کشف دانشمندان: تفاله قهوه ۹۸ درصد فلزات سنگین را از آب آلوده حذف می‌کند

پژوهش‌های جدید محققان بریتانیایی نشان می‌دهد که یکی از رایج‌ترین زباله‌های روزمره، یعنی تفاله قهوه مصرف‌شده، می‌تواند به عنوان یک راه‌حل پایدار و بسیار مؤثر برای تصفیه آب‌های آلوده به فلزات سنگین به کار رود. بر اساس نتایج دو مطالعه جداگانه، تفاله‌های قهوه قادرند تا ۹۸ درصد از آلاینده‌های سمی، از جمله سرب، را از آب حذف کنند.

بیوچار حاصل از قهوه؛ جاذب قوی سرب

در یکی از این مطالعات که توسط پژوهشگران دانشگاه لافبورو انجام شد، تفاله‌های قهوه جمع‌آوری‌شده از یک کافی‌شاپ تحت فرآیند حرارت‌دهی قرار گرفتند. این فرآیند منجر به تشکیل ماده‌ای سرشار از کربن به نام «بیوچار» شد. بیوچار به دلیل توانایی بالا در جذب آلاینده‌ها شناخته شده است.

نتایج این بخش از تحقیق حاکی از آن است که بیوچار به‌دست آمده از قهوه توانسته است تا ۹۸ درصد از سرب موجود در آب آلوده را حذف کند. این ماده کارایی چشمگیری از خود نشان داد؛ به طوری که هر گرم از آن قابلیت جذب تا ۴.۹ میلی‌گرم سرب را دارا است.

دکتر مونیکا ماهاجان، نویسنده اصلی مطالعه اول، اظهار داشت: «این تحقیق نشان می‌دهد که چگونه یک زباله روزمره مانند تفاله قهوه می‌تواند به یک جذب‌کننده پایدار و باارزش برای حذف فلزات سمی از آب تبدیل شود.»

وی همچنین تاکید کرد که با بهینه‌سازی شرایط تجزیه، می‌توان عملکرد این ماده را بدون تحمیل هزینه یا آسیب زیست‌محیطی بالا، به طور قابل‌توجهی بهبود بخشید.

تأثیر تفاله خام قهوه در تصفیه آب

در مطالعه دوم، پژوهشگران به بررسی این موضوع پرداختند که آیا تفاله خام قهوه نیز می‌تواند در تصفیه آب مؤثر باشد یا خیر. نتایج نشان داد که تفاله خام قهوه در غلظت‌های پایین فلزات، به‌ویژه مس و روی، قابلیت جذب بسیار خوبی دارد.

مزایای استفاده در مقیاس بزرگ

این روش به دلیل کاهش مصرف انرژی و هزینه‌های مربوط به فرآوری، به گزینه‌ای مناسب‌تر برای استفاده در مقیاس‌های بزرگ تبدیل شده است. همچنین، برای بهبود عملکرد در سطوح بالاتر آلودگی، ترکیب تفاله قهوه با پوسته برنج آزمایش شد که در نهایت منجر به حذف بیش از ۹۶ درصد فلزات از آب گردید.

• تفاله خام قهوه در جذب مس و روی در غلظت‌های پایین مؤثر است.
• روش استفاده از تفاله خام، مصرف انرژی و هزینه‌های فرآوری را به شدت کاهش می‌دهد.
• ترکیب تفاله قهوه با پوسته برنج، بیش از ۹۶ درصد فلزات را در سطوح آلودگی بالاتر حذف می‌کند.

نتایج کامل این مطالعات در نشریات تخصصی Biomass and Bioenergy و Clean Technologies منتشر شده است.