منچستر دربی گل‌ها را نباخت؛ حفظ رکورد ۱۵ ساله شکست‌ناپذیری مقابل لیدز

لیدز در آستانه پیروزی تاریخی

لیدز که از سال ۲۰۰۲ نتوانسته بود در خانه خود منچستریونایتد را شکست دهد، در این بازی تا آستانه یک پیروزی تاریخی پیش رفت. در دقیقه ۶۲، برندون آرونسون با بهره‌گیری از غفلت «ایدن هِوِن»، مدافع جوان یونایتد، وارد محوطه جریمه شد و با یک ضربه دقیق، دروازه سن لامنس را گشود تا ورزشگاه در شور و هیجان فرو رود.

این گل، شوک بزرگی به «آموریم»، سرمربی منچستریونایتد، وارد کرد. او تیمش را با چیدمانی کاملاً تدافعی به میدان فرستاده بود و ۹ بازیکن با ویژگی‌های دفاعی در ترکیب اصلی قرار داشتند؛ حتی «پاتریک دورگو»، یک مدافع، در خط حمله به کار گرفته شده بود که نشان از رویکرد محتاطانه آموریم داشت.

واکنش سریع آموریم و گل تساوی

«آموریم» بلافاصله پس از گل لیدز، دست به تغییر تاکتیکی زد و «جاشوا زیرکزی» را به زمین فرستاد. این تعویض تنها سه دقیقه بعد نتیجه داد. زیرکزی با یک پاس دقیق، «ماتئوس کُنیا» را در موقعیت گلزنی قرار داد و این مهاجم برزیلی توانست گل تساوی‌بخش منچستر را به ثمر برساند و امید را به اردوی یونایتد بازگرداند.

عملکرد ناامیدکننده مهاجمان یونایتد

با وجود کسب یک امتیاز، عملکرد مهاجمان گران‌قیمت یونایتد، از جمله «بنجامین ششکو»، همچنان ناامیدکننده بود. ششکو در این بازی چندین بار در تله آفساید گرفتار شد و موقعیت‌های مناسبی را از دست داد که نشان می‌دهد هنوز نتوانسته به سطح انتظارات هواداران و کادر فنی برسد.

نمایش منسجم لیدز و حواشی بازی

در مقابل، لیدزیونایتد علیرغم غیبت مهره‌های کلیدی چون «جو رادون» و «اتان آمپادو»، نمایش منسجمی ارائه داد و حتی توسط «دومینیک کالورت-لوین» تیر دروازه یونایتد را به لرزه درآورد که می‌توانست نتیجه بازی را تغییر دهد.

جو ورزشگاه به قدری ملتهب و پرحاشیه بود که شبکه‌های تلویزیونی مجبور شدند صدای ورزشگاه را قطع کنند تا شعارهای توهین‌آمیز هواداران پخش نشود. این اتفاق نشان‌دهنده شدت رقابت و حساسیت این دربی بود.

در نهایت، هر دو تیم به کسب یک امتیاز رضایت دادند. این نتیجه برای لیدز به معنای حفظ رکورد هفت بازی شکست‌ناپذیری بود و برای یونایتد بحران‌زده، از یک «رسوایی» دیگر پس از تساوی مقابل وولوز جلوگیری کرد.