شکاف ۱۲۰۰ دلاری در صنعت فولاد و چدن؛ زنگ خطر برای تراز تجاری

فشار هزینه‌ای و نوسانات تجاری

طی سال‌های اخیر، افزایش دستمزد نیروی انسانی و رشد هزینه‌های سربار، فشار قابل توجهی بر حاشیه سود تولیدکنندگان وارد کرده است. این مسئله در کنار نوسانات بازار جهانی، شرایط را برای فعالان این صنعت پیچیده‌تر ساخته است.

نوسانات صادراتی در دوران کرونا و تحریم

بازار صادراتی این محصولات طی سال‌های اخیر دستخوش تغییرات چشمگیری بوده است:

• در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰، صادرات تحت تأثیر پاندمی کرونا و تشدید تحریم‌های آمریکا با کاهش مواجه شد.
• در دوره پس از آن، یعنی از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲، با آزاد شدن تقاضای انباشته جهانی و افزایش قیمت کامودیتی‌ها، رشد قابل توجهی در تجارت این محصولات به ثبت رسید.

شکاف عمیق در زنجیره ارزش و تراز تجاری

مهم‌ترین زنگ خطر برای این صنعت، تداوم شکاف قیمتی میان واردات و صادرات است که به‌طور واضحی بیانگر ضعف در زنجیره ارزش و عدم ارتقای صنعتی است.

واردات محصولات چدن و فولاد با متوسط قیمت حدود ۱,۲۰۰ دلار به ازای هر تن صورت می‌گیرد، در حالی که صادرات این محصولات با میانگین تنها ۴۰۰ دلار انجام می‌شود.

این اختلاف فاحش، نشان می‌دهد که کشور در حال واردات محصولات با ارزش افزوده بالا و صادرات مواد خام یا محصولات با ارزش افزوده پایین‌تر است و این روند، زنگ خطری جدی برای آینده تراز تجاری و سودآوری صنعت چدن و فولاد به شمار می‌رود.

ضرورت نوسازی ساختاری

بر این اساس، ضرورت برنامه‌ریزی جامع و نوسازی ساختاری برای ارتقای توانمندی‌های صنعتی و حرکت به سمت تولید محصولات با ارزش افزوده بالاتر، بیش از پیش برجسته می‌شود تا از زیان‌های بلندمدت اقتصادی جلوگیری شود.