عثمان رحمان‌زاده، «پدر ژپتوی ایران» و پیکرتراش بوکانی درگذشت

درگذشت «پدر ژپتوی ایران»، میراث‌دار فرهنگ کُردستان

عثمان رحمان‌زاده، پیکرتراش و مجسمه‌ساز برجسته اهل بوکان و یکی از چهره‌های شاخص هنر خودآموخته ایران، شامگاه جمعه ۱۳ دی‌ماه ۱۴۰۴ بر اثر بیماری ریوی درگذشت. او که نمادی زنده از پاسداشت فرهنگ عامه کردستان بود، با خلق بیش از ۱۵۰۰ پیکره چوبی، میراثی گران‌بها از سبک زندگی، آیین‌ها، مناسبات اجتماعی و سنت‌های مردمان کُرد را به یادگار گذاشت.

زندگی و هنر عثمان رحمان‌زاده

عثمان رحمان‌زاده در سال ۱۳۳۵ در شهر بوکان متولد شد. او با اتکا به ذوق شخصی و تجربیات زندگی‌اش، در کنار مشاغل معیشتی همچون بنایی و کشاورزی، به آفرینش هنری پرداخت. پیکره‌های چوبی او نه تنها بازتاب‌دهنده جزئیات زندگی روزمره مردم کُرد بود، بلکه عمق فرهنگ و سنت‌های این منطقه را به نمایش می‌گذاشت.

نمایشگاه‌ها و شهرت ملی

آثار رحمان‌زاده به سرعت مورد توجه قرار گرفت و شهرتی فراتر از مرزهای محلی یافت. نمایشگاه‌های متعدد او در سراسر ایران و حتی در اقلیم کردستان عراق برگزار شد. یکی از مشهورترین این نمایشگاه‌ها در سال ۱۳۹۰ در برج میلاد تهران برگزار شد که بازتاب گسترده‌ای داشت و هنر او را به مخاطبان بیشتری معرفی کرد.

«موزه پدر ژپتو» و لقب ماندگار

عثمان رحمان‌زاده با راه‌اندازی «موزه پدر ژپتو» در زمین شخصی خود، گامی ماندگار در مسیر حفظ میراث ناملموس و انتقال فرهنگ بومی برداشت. این اقدام ارزشمند، باعث شد تا او لقب «پدر ژپتوی ایران» را از آن خود کند؛ لقبی که نشان از اهمیت و تأثیرگذاری او در عرصه هنر و فرهنگ داشت.

«آثار و میراث عثمان رحمان‌زاده همچنان الهام‌بخش هنر و فرهنگ مردم کردستان است.»

اگرچه عثمان رحمان‌زاده پس از سال‌ها فعالیت هنری و فرهنگی درگذشت، اما پیکره‌ها و موزه او یادآور تلاش‌های بی‌وقفه وی برای زنده نگه داشتن فرهنگ و هنر این مرز و بوم خواهد بود و الهام‌بخش نسل‌های آینده باقی خواهد ماند.