کریس ریا؛ زندگی، موسیقی و علاقه‌اش به خودرو که الهام‌بخش آهنگ‌هایش شد

کریس ریا، خواننده و ترانه‌سرای افسانه‌ای راک و بلوز، که صدای خش‌دار متمایز و سبک گیتار اسلاید او در بیش از دو دهه فعالیت هنری‌اش درخشید، همواره عشق عمیقی به جاده و خودرو داشت؛ عشقی که الهام‌بخش بسیاری از آثار ماندگار او شد و مسیر زندگی‌اش را به استعاره‌ای از سفر تبدیل کرد.

میراث موسیقی و الهام از جاده

ریا در طول دوران حرفه‌ای خود، ۲۵ آلبوم انفرادی ضبط کرد که دو مورد از آن‌ها در صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفتند. صدای متمایز و سبک گیتار اسلاید او در آهنگ‌هایی مانند Road to Hell، Auberge، On the Beach و Driving Home for Christmas جاودانه شده است.

کریس ریا می‌گوید: «جاده همیشه به استعاره‌ای برای مسیری که در زندگی می‌رویم تبدیل می‌شود.»

این هنرمند فقید اعتراف کرده بود که «معتاد به وسیله نقلیه» بود و علاقه فراوانش به خودروها و سفر با آن‌ها، الهام‌بخش برخی از بهترین آثار موسیقی او بوده است. او همچنین آرزوی کودکی‌اش برای ساخت موسیقی برای فیلم‌ها را با ساخت فیلم La Passione در سال ۱۹۹۶ و نوشتن موسیقی و آهنگ تیتراژ فیلم Soft Top Hard Shoulder محقق کرد.

از بستنی‌فروشی تا نامزدی گرمی

کریستوفر آنتون ریا در سال ۱۹۵۱ در میدلزبورو، یورکشایر شمالی، از پدری ایتالیایی و مادری ایرلندی به دنیا آمد. خانواده او به دلیل کارخانه و کافه‌های بستنی‌فروشی پدرش، کامیلو ریا، در منطقه شهرت داشتند.

• شروع رانندگی: کریس در نوجوانی در کافه‌ها کار می‌کرد و آزمون رانندگی خود را با یکی از ون‌های بستنی‌فروشی پدرش انجام داد.
• حادثه در آزمون: هنگام ترمز اضطراری، ممتحن از روی جعبه‌ای که نشسته بود افتاد و پایش برید. ریا مجبور شد او را به بیمارستان برساند، اما ممتحن با وجود این حادثه، او را قبول کرد.

ریا در اوایل ۲۰ سالگی، زمانی که همچنان برای پدرش کار می‌کرد، اولین گیتار خود را خرید. او می‌گوید: «قرار بود کافه بستنی پدرم را به یک کسب‌وکار جهانی تبدیل کنم، اما تمام وقتم را در انبار به نواختن گیتار اسلاید می‌گذراندم.»

او کار خود را با گروه‌های محلی مانند The Elastic Band و Magdalene آغاز کرد، اما گروه The Beautiful Losers بود که او را به شهرت رساند و منجر به امضای قرارداد انفرادی با Magnet Records شد. اولین آلبوم استودیویی او، Whatever Happened to Benny Santini?، در سال ۱۹۷۸ منتشر شد. تک‌آهنگ اصلی آن، Fool (If You Think It's Over)، در ایالات متحده به موفقیت بزرگی دست یافت و به رتبه اول جدول بزرگسالان معاصر بیلبورد رسید و نامزدی بهترین هنرمند جدید در جوایز گرمی را برای او به ارمغان آورد.

الهام‌بخش‌ترین آهنگ کریسمس

اگرچه ریا در حال کسب شهرت برای نوازندگی گیتار اسلاید خود بود، شرکت ضبط او در سال ۱۹۸۶ اصرار بر انتشار آهنگ Driving Home for Christmas داشت.

ریا گفت: «در آن مقطع نیازی به یک آهنگ کریسمس نداشتم. هر کاری توانستم انجام دهم تا آن‌ها این آهنگ را منتشر نکنند. خوشبختانه این کار را کردند!»

الهام‌بخش این آهنگ به سال ۱۹۷۸ باز می‌گردد، زمانی که قرارداد ضبط او به پایان رسیده بود و با مدیر برنامه‌هایش قطع همکاری کرده بود. شرکت ضبط حاضر نشد هزینه بلیط قطار او برای بازگشت از لندن به خانه‌اش در میدلزبورو را بپردازد، بنابراین همسرش با اتومبیل قدیمی Austin Mini خود به دنبال او آمد. در مسیر بازگشت، برف شروع به باریدن کرد و آن‌ها بارها در ترافیک گیر کردند.

ریا به شوخی شروع به زمزمه کرد: «ما داریم برای کریسمس به خانه می‌رویم...» و هر بار که چراغ‌های خیابان داخل ماشین می‌تابید، شروع به نوشتن متن ترانه می‌کرد. او این لحظه را یکی از «لحظاتی که ترانه‌سراها تجربه می‌کنند» توصیف کرده که تنها «پنج تا ده دقیقه» طول کشیده است.

او تا دسامبر ۲۰۱۴ این آهنگ را به صورت زنده اجرا نکرد، تا اینکه خدمه‌اش او را متقاعد کردند. در آن اجرا، او ۱۲ توپ برف مصنوعی اجاره کرد و در حین آهنگ آن‌ها را روشن کرد. ریا با خنده گفت: «ما سه فوت برف مصنوعی در سالن ایجاد کردیم. محل برگزاری ۱۲,۰۰۰ پوند برای تمیز کردن آن از من گرفت!»

چالش‌های سلامتی و بازگشت

مسیر موسیقی ریا در سن ۳۳ سالگی و با تشخیص سرطان پانکراس به طور موقت متوقف شد. او تحت عمل جراحی قرار گرفت که منجر به برداشتن بخشی از پانکراس، اثنی‌عشر، کیسه صفرا و بخشی از کبد او شد. او همچنین مبتلا به دیابت نوع ۱ بود و با مشکلات کلیوی دست و پنجه نرم می‌کرد.

مشکلات سلامتی باعث شد تا او در حرفه‌اش بازنگری کند و با وجود محبوبیت، هرگز در آمریکا تور برگزار نکرد.

او در این باره گفته است: «من هرگز یک ستاره راک یا پاپ نبودم و تمام این بیماری شانس من بود تا کاری را که همیشه می‌خواستم با موسیقی انجام دهم، انجام دهم.»

در سال ۲۰۱۶، ریا دچار سکته مغزی شد، اما به اندازه کافی بهبود یافت تا بیست و چهارمین آلبوم خود، Road Songs for Lovers، را ضبط و تور آن را در سال ۲۰۱۷ برگزار کند.

علاقه به خودرو و فرمول ۱

علاقه ریا به خودروها فراتر از الهام‌گیری برای آهنگ‌هایش بود. او مالک و مسابقه‌دهنده خودروهای کلاسیک مختلفی بود، از جمله یک خودروی پلیس Morris Minor 1000 مدل ۱۹۵۷. او همچنین با ادی جردن، مالک تیم فرمول ۱ جردن، دوست بود و یک بار در گودال توقف به تیم کمک کرد.

ریا در مورد این تجربه گفت: «من تمام لباس فرم را داشتم. او مرا مسئول گرم‌کن لاستیک عقب خودروی ادی ایرواین کرد.»