چین تا ۲۰۳۰: سلطه بی‌رقیب بر فرآوری مواد معدنی حیاتی جهان

سلطه چین بر مواد معدنی حیاتی تا ۲۰۳۰

پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که تا سال ۲۰۳۰، چین ۶۰ درصد از سهم تامین مواد معدنی حیاتی فرآوری‌شده را در اختیار خواهد داشت. این مواد شامل لیتیوم، کبالت، گرافیت و عناصر نادر خاکی می‌شوند که برای موفقیت در گذار به انرژی‌های پاک و توسعه صنعت خودروهای برقی ضروری هستند. این تمرکز بالا در ظرفیت فرآوری، هرچند می‌تواند به کاهش هزینه‌ها و صرفه‌جویی‌های مقیاس‌پذیر منجر شود، اما در عین حال ریسک‌های ژئوپلیتیکی را برای خریداران پایین‌دستی مانند خودروسازان و سازندگان باتری‌ها افزایش می‌دهد و فضای محدودی برای ورود کشورهای جدید ایجاد می‌کند.

نیکل: استثنایی در میان سلطه چین

در حالی که چین در اکثر مواد معدنی حیاتی پیشتاز است، نیکل تنها عنصری است که کشوری غیر از چین، یعنی اندونزی، با سهمی بیش از ۷۱ درصد، در صدر قرار خواهد گرفت. سهم چین از فرآوری نیکل تنها ۶.۲۴ درصد برآورد می‌شود. موفقیت اندونزی در این زمینه به دلیل عوامل زیر است:

• برخورداری از ذخایر غنی سنگ نیکل
• گسترش پالایشگاه‌های ارزان‌قیمت
• اعمال ممنوعیت صادرات سنگ خام

این موقعیت، اندونزی را به بازیگر تعیین‌کننده قیمت نیکل در بازارهای جهانی، به‌ویژه در صنایع فولاد ضد زنگ و باتری خودروهای برقی، تبدیل می‌کند.

توزیع فرآوری سایر عناصر

مس

برخلاف سایر مواد، فرآوری مس توزیع منطقه‌ای گسترده‌تری دارد. چین ۴۴.۶۳ درصد مس جهان را فرآوری می‌کند و فرآوری ۴۰.۹۹ درصد بر عهده سایر کشورها است. این تنوع نشان‌دهنده حضور نسبی کشورهای متعدد در فرآوری مس است که وابستگی به یک قطب را کاهش می‌دهد.

عناصر خاکی کمیاب و کبالت

آمریکا در فرآوری عناصر خاکی کمیاب (REEs) سهم قابل توجهی برابر با ۵.۱۴ درصد دارد. همچنین فنلاند با ۵.۸۷ درصد و کانادا با ۵.۷۳ درصد در فرآوری کبالت نقش مهمی ایفا می‌کنند. هرچند این مناطق می‌توانند زنجیره تامین خودروهای برقی را به‌صورت منطقه‌ای تقویت کنند، اما مقیاس فعالیت آن‌ها در مقایسه با چین، نسبتا محدود است.