کشف نقش سلول‌های ایمنی مغز در تنظیم اضطراب: راهی نوین برای درمان

میکروگلیا: گاز و ترمز داخلی مغز

اختلالات اضطرابی از شایع‌ترین مشکلات سلامت روان هستند و با وجود شیوع بالا، مکانیسم‌های دقیق ایجاد آن‌ها در مغز هنوز به‌طور کامل شناخته نشده‌اند. مطالعه جدیدی که در نشریه Molecular Psychiatry منتشر شده، نشان می‌دهد که گروه‌های غیرمنتظره‌ای از سلول‌های مغزی در موش‌ها، نقش‌های متضادی ایفا می‌کنند و مانند «گاز» و «ترمز» داخلی، سطح اضطراب را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

«دن ون درن»، پژوهشگر پسادکتری در دانشگاه پنسیلوانیا و محقق این پروژه در دانشگاه یوتا، این کشف را یک تحول مهم می‌داند. او معتقد است که اختلال در سیستم ایمنی مغز می‌تواند منجر به بروز اختلالات روان‌پزشکی خاص شود.

در حالی که پیش‌تر تصور می‌شد نورون‌ها اصلی‌ترین سلول‌های مسئول پردازش اضطراب باشند، اکنون مشخص شده که سلول‌های ایمنی موسوم به میکروگلیا نقش مهمی در رفتارهای اضطرابی دارند. یک گروه از میکروگلیاها پاسخ‌های مرتبط با اضطراب را افزایش می‌دهند و گروه دیگر آن‌ها را کاهش می‌دهند.

پیوند سلول‌های میکروگلیا و تأثیر آن بر اضطراب

تحقیقات قبلی نشان داده بودند که میکروگلیا در اضطراب نقش دارد، اما تصور می‌شد همه این سلول‌ها عملکرد مشابهی دارند. این مطالعه با بررسی دقیق‌تر، نتایج شگفت‌انگیزی را به همراه داشت:

• هنگامی که عملکرد گروهی از میکروگلیا به نام Hoxb8 مختل شد، موش‌ها رفتارهای اضطرابی نشان دادند.
• جالب اینجاست که وقتی فعالیت تمام سلول‌های میکروگلیا (شامل گروه Hoxb8 و غیر Hoxb8) به‌طور همزمان مسدود شد، موش‌ها رفتار طبیعی داشتند. این نتیجه نشان داد که گروه‌های مختلف میکروگلیا عملکردهای متضاد دارند.

برای بررسی مستقل تأثیر هر گروه، محققان سلول‌های میکروگلیای خاصی را به موش‌هایی که میکروگلیا نداشتند، پیوند زدند. نتایج این پیوند بسیار روشنگر بود:

• سلول‌های میکروگلیای غیر Hoxb8 مانند «پدال گاز» اضطراب عمل کردند و موش‌ها رفتارهایی مانند تمیز کردن وسواسی بدن و اجتناب از فضاهای باز از خود نشان دادند.
• در مقابل، سلول‌های میکروگلیای Hoxb8 به‌عنوان «ترمز» عمل کردند و موش‌ها آرام باقی ماندند.
• وقتی هر دو نوع میکروگلیا حضور داشتند، اثر متعادل‌کننده Hoxb8 مانع ظهور رفتارهای اضطرابی شد.

آینده درمان اضطراب: هدف قرار دادن میکروگلیا

این کشف می‌تواند مسیر جدیدی برای توسعه روش‌های درمانی اضطراب ایجاد کند. «ماریو کاپکی»، پژوهشگر ارشد این مطالعه از دانشگاه یوتا، تأکید می‌کند که انسان‌ها نیز دو گروه مشابه میکروگلیا دارند. در حالی که اغلب داروهای روان‌پزشکی موجود نورون‌ها را هدف قرار می‌دهند، این پژوهش اهمیت توجه به سلول‌های ایمنی مغز را برجسته می‌کند.

شناخت عمیق‌تر عملکرد این سلول‌ها می‌تواند به ایجاد تعادل در سیستم کنترل اضطراب مغز کمک کند و بیماران را قادر سازد سطح اضطراب خود را بهتر مدیریت کنند. این یافته‌ها نویدبخش رویکردهای درمانی جدید و موثرتر برای اختلالات اضطرابی است.