوفیا کاپولا قرار دارد. تارانتینو این فیلم را یکی از ظریف‌ترین و انسانی‌ترین روایت‌های معاصر از تنهایی و ارتباط انسانی می‌داند که نماد نوعی سینمای شاعرانه است؛ سینمایی که از درونِ سکون و سکوت، احساسات بزرگ را بیرون می‌کشد.

سایر شاهکارهای منتخب: از درام تا اکشن خالص

باقی فهرست ده‌تایی تارانتینو شامل مجموعه‌ای از آثار شاخص و گوناگون است که هرکدام روح تازه‌ای به ژانرهای کلاسیک دمیده‌اند. این فیلم‌ها به ترتیب رتبه (از چهارم تا دهم) عبارتند از:

تحسین ویژه برای «دانکرک» و «خون به پا خواهد شد»

تارانتینو در مورد فیلم «خون به‌پا خواهد شد» ساخته‌ی پل توماس اندرسون، از ساختار جغرافیایی و حس فیزیکی فیلم ستایش کرده و آن را یکی از کامل‌ترین نمونه‌های درام تاریخی دانسته است. او بازی دنیل دی-لوییس را نمونه‌ای از تبدیل کامل بازیگر به کاراکتر می‌داند.

درباره‌ی «دانکرک» کریستوفر نولان، تارانتینو اعتراف می‌کند که در تماشای اول به‌دلیل عظمت بصری، نتوانسته تمرکز کند، اما با بازبینی‌های مکرر به درک عمیق‌تری از ساختار فیلم رسید؛ جایی که مهارت نولان در تلفیق صدا، ریتم و روایت چندلایه آشکار می‌شود. او باور دارد که «دانکرک» به سطحی از پختگی رسیده که تنها با تماشای دوباره می‌توان به حجم دقت، نظم و ظرافتش پی برد.

در نهایت، تارانتینو فیلم «مهارناشدنی» تونی اسکات را یک کلاس درس سینمای تداوم و انرژی می‌نامد و «مد مکس: جاده خشم» را منفجرکننده‌ی واقعی ژانر اکشن می‌داند که مفهوم سینمای تماشایی را از نو تعریف کرده است. او انتخاب‌های پایانی خود، یعنی «شان می‌میرد» و «نیمه‌شب در پاریس» را نیز نشان‌دهنده‌ی روح طنز و ستایش او از نوستالژی در سینما می‌داند.