شیوع گسترده غفلت از سالمندان؛ مطالعه یزد عوامل تعیین‌کننده را مشخص کرد

روش‌شناسی پژوهش و گستره مطالعات

این مطالعه با هدف بررسی شیوع و عوامل خطر غفلت در سالمندان، بر اساس یک جستجوی جامع ادبیات در پایگاه‌های اطلاعاتی معتبر بین‌المللی انجام شد. پژوهشگران مطالعات توصیفی به زبان انگلیسی را که تا ماه جولای ۲۰۲۴ منتشر شده بودند، مورد بررسی قرار دادند.

پایگاه‌های جستجو و ارزیابی کیفیت

• پایگاه‌های اطلاعاتی: PubMed، Web of Science، کتابخانه کوکران و Scopus.
• تأیید پوشش کامل: استفاده از Google Scholar برای اطمینان از جامعیت جستجو.
• ارزیابی کیفیت: کیفیت شواهد توسط دو ارزیاب مستقل با استفاده از ابزارهای ارزیابی انتقادی JBI به‌طور دقیق بررسی شد.

در مجموع، ۱۰۸ مطالعه مرتبط برای ورود به این مرور نظام‌مند انتخاب و تحلیل شدند.

میزان شیوع متغیر و نگران‌کننده

نتایج حاصل از تحلیل ۱۰۸ مطالعه، میزان شیوع کلی غفلت از سالمندان را بسیار متغیر و نگران‌کننده نشان می‌دهد. این تنوع گسترده در جوامع مختلف، لزوم توجه جدی به این مسئله را گوشزد می‌کند.

میزان شیوع کلی غفلت از سالمندان در مطالعات مختلف، دامنه‌ای وسیع از ۰.۲ درصد تا ۸۶.۹ درصد را در بر می‌گیرد.

عوامل تعیین‌کننده غفلت از سالمندان

بررسی‌ها نشان داد که عوامل متعددی در افزایش موارد غفلت نقش بسزایی دارند. این عوامل به طور کلی در سه دسته اصلی اجتماعی و جمعیتی، مرتبط با سلامت، و روانی و اجتماعی جای می‌گیرند:

عوامل فردی و اجتماعی

• عوامل اجتماعی و جمعیتی: سن، جنسیت و شرایط زندگی سالمند.
• عوامل مرتبط با سلامت: وجود بیماری‌های مزمن و انواع ناتوانی‌ها.
• عوامل روانی و اجتماعی: مشکلات خانوادگی و فشارهای روانی شدید بر مراقبان.

علاوه بر این، مشخص شد که عوامل ساختاری نیز در تشدید این پدیده نقش دارند. نبود آگاهی کافی در مورد حقوق سالمندان و عدم وجود حمایت‌های قانونی مؤثر، از جمله مهم‌ترین عوامل تشدیدکننده غفلت محسوب می‌شوند.

راهکارها و توصیه‌های سیاستی

پژوهشگران بر این باورند که برای بهبود کیفیت زندگی سالمندان و کاهش شیوع غفلت، نیاز به مداخلات چندجانبه و استراتژیک وجود دارد. این مداخلات باید بر ارتقای سطح رفاه اجتماعی این گروه سنی متمرکز باشند:

1. افزایش آگاهی عمومی: اطلاع‌رسانی گسترده در مورد حقوق و نیازهای سالمندان.
2. تقویت حمایت‌های اجتماعی: توسعه شبکه‌های حمایتی مؤثر در جامعه.
3. توسعه سیاست‌های حمایتی: تدوین و اجرای سیاست‌هایی که پشتیبانی مالی و خدماتی را فراهم کنند.
4. آموزش مراقبان: ارائه آموزش‌های تخصصی به خانواده‌ها و مراقبان حرفه‌ای.
5. ایجاد ساختارهای قانونی: تضمین حمایت‌های قانونی قوی و مؤثر برای سالمندان.

انتظار می‌رود یافته‌های این مطالعه، آگاهی متخصصین حوزه‌های مختلف (از جمله مددکاران اجتماعی، پرستاران، پزشکان و مشاوران) را در مورد عوامل خطر غفلت از سالمندان افزایش داده و به توسعه سیاست‌های اجتماعی کارآمد برای پیشگیری از این آسیب اجتماعی کمک شایانی نماید.