سحابی خرچنگ: پرده‌برداری از رازهای بقایای یک ابرنواختر تاریخی

تصویری خیره‌کننده از آشفتگی‌های کیهانی، بقایای انفجار یک ستاره عظیم را به نمایش می‌گذارد. «سحابی خرچنگ» که با نام علمی «M1» نیز شناخته می‌شود، نتیجه یک ابرنواختر تاریخی است که در سال ۱۰۵۴ میلادی توسط ستاره‌شناسان رصد شد و اکنون پر از رشته‌های اسرارآمیز و پیچیده است.

ویژگی‌های منحصر به فرد رشته‌های سحابی

رشته‌های درون سحابی خرچنگ نه تنها از نظر ساختاری فوق‌العاده پیچیده هستند، بلکه رفتاری غیرمعمول از خود نشان می‌دهند. بررسی‌ها حاکی از آن است که این رشته‌ها جرم کمتری نسبت به آنچه انتظار می‌رود از یک ابرنواختر اصلی به بیرون پرتاب شود، دارند. علاوه بر این، سرعت حرکت آنها نیز بیشتر از سرعت مورد انتظار از یک انفجار آزاد است که دانشمندان را به تفکر واداشته است.

ثبت تصویر توسط ستاره‌شناس آماتور

این عکس شگفت‌انگیز توسط یک ستاره‌شناس آماتور از شهر لیسبرگ در ایالت فلوریدا، طی سه شب در ماه گذشته به ثبت رسیده است. تصویربرداری در سه رنگ اصلی انجام شده، اما به لطف انتشار خاص گاز هیدروژن، جزئیات بسیار بیشتری از این پدیده کیهانی آشکار شده است.

ابعاد و قلب تپنده سحابی

سحابی خرچنگ گستردگی عظیمی در حدود ۱۰ سال نوری دارد و در مرکز آن، یک تپ‌اختر قرار گرفته است. این تپ‌اختر در واقع یک ستاره نوترونی است که جرمی معادل خورشید ما دارد، اما ابعاد آن تنها به اندازه یک شهر کوچک است. یکی از ویژگی‌های بارز این تپ‌اختر، چرخش سریع آن است؛ تپ‌اختر خرچنگ تقریباً ۳۰ بار در ثانیه به دور محور خود می‌چرخد و انرژی عظیمی را به محیط اطراف خود ساطع می‌کند.