خبر کامل
نوسازی ناوگان حملونقل: وعدهای که عملی نمیشود و هزینههای پنهان آن

نوسازی ناوگان حملونقل جادهای کشور، که سالهاست به ضرورتی انکارناپذیر برای اقتصاد ایران تبدیل شده، همچنان در حد وعده و سیاستگذاری باقی مانده است. فرسودگی گسترده کامیونها، افزایش چشمگیر هزینههای نگهداری و مصرف بالای سوخت، فشار مضاعفی را بر شبکه حملونقل تحمیل کرده است. این فشار نه تنها بهرهوری این بخش حیاتی را کاهش داده، بلکه هزینههای پنهان آن به طور مستقیم بر اقتصاد کلان و محیطزیست کشور تأثیر منفی میگذارد.
چرا نوسازی ناوگان متوقف شده است؟
با وجود تأکیدهای مکرر بر لزوم نوسازی، روند اجرایی این برنامه یا متوقف شده یا با سرعتی بسیار پایین پیش میرود. مجموعهای از عوامل از جمله محدودیتهای ارزی، نبود تخصیص پایدار منابع مالی و بیثباتی مقررات باعث شده تا واردات کامیونهای نو و کارکرده، بدون پشتوانه مؤثر باقی بماند. ثبت سفارشهایی که به تأمین ارز نمیرسند و تغییرات مداوم ضوابط، فعالان این حوزه را با بلاتکلیفی مزمن مواجه کرده است.
در چنین شرایطی، ناتوانی مالی شرکتها و رانندگان در کنار تبعات تحریمها و دشواری تأمین قطعات و خدمات پس از فروش، مسیر نوسازی ناوگان را بیش از پیش مسدود کرده است. ادامه این وضعیت، نه تنها هزینه حملونقل و ریسکهای ایمنی را افزایش میدهد، بلکه توان ترانزیتی کشور را نیز تضعیف میکند؛ مسئلهای که آثار آن فراتر از بخش حملونقل، کل اقتصاد را درگیر میکند.
انتقاد از عدم حمایت دولت از بخش خصوصی
رضا رستمی، رئیس کمیسیون حملونقل و لجستیک اتاق بازرگانی ایران، با اشاره به چالشهای پیش روی بخش حملونقل اظهار داشت: یکی از موانع اصلی بخش خصوصی این است که دولت هیچگونه تسهیلات مؤثری در نظر نمیگیرد؛ به ویژه در شرایطی که قیمت کامیونهای وارداتی به شدت افزایش یافته و امکان نوسازی ناوگان برای فعالان این حوزه دشوار شده است.
راهکار دولت میتواند اعطای وامهای بلندمدت به شرط اسقاط ناوگان فرسوده باشد، نه اینکه صرفاً با واردات کامیون، تعداد ناوگان افزایش پیدا کند و تعادل عرضه و تقاضا به هم بخورد در حالی که کامیونهای فرسوده همچنان در چرخه حملونقل باقی بمانند.
صرفهجویی عظیم سوخت با نوسازی ناوگان
رستمی همچنین به صرفهجویی سوخت ناشی از نوسازی ناوگان اشاره کرد و گفت: کامیونهای فرسوده در هر ۱۰۰ کیلومتر بین ۵۵ تا ۵۷ لیتر گازوئیل مصرف میکنند، در حالی که با نوسازی ناوگان این رقم به حدود ۳۲ لیتر کاهش پیدا میکند. این به معنای صرفهجویی حدود ۲۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر پیمایش است.
وی افزود: با توجه به قیمت گازوئیل و اختلاف آن با نرخ فوب خلیج فارس، دولت میتواند ظرف کمتر از دو سال هزینه تسهیلات نوسازی را از محل صرفهجویی سوخت جبران کند. علاوه بر این، مزایای زیستمحیطی و کاهش آلودگی نیز به عنوان دستاوردهای جانبی این سیاست باقی میماند که برای کشور ارزش اقتصادی و اجتماعی فراوانی دارد.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
