چگونه کلمات پدرم مرا در دوران پدر شدن نجات داد

نجات یک پدر جدید: اعترافات رایان لیبی درباره چالش‌های پدر شدن

رایان لیبی، ستاره سابق برنامه «ساخته‌شده در چلسی»، انتظار داشت که بتواند از پس چالش‌های پدر شدن برآید، اما واقعیت به سرعت «بسیار متفاوت» از آنچه تصور می‌کرد، شد. تجربه او که یک سال را در «حالت بقا» گذرانده بود، به دلیل عوارض تهدیدکننده زندگی همسرش، لوئیز، در زمان تولد فرزندشان، لئو، آغاز شد؛ شرایطی که او را به مراقبت همزمان از همسر و نوزادش وادار کرد.

چالش‌های غیرمنتظره پدر شدن

لیبی در مصاحبه‌ای با پادکست «پرورش فرزند بی‌بی‌سی» گفت: «من هر شب، هر تعویض پوشک و هر پیاده‌روی را انجام می‌دادم. نقش مادر و پدر را توأمان بر عهده داشتم.» پس از ۱۱ ماه، او دچار فرسودگی شغلی شد. این گفت‌وگو با پدرش روی یک نیمکت پارک بود که باعث شد او متوجه شود به کمک نیاز دارد.

کلمات ساده پدرش: «تو در وضعیت خوبی نیستی. به کمک نیاز داری. چگونه می‌توانم کمکت کنم؟» دری را برای رایان گشود تا صادقانه صحبت کند، حمایت بگیرد و راهی برای بازگشت پیدا کند. تجربه او نادر نیست، اما کمتر مورد بحث قرار می‌گیرد. در حالی که جامعه اکنون بیشتر به صحبت درباره فشار بر مادران و افسردگی پس از زایمان عادت کرده است، کمتر درباره چالش‌هایی که پدران با آن روبرو هستند، صحبت می‌شود.

بر اساس استراتژی اخیر دولت انگلستان برای سلامت مردان، بین ۵ تا ۱۵ درصد از پدران قبل و بعد از بچه‌دار شدن اضطراب را تجربه می‌کنند، در حالی که ۵ تا ۱۰ درصد با افسردگی مواجه می‌شوند.

«درخواست کمک نشانه ضعف نیست»

رایان معتقد است که مشکلات او بخشی از یک ناکامی گسترده‌تر در ارتباطات بین مردان است که همچنان تصورات آسیب‌زننده از مردانگی را درونی می‌کنند. او می‌گوید مردان اغلب احساس می‌کنند که باید «دیوار اسکله‌ای باشند که هر بار مورد اصابت قرار می‌گیرد و همچنان ایستاده می‌ماند.»

او توضیح می‌دهد: «درخواست کمک نشانه ضعف نیست. من این کار را به اندازه کافی سریع انجام ندادم.»

گفت‌وگوی رایان با پدرش به او فضایی داد تا درخواست استراحت کند – چند روزی را در خارج از کشور، به دور از محیط خانه، گذراند تا دیدگاه جدیدی پیدا کند. او متوجه شد که باید تمرکز خود را بر احساسات خود و همسرش و همچنین وظایف عملی مراقبت از نوزاد تازه متولد شده تغییر دهد. وقتی با لوئیز صحبت کرد، فهمید که «آنچه او آرزویش را داشت» – یعنی گرفتن دستش و گوش دادن به او – را از دست داده بود.

«پرورش خود»

این درک، دیدگاه رایان را نسبت به پدر بودن تغییر داده است. او اکنون هر هفته نامه‌هایی درباره تجربیاتش به لئو می‌نویسد که امیدوار است پسرش در بزرگسالی آن‌ها را بخواند. رایان امیدوار است این نامه‌ها به پسرش کمک کند تا زبان احساسات را بهتر درک کند و انتخاب‌های او را در فرزندپروری درک کند.

ایده «پرورش خود» چیزی است که رپر و ترانه‌سرا پروفسور گرین – با نام واقعی استیون مندرسون – نیز از زمان پدر شدن پسرش سلیمان، که اکنون چهار ساله است، به شدت احساس کرده است. استیون در کودکی فاقد تربیت مردانه پایدار بود. با وجود داشتن پیوندی «باورنکردنی» با پدرش، ترومای عمیق باعث شد پدرش در کنار آمدن با مشکلات دست و پنجه نرم کند و «در زندگی او حضور و غیاب» داشت، که رابطه آن‌ها را پیچیده کرد.

استیون می‌گوید سرکوب احساسات باعث شد در جوانی «تصمیمات وحشتناکی» برای تغییر احساسات خود بگیرد و در نوشیدنی و مواد مخدر به دنبال فرار از درد باشد. او توضیح می‌دهد: «شما راه خود را به چیزهایی پیدا می‌کنید که کمکی نمی‌کنند. آن‌ها ممکن است به طور موقت احساس شما را تغییر دهند، اما در نهایت اوضاع را بدتر خواهند کرد.»

نکاتی برای کنار آمدن به عنوان یک پدر جدید

• با کسی صحبت کنید: اگر احساس خستگی می‌کنید، به یک دوست، همسرتان یا یک متخصص بگویید چه احساسی دارید. این کار می‌تواند به کاهش فشار کمک کند و باعث شود کمتر احساس تنهایی کنید.
• سرگرمی‌های خود را به یاد بیاورید: کارهایی را که قبل از بچه‌دار شدن به شما احساس خوبی می‌دادند، ادامه دهید. این می‌تواند دویدن، دیدن دوستان یا بازی‌های ویدئویی باشد.
• مسائل جسمی را نادیده نگیرید: خوب غذا خوردن، کمی ورزش کردن و در صورت امکان، کمی خوابیدن، همگی در وضعیت ذهنی شما نقش دارند.
• با دیگر پدران جدید وقت بگذرانید: شنیدن تجربیات آن‌ها، هم تجربیات دشوار و هم خوب، می‌تواند به عادی‌سازی احساسات شما کمک کند.
• بدانید که درخواست کمک شکست نیست: مراقبت از خود بهترین راه برای مراقبت از خانواده‌تان است.

وقتی پدرش بعداً با خودکشی درگذشت، استیون به طور قابل درکی با پذیرش این فقدان دست و پنجه نرم کرد، زیرا سال‌ها با او صحبت نکرده بود. استیون به عنوان یک پدر اکنون مصمم است تا «چرخه را ادامه ندهد» و به جای آن امنیت و راهنمایی عاطفی را که خودش از دست داده بود، به پسرش ارائه دهد.

به عنوان مثال، وقتی پسرش تهدید به عصبانیت می‌کند، آن‌ها با هم «تکان دادن آن» را تمرین می‌کنند – پردازش احساسات به روشی ایمن. هم رایان و هم استیون می‌گویند که آن‌ها مردان بهتر و سالم‌تری شده‌اند زیرا با درد خود روبرو شدند، نحوه ارتباط خود را تغییر دادند و یاد گرفتند خود را برای فرزندانشان تنظیم کنند.

استیون می‌گوید: «من بهترم… در کنار آمدن با مسائل و حل آن‌ها.» رایان می‌گوید: «هفته گذشته این را در نامه‌ای به لئو نوشتم. گفتم، گاهی اوقات احساس می‌کنم نقش من این است که به تو دستور دهم و بگویم چه کاری انجام دهی، اما در واقع، این یک گفت‌وگوی دوطرفه است. من به همان اندازه که تو در این سفر یاد می‌گیری، یاد می‌گیرم.»