الهام‌گیری اسپیلبرگ از «بیگانه» ریدلی اسکات برای ساخت «جنگ دنیاها»

الهام از «بیگانه» برای خلق «وحشت بقا»

بررسی مصاحبه‌های قدیمی اسپیلبرگ نشان می‌دهد که فیلم «بیگانه» محصول سال 1979، نه‌تنها یکی از فیلم‌های محبوب اوست، بلکه الهام‌بخش مستقیم ساخت «جنگ دنیاها» نیز بوده است. اسپیلبرگ در سال ۲۰۰۵ اظهار داشت که همیشه شیفته رمان کلاسیک «جنگ دنیاها» اثر اچ.جی. ولز بوده، اما در زمان ساخت اقتباس سینمایی خود، هدفش خلق همان حس «وحشت بقا» بود که در فیلم «بیگانه» به اوج خود می‌رسد.

او توضیح داد که «جنگ دنیاها» آگاهانه از فضای آثار قبلی‌اش مانند «ای. تی» (E.T) و «برخورد نزدیک از نوع سوم» (Close Encounters of the Third Kind) فاصله گرفته است. اسپیلبرگ در آن مصاحبه بیان کرده بود که با وجود تصور عمومی مبنی بر اینکه او «فیلم‌ساز بیگانگان دوستانه» است، همواره آرزو داشته یک فیلم ترسناک با محوریت بیگانگان بسازد و «بیگانه» بهترین الگو برای تحقق این هدف بوده است.

تغییر مسیر حرفه‌ای و لحن تلخ «جنگ دنیاها»

این گزارش همچنین به تغییر مسیر حرفه‌ای اسپیلبرگ در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ اشاره می‌کند. دوره‌ای که او پس از ساخت «هوش مصنوعی» (A.I) و همکاری ذهنی با پروژهٔ ناتمام استنلی کوبریک، به سمت روایت‌های تاریک‌تر و بزرگسالانه‌تر سوق پیدا کرد. این تغییر نگاه و پختگی در «جنگ دنیاها» به اوج خود می‌رسد؛ فیلمی که با لحنی تلخ، رنگ‌بندی سرد و فضایی ناامیدکننده، جهانی را به تصویر می‌کشد که در آن انسان‌ها تقریباً هیچ شانسی برای بقا در برابر تهدید بیگانگان ندارند.

اسپیلبرگ در مصاحبه‌ای دیگر فاش کرده بود که از دوران نوجوانی رؤیای ساخت «جنگ دنیاها» را در سر داشته و حتی پیش از ورود به سینما به آن فکر می‌کرده است. او ضمن تحسین نسخهٔ سال ۱۹۵۳ جورج پال، معتقد بود که می‌تواند نسخه‌ای «تاریک‌تر و وفادارتر به رمان» را ارائه دهد؛ نسخه‌ای که سرانجام در سال ۲۰۰۵ به پرده سینماها راه یافت.

نگاه انسانی اسپیلبرگ حتی در آثار تاریک

در بخش پایانی گزارش، به این نکته اشاره می‌شود که اسپیلبرگ حتی درباره ساخت یک فیلم در دنیای «بیگانه» نیز ایده‌هایی داشته است. اما برخلاف نسخه اسکات، او می‌خواست موجود بیگانه داستانش «ترسیده و درک‌نشده» باشد، نه یک قاتل بی‌رحم. این نگاه نشان می‌دهد که حتی در تاریک‌ترین و ترسناک‌ترین آثارش، گرایش انسانی و احساسی اسپیلبرگ همچنان حضور پررنگی دارد و به شخصیت‌پردازی‌های پیچیده‌تر منجر می‌شود.