بازگشت آلفونسو دیویس: روایت ۲۶۱ روز مبارزه با مصدومیت و غلبه بر رنج

لحظه وحشتناک مصدومیت: «صدای تق تق و بی‌حسی کامل»

دیویس در تازه‌ترین شماره مجله رسمی باشگاه بایرن با نام «۵۱»، به تفصیل از دوران رنج‌آورش پرده برداشته است. او درباره لحظه مصدومیت وحشتناک در دیدار رده‌بندی لیگ ملت‌های کونکاکاف می‌گوید: «شنیدم که سه بار صدای تق تق آمد. کل پایم، از زانو تا مچ، بی‌حس شد.» با این وجود، در اوج آدرنالین، برای مدت کوتاهی به بازی ادامه داد. دیویس توضیح می‌دهد: «پر از آدرنالین بودم و تقریباً دردی حس نمی‌کردم. اما وقتی خواستم اسپرینت بزنم، فهمیدم یک چیزی درست نیست. فقط با خودم گفتم: این دیگر چه بود؟»

شوک تشخیص و چالش‌های پس از جراحی

شوک اصلی پس از تشخیص نهایی فرا رسید. دیویس با اشاره به آن لحظه می‌گوید: «وقتی تشخیص نهایی را از دکتر شنیدم، تمام انرژی از بدنم خارج شد.» او ادامه می‌دهد: «بعد از عمل جراحی که بیدار شدم، به پایم نگاه کردم و باورم نمی‌شد چه اتفاقی افتاده. بعد سؤال‌ها شروع شد: آیا دوباره همان بازیکن سابق می‌شوم؟ آیا دوباره می‌توانم بازی کنم؟ اگر نتوانم چه؟»

اولین باری که بعد از عمل به حمام رفتم، همه احساساتم فوران کرد. زدم زیر گریه.

مبارزه ذهنی و جسمی: «صبر» کلید پیروزی

دیویس توصیف می‌کند که در ابتدا چه اندازه سختی کشیده است: «درد داشتم، نمی‌توانستم پایم را خم کنم و شش، هفت هفته اصلاً قادر به راه رفتن نبودم. شب‌ها به‌سختی می‌خوابیدم و عرق‌ریزان از خواب می‌پریدم.»

او اضافه می‌کند که روند بهبودی از نظر ذهنی حتی سخت‌تر از نظر جسمی بود: «اینکه دقیقاً ندانی چقدر دور از میادین خواهی بود. اینکه نتوانی بازی کنی. اینکه هر روز مجبور باشی همان کارهای تکراری را انجام بدهی، یک جایی ذهنت خسته می‌شود و می‌گوید: دیگر نمی‌خواهم.»

اما دیویس تسلیم نشد و با خود عهد بست: «به خودم گفتم: یا می‌توانم اینجا بنشینم و حالم بد باشد، یا می‌توانم مثبت بمانم و بجنگم. و همین کار را کردم. می‌دانستم غر زدن هیچ فایده‌ای ندارد.» او بزرگ‌ترین درسی که از آن دوران سخت آموخته را «صبر» عنوان می‌کند.

نگاه به آینده: قدردانی و تلاش مضاعف

جمع‌بندی دیویس از این تجربه تلخ و شیرین، درسی بزرگ برای همه ورزشکاران است: «حالا می‌دانم که هیچ‌چیز را نباید بدیهی فرض کنم. امروز که روی چمن هستم، حتی بیشتر از قبل از مصدومیتم تلاش می‌کنم. خوشحالم که می‌توانم ورزشی را انجام بدهم که عاشقش هستم؛ در کنار آدم‌هایی که دوستشان دارم. اینکه بیرون باشم، بجنگم و برنده شوم.»