ربیعی: اعتراض مدنی حق مردم است؛ اظهارات ترامپ و نتانیاهو مداخله شوم است

اعتراض مدنی؛ نشانه جامعه پویا

ربیعی در ابتدای یادداشت خود، اعتراضات بخشی از جامعه، به ویژه اصناف و کسب‌وکارهای خرد را نه یک کنش ضدامنیتی، بلکه نشانه‌ای از یک جامعه زنده، دارای امید و خواستار تغییر و اصلاحات توصیف کرد. وی تاکید کرد که تفاوت اصلی وضعیت کنونی، در نحوه مواجهه دولت چهاردهم با این اعتراضات است.

«دولت، برخلاف رویه‌های مرسوم، به سمت به‌رسمیت‌شناختن اعتراض مدنی حرکت کرده است؛ این‌بار نه تنها کسی "اغتشاش‌گر" و "خس و خاک" خوانده نشد بلکه دولت با همدلی در پی گفتگو و یافتن راههایی برای تغییر و بهبود شرایط است.»

او تغییر واژگان، تغییر رفتار و تأکید مستمر بر خویشتنداری در مواجهه با معترضان را نشانه‌ای از درک این واقعیت دانست که عبور از بحران، با گفت‌وگو ممکن است نه با تقابل. ربیعی همچنین تأکید رئیس‌جمهور پزشکیان بر گفت‌وگوی مستقیم با اصناف و در پی‌ آن با جامعه برای حل مشکلات را الگویی تازه در حکمرانی اجتماعی معرفی کرد.

هشدار درباره مداخلات خارجی

دستیار اجتماعی رئیس جمهور در بخش دیگری از یادداشت خود، اظهارات اخیر دونالد ترامپ در کنار بنیامین نتانیاهو را به عنوان یک مداخله‌گری شوم بر علیه دموکراسی و حل مسائل به شکل مسالمت‌آمیز در داخل ایران ارزیابی کرد. او هشدار داد که هم جامعه و هم دولت نباید در این دام قرار گرفته و مسیر گفتگو و حتی بیان اعتراض در بستر منافع خیرخواهانه ایرانی تحت‌الشعاع آن قرار گیرد.

اهداف پنهان اظهارات ترامپ و نتانیاهو

ربیعی معتقد است که اظهارات ترامپ و نتانیاهو صرفاً یک موضع‌گیری لفظی یا تهدید نظامی نیست و دو هدف هم‌زمان را دنبال می‌کند:

• تشدید فشار روانی و سیاسی: از طریق سناریوی بی‌ثبات‌سازی بر جامعه ایران.
• بازتولید تصویر دلخواه: از ایران در افکار عمومی جهانی، برای مشروعیت‌بخشی به فشار، تحریم و حتی تهدید.

وی این الگو را آشنا دانست که بارها در تجربه تاریخی ایران و دیگر کشورهای در حال توسعه دیده شده است و بیان داشت که آمریکا هرگز در بزنگاه‌های حساس، به نفع دموکراسی بومی و اصلاحات تدریجی عمل نکرده است. به گفته ربیعی، مداخلات خارجی معمولاً نه به تقویت جامعه مدنی، بلکه به تضعیف آن انجامیده و مسیر اصلاحات را پرهزینه‌تر کرده است.

نقش اسرائیل در ناآرامی ایران

ربیعی هدف اسرائیل را نیز پنهان ندانست: «ایرانی ناآرام، فرسوده و درگیر با خود.» او نکته مهم را در این دانست که این پیام‌های مداخله‌جویانه، درست در زمانی مخابره می‌شوند که دولت در داخل، مسیر گفت‌وگو با جامعه و کاهش تنش را برگزیده است. چنین پیام‌هایی می‌کوشند با عمیق‌تر کردن شکاف‌های اجتماعی، اعتراض مدنی را از مسیر اصلاح، به مسیری پرهزینه و رویارویی مردم با مردم سوق دهند.

مسئولیت سنگین در شرایط کنونی

در پایان، ربیعی تاکید کرد که در چنین شرایطی، مسئولیت سنگین‌تر از همیشه است. او اعتراض را حق جامعه دانست؛ اما حفظ مرز روشن میان مطالبه‌گری داخلی و مداخله خارجی را شرط بقای اصلاحات و عقلانیت جمعی برشمرد. به اعتقاد وی، برای پایداری دموکراسی ایرانی، باید از دل گفت‌وگوی اجتماعی، حل مسائل اقتصادی و معیشتی، پایدارسازی آزادی‌های مدنی، اصلاح سیاست‌ها و بازسازی اعتماد بیرون آمد.