اسپیس‌ایکس برای افزایش ایمنی، مدار ۴۴۰۰ ماهواره استارلینک را کاهش می‌دهد

کاهش ارتفاع مدار برای افزایش ایمنی

بر اساس اعلام رسمی شرکت، از میان بیش از ۹ هزار ماهواره فعال استارلینک که در حال حاضر در مدار پایین زمین (LEO) قرار دارند، حدود ۴۴۰۰ ماهواره طی ماه‌های آینده از ارتفاع تقریبی ۵۵۰ کیلومتری به حدود ۴۸۰ کیلومتر بالاتر از سطح زمین منتقل خواهند شد.

مایکل نیکولز، معاون بخش مهندسی استارلینک، توضیح داده است که این تغییر ارتفاع مزایای قابل توجهی دارد. از جمله مهم‌ترین آن‌ها، تسریع فرایند خروج از مدار و سوختن ماهواره‌ها در جو زمین در صورت بروز نقص فنی یا پس از پایان عمر عملیاتی آن‌هاست. این امر به کاهش زباله‌های فضایی و حفظ پایداری محیط مداری کمک شایانی می‌کند.

کاهش احتمال برخورد در مدار شلوغ

یکی دیگر از مزایای کلیدی کاهش ارتفاع مدار، کاهش چشمگیر احتمال برخورد است. نیکولز خاطرنشان کرده است که در زیر ارتفاع ۵۰۰ کیلومتر، تعداد اجرام فضایی سرگردان و همچنین صورت‌های فلکی ماهواره‌ای برنامه‌ریزی‌شده به‌مراتب کمتر است. این مسئله به شکل محسوسی ریسک تصادفات مداری را کاهش می‌دهد؛ موضوعی که با توجه به افزایش سریع تراکم ماهواره‌ها در مدار پایین زمین، اهمیت دوچندانی پیدا می‌کند.

برآوردها نشان می‌دهد که تا پایان دهه جاری، با تحقق برنامه‌های شرکت‌های خصوصی و پروژه‌های دولتی، ممکن است تا ۷۰ هزار ماهواره در مدار پایین زمین فعالیت کنند. این ناحیه که در فاصله تقریبی ۱۶۰ تا ۲۰۰۰ کیلومتر بالای سطح زمین قرار دارد، به یکی از شلوغ‌ترین بخش‌های فضا تبدیل شده است.

رشد بی‌سابقه استارلینک و فشار بر اپراتورها

این تصمیم مهم اسپیس‌ایکس هم‌زمان با ثبت یک سال رکوردشکن دیگر برای این شرکت اعلام شده است. در سال ۲۰۲۵، اسپیس‌ایکس بیش از ۱۶۰ مأموریت با موشک فالکون ۹ انجام داد که بیش از ۱۲۰ پرتاب آن مستقیماً به گسترش شبکه استارلینک اختصاص داشت. در نتیجه این رشد، سرویس اینترنت ماهواره‌ای استارلینک اکنون بیش از ۹.۲۵ میلیون کاربر فعال در بیش از ۱۵۵ کشور، بازار و قلمرو جهان دارد.

کاهش ارتفاع مدار ماهواره‌های استارلینک را می‌توان نشانه‌ای واضح از فشار فزاینده بر اپراتورهای فضایی برای مدیریت مسئولانه‌تر محیط مداری زمین دانست. فضای اطراف زمین هر سال شلوغ‌تر می‌شود و یک خطای کوچک در آن می‌تواند پیامدهایی بزرگ و زنجیره‌ای به همراه داشته باشد که نه تنها عملیات فضایی را مختل می‌کند، بلکه امنیت فضانوردان و زیرساخت‌های حیاتی را نیز به خطر می‌اندازد.