اندریک به لیون رفت؛ بررسی تاریخچه پرریسک مهاجمان قرضی رئال مادرید

ریسک بزرگ در مسیر بازگشت به خانه سفید

اندریک در ۱۹ سالگی گامی حیاتی برمی‌دارد که می‌تواند مسیر حرفه‌ای او را تعیین کند. در لیگ فرانسه، او فرصت خواهد داشت تا شایستگی خود را برای بازگشت به خانه سفید ثابت کند و به منتقدانی پاسخ دهد که معتقدند در تیمی که وابستگی گلزنی زیادی به امباپه دارد، فرصت کمی به او داده شده است. با این حال، این تصمیم ریسک بزرگی را به همراه دارد؛ چرا که تاریخچه بازگشت موفق مهاجمان نوک رئال مادرید پس از انتقال قرضی، پشتوانه محکمی برای انتخاب ستاره برزیلی نیست.

آخرین مهاجمان نوکی که از آکادمی رئال به‌صورت قرضی جدا شدند تا شایستگی ماندن در تیم اصلی را اثبات کنند، همگی در این مأموریت ناکام ماندند. این مهاجمان عبارتند از:

• آلوارو رودریگز
• لاتاسا
• بورخا مایورال

در هیچ‌یک از این موارد، حتی روزنه‌ای برای بازگشت و تقسیم خط حمله با مهاجمانی چون بنزما یا امباپه باز نشد.

پرونده‌های شکست‌خورده مهاجمان قرضی رئال

لوکا یوویچ؛ کابوس ۶۳ میلیون یورویی

در تابستان ۲۰۱۹، رئال مادرید به دنبال یک گلزن بزرگ خارجی بود و لوکا یوویچ را با مبلغ ۶۳ میلیون یورو از آینتراخت فرانکفورت به خدمت گرفت. این مهاجم صربستانی هرگز نتوانست انتظارات را برآورده کند. عملکرد او به دو گل در یک فصل و نیم محدود شد و در نهایت، به یک انتقال قرضی کابوس‌وار به آینتراخت فرانکفورت منجر شد. او پس از بازگشت نیز فصلی بی‌اثر را پشت سر گذاشت و در نهایت به فیورنتینا فروخته شد.

ماریانو دیاز؛ بازگشت فاجعه‌بار

ماریانو ابتدا با انتقال قطعی به لیون از رئال جدا شد، اما رئال مادرید در تابستان ۲۰۱۸ بند بازخرید او را فعال کرد. او با برچسب یک گلزن و آمار ۲۱ گل به مادرید بازگشت. با این حال، داستان بازگشت او فاجعه‌بار بود. ماریانو در پنج فصل حضور مجدد در باشگاه، تنها در ۷۰ بازی شرکت کرد و موفق به زدن تنها هفت گل شد؛ یک شکست تمام‌عیار.

دیگر مهاجمان ناکام

رائول دِ توماس نیز از مهاجمان آکادمی رئال بود که برای کسب شانس بازگشت، به‌صورت قرضی راهی تیم‌های دیگر شد، اما این مسیر به راهی بی‌بازگشت تبدیل شد. همچنین، نام‌هایی چون سولدادو (که پس از ۱۳ گل در اوساسونا به تیم ملی رسید اما به ختافه فروخته شد) و پرتیلو نیز در این فهرست دیده می‌شوند که در رقابت با رونالدو ناکام ماندند و با انتقالات قرضی به فیورنتینا و بروژ، از رئال جدا شدند.

موراتا و گروسو؛ استثناهای موفق تاریخ

الگوی شکست مهاجمان قرضی ظاهراً با آلوارو موراتا شکسته شد. موراتا در سال ۲۰۱۴، به‌عنوان قهرمان اروپا به یوونتوس رفت؛ انتقالی دو ساله با بند بازخرید. رئال مادرید این بند را فعال کرد و موراتا در بهترین تیم زیدان در فصل ۱۷-۲۰۱۶ نقشی کلیدی ایفا کرد. او در آن فصل ۲۰ گل به ثمر رساند و با رئال قهرمانی لالیگا و لیگ قهرمانان اروپا را جشن گرفت، هرچند در نهایت تصمیم گرفت به‌طور قطعی از مادرید جدا شود.

در فهرست بلندبالای مهاجمانی که رفتند تا برگردند، نام‌های بزرگی چون مورینتس و اتوئو نیز به چشم می‌خورند. مورینتس پس از آمدن رونالدو، به‌صورت قرضی راهی موناکو شد و پس از بازگشت، نقش حاشیه‌ای‌اش او را در ژانویه به لیورپول کشاند. ساموئل اتوئو نیز هرگز فرصتی واقعی در رئال مادرید پیدا نکرد و انتقال‌های قرضی او به لگانس، اسپانیول و مایورکا، در نهایت به انتقال جنجالی او به بارسلونا ختم شد که ضربه بزرگی به باشگاه سفیدپوش زد.

تنها استثنای بزرگ: گروسو

شاید تنها استثنای بزرگ در تاریخ، گروسو باشد. او چند ماه به‌صورت قرضی به اتلتیکو مادرید رفت؛ دوره‌ای کوتاه که برای نجات روخی‌بلانکو از سقوط به دسته دوم کافی بود. گروسو که پیش‌تر در ۱۵ بازی برای تیم دوم ۱۳ گل زده بود، در اولین بازی‌اش برای اتلتیکو گل زد و روند خوب این تیم برای بقا آغاز شد.

گروسو با رئال مادرید تاریخ‌ساز شد. او در همان فصل ۶۴-۱۹۶۳ به رئال بازگشت و در جام حذفی مقابل اتلتیکو گلزنی کرد. او تا سال ۱۹۷۶ برای رئال بازی کرد و با کسب ۱۱ جام (یک جام اروپا، هفت لالیگا و سه جام حذفی) بازنشسته شد و به شماره ۹ افسانه‌ای باشگاه تبدیل گشت.