نوید پورفرج: از ویزیتوری تا کاهش چربی بدن به ۷ درصد برای «بامداد خمار»

مسیر پرفروغ بازیگری: از «مغزهای کوچک زنگ‌زده» تا نامزدی سیمرغ

نوید پورفرج برای نخستین بار ۸ سال پیش با فیلم «مغزهای کوچک زنگ زده» وارد سینمای ایران شد. با وجود حضور بازیگران مطرحی چون فرهاد اصلانی و نوید محمدزاده، توانایی‌های بازیگری او به‌سرعت مورد توجه قرار گرفت و در اولین تجربه سینمایی‌اش، نامزد دریافت سیمرغ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.

موفقیت‌های پورفرج در سال‌های بعد نیز ادامه یافت و او سه بار دیگر برای فیلم‌های «مغز استخوان»، «زالاوا» و «گوزن‌های اتوبان» نامزد سیمرغ شد. سال گذشته نیز برای بازی در «گوزن‌های اتوبان»، دیپلم افتخار جشنواره را از آن خود کرد.

انتخاب‌های متفاوت و محبوبیت در شبکه نمایش خانگی

مسیر فعالیت حرفه‌ای پورفرج با انتخاب‌های متفاوت و مطمئن همراه بوده است که او را به یکی از محبوب‌ترین بازیگران سینمای ایران تبدیل کرده. اخیراً، پورفرج علاوه بر نقش‌آفرینی در آثاری چون «زمانی در ابدیت»، «وابل» و «بی‌بدن»، به سریال‌های پلتفرم‌های شبکه نمایش خانگی نیز ورود کرده که این امر به محبوبیت چشمگیر او در میان مخاطبان افزوده است.

او هم‌زمان در دو اثر پرمخاطب «بامداد خمار» (پلتفرم شیدا) و «وحشی» (پلتفرم فیلم‌نت) حضور دارد. ظرفیت درونی هر شخصیت و نقش‌آفرینی ویژه او، شهرت و محبوبیتش را بیش از پیش کرده است.

نوید پورفرج درباره بازخورد مخاطبان گفت: «خدا را شکر تاکنون بازخوردهای بسیار خوب و مثبتی از سوی مخاطبان دریافت کرده‌ایم؛ هم برای سریال «بامداد خمار» و هم برای «وحشی». به نظر می‌رسد تا این لحظه، مخاطبان از هر دو اثر بسیار راضی بوده‌اند.»

او افزود که فیلم‌برداری فصل سوم «بامداد خمار» پس از بیش از یک سال کار، همچنان ادامه دارد و امیدوار است تا پایان مسیر، رضایت مخاطبان حفظ شود.

چالش‌های نقش‌آفرینی: از «یاغی» تا «زشت‌ترین حالت ممکن»

پورفرج درباره تداوم حضورش در نقش‌های یاغی و سرکش توضیح داد: «نمی‌توانم بگویم انتخاب نقش‌های یاغی کاملاً خودخواسته بوده است. با وجود اینکه پیشنهادهای بسیاری به من می‌شود، نقش‌هایی که مورد پسندم قرار می‌گیرند و تأثیر بیشتری بر ذهنم دارند، معمولاً حامل چنین ویژگی‌هایی هستند.»

او به تجربه متفاوت خود در فیلم «وابل» به کارگردانی تورج اصلانی اشاره کرد که در آن نقش شخصیتی کاملاً متفاوت و «دست‌وپاچلفتی» را ایفا کرده و حتی برای آن تغییر وزن داده است، اما متأسفانه این فیلم هنوز اکران نشده است.

طراحی شخصیت «وحشی»

درباره همکاری با هومن سیدی در سریال «وحشی»، پورفرج بیان کرد: «در گفت‌وگو با هومن سیدی، نظر من این بود که شخصیت را به زشت‌ترین حالت ممکن طراحی کنیم تا تماشاگر نتواند به‌راحتی آن را شناسایی کند. با این حال، ناخودآگاه مسیر کاری به این سمت سوق داده می‌شود؛ یعنی بسیاری از نقش‌هایی که نوشته می‌شوند، نوعی حالت و خوی یاغی‌گری را در خود دارند. اما من همیشه به دنبال ایجاد تغییر هستم و در ادامه مسیر قطعاً سعی خواهم کرد این اتفاق را رقم بزنم.»

پروژه‌های آینده و انتظار برای نقش‌های مناسب

بازیگر «زالاوا» درباره فیلم «بُت» با حمید نعمت‌الله گفت که احتمالاً طی چند ماه آینده به نمایش درآمده و به جشنواره‌ها ارسال خواهد شد.

پورفرج در حال حاضر قرارداد قطعی برای کار جدیدی امضا نکرده است: «پیشنهادهایی مطرح شده، اما به دلیل درگیری زمانی و مشغله فعلی، امکان پذیرش آن‌ها برایم فراهم نیست. در این مقطع ترجیح می‌دهم کمی صبر کنم؛ واقعیت این است که عجله‌ای برای بازی کردن ندارم. منتظر می‌مانم تا ان‌شاءالله، نقشی مناسب و پروژه‌ای حرفه‌ای و منسجم پیشنهاد شود.»

او معتقد است: «زمانی که تیمی یک‌دست و کاربلد پشت یک اثر قرار بگیرد، نتیجه آن قطعاً موفق و ماندگار خواهد بود؛ همان‌طور که این موضوع در چند پروژه اخیرم قابل مشاهده و رصد است. بنابراین تصمیم دارم با حوصله به مسیر فعالیت‌های خود ادامه دهم.»

تعهد به نقش: رسیدن به ۷ درصد چربی بدن برای «رحیم نجار»

پورفرج درباره چگونگی نزدیک شدن به شخصیت‌ها گفت که روی نقش‌ها بسیار فکر می‌کند و برای شناخت بهتر آن‌ها، تحقیقات میدانی انجام می‌دهد. او با مطالعه، یا استفاده از تجربیات ذهنی و شخصی، ویژگی‌هایی را به شخصیت اضافه می‌کند تا برای مخاطب باورپذیرتر باشد.

درباره نقش «رحیم نجار» در سریال «بامداد خمار» تصریح کرد: «نخستین و مهم‌ترین موضوع برای من، فیزیک شخصیت بود. درصد چربی بدنم را به حدود ۶ یا ۷ درصد رساندم؛ فرآیندی که رسیدن به آن بسیار سخت و دشوار است. عدد ۷ درصد چربی بدن بسیار پایین است و معمولاً تنها در بدن ورزشکاران حرفه‌ای مشاهده می‌شود؛ آن هم زمانی‌که تحت رژیم‌های بسیار سخت و خاص قرار دارند.»

او افزود: «من در این مسیر مدام ورزش می‌کردم؛ رژیم غذایی سنگینی گرفتم و از تمرینات سخت بدنی پیروی کردم تا بتوانم تصویر اولیه «رحیم نجار» را همان‌گونه که در رمان توصیف شده است، عیناً برای مخاطب بازآفرینی کنم. تمام تلاش خود را صورت دادم تا به آن فیزیک برسم و فکر می‌کنم نتیجه مطلوب بود و بیننده توانست شخصیت را باور کند.»

مصدومیت‌ها در «بامداد خمار»

این بازیگر به چالش‌ها و دشواری‌های نقش خود در «بامداد خمار» اشاره کرد: «در این سریال، چند نوبت دچار مصدومیت‌های جدی شدم. یکی از دلایل اصلی آسیب‌ها، صحنه‌هایی بود که در آن مجبور بودم کنده‌های درخت را بلند کنم. در یکی از برداشت‌ها، دستم زیر کنده بی‌حس شد و به‌مدت یک ماه، دو انگشت دستم کاملاً بی‌حس و بدون عملکرد بود. اما واقعیت این است که عاشق بازیگری هستم و با تمام وجود برایش تلاش می‌کنم.»

از ویزیتوری دارو تا رویای بازیگری

پورفرج که متولد اراک و اصالتاً کرمانشاهی است، خاطره‌ای از زندگی شخصی خود را بازگو کرد: «در دوره‌ای از زندگی‌ام بخش زیادی از زمان خود را در جاده‌ها می‌گذراندم و به رادیو گوش می‌دادم. در آن مقطع، به صورت مداوم در تاریکی جاده‌ها و اتوبان‌ها در رفت‌وآمد بودم و با این وجود، تمام فکر و ذهنم بازیگری بود.»

او یادآور شد که در حدود سن ۲۳ یا ۲۴ سالگی، در یک شرکت پخش دارو فعالیت می‌کرد و ویزیتور محصولات دارویی و پزشکی بود. با این وجود، رویای بازیگری از سال دوم یا سوم راهنمایی در او شکل گرفته بود و نهایتاً در سن ۲۸ یا ۲۹ سالگی فعالیت حرفه‌ای‌اش آغاز شد.

پورفرج که حتی در رشته مهندسی فناوری اطلاعات تحصیل کرده بود، هرگز از تلاش برای ورود به سینما دست نکشید. او شغل ویزیتوری را «بسیار جالب و آموزنده» توصیف کرد، زیرا به نوعی با هنر بازیگری ارتباط داشت: «در این حرفه یک فرد باید هر روز با افراد بی‌شماری صحبت کند تا بلکه موفق شود کالایی را معرفی کرده و به فروش برساند؛ این کار به نوعی نیازمند بازیگری است و به روحیه من کمک می‌کرد.»

نقطه عطف و توصیه امین تارخ

پورفرج درباره چگونگی ورود خود به دنیای بازیگری گفت: «یک روز ظهر، در یکی از شهرستان‌ها مشغول قدم زدن بودم... ناگهان از خودم پرسیدم: من واقعاً کجا هستم؟ سرنوشت بازیگری چه شد؟ همان لحظه با برادرم تماس گرفتم و گفتم که دیگر بازنمی‌گردم و می‌خواهم به دنبال بازیگری بروم.»

او به توصیه استاد امین تارخ اشاره کرد: «استاد امین تارخ به من گفتند: نوید، از بازیگری فاصله بگیر. از ایشان پرسیدم چرا؟ گفتند: فاصله بگیر تا بازیگری به سمت تو بیاید. تو بیش از حد برای ورود به این عرصه اصرار می‌کنی و همین باعث می‌شود که این حرفه تو را پس بزند. فاصله بگیر تا این حرفه به سراغت بیاید. آن زمان معنای دقیق سخنانشان را متوجه نمی‌شدم، اما به توصیه ایشان عمل کردم. به شهرستان بازگشتم و کاملاً از فضای بازیگری فاصله گرفتم، اما در نهایت این اتفاق افتاد و بازیگری به سراغم آمد. خدا را بابت این موضوع بسیار شکر می‌کنم.»